Γερμανός Ποδοσφαιριστής From Wikipedia, the free encyclopedia
Ο Μάρκο Μάριν (σερβικά: Марко Марин, γερμανικά: Marko Marin, Μποσάνσκα Γκραντίσκα, ΣΟΔ Γιουγκοσλαβίας, 13 Μαρτίου 1989) είναι Γερμανός διεθνής επαγγελματίας ποδοσφαιριστής σερβικής καταγωγής. Αγωνίζεται ως ακραίος μέσος στην Αλ Αχλί Σαουντί ΦΚ και έχει διατελέσει διεθνής με την Εθνική Γερμανίας, με την οποία συμμετείχε στο Μουντιάλ του 2010. Σε συλλογικό επίπεδο έχει αγωνιστεί σε συλλόγους της Γερμανίας και του εξωτερικού και έχει κατακτήσει - μεταξύ άλλων - δύο φορές το Γιουρόπα Λιγκ, πρώτα το 2013 με την Τσέλσι και την επόμενη χρονιά ως παίκτης της Σεβίλλης.
![]() |
Τα γεγονότα ή τα δεδομένα που περιγράφει το λήμμα έχουν μεταβληθεί και χρειάζεται ενημέρωση με πιο πρόσφατες πληροφορίες. Παρακαλούμε βελτιώστε το λήμμα ενημερώνοντάς το, μη ξεχνώντας να αναφέρετε και αξιόπιστες πηγές. Μπορεί να υπάρχουν πληροφορίες και στη σελίδα συζήτησης του λήμματος. |
![]() Ο Μαρίν, το 2009, με τη φανέλα της Βέρντερ Βρέμης | |||
Προσωπικές πληροφορίες | |||
---|---|---|---|
Ημερ. γέννησης | 13 Μαρτίου 1989 | ||
Τόπος γέννησης | Γκραντίσκα, Γιουγκοσλαβία | ||
Ύψος | 1.70μ[1] | ||
Θέση | Μέσος Επιθετικός | ||
Πληροφορίες συλλόγου | |||
Ομάδα | Αλ Αχλί | ||
Νούμερο φανέλας | 17 | ||
Ομάδες νέων | |||
-1996 | SG 01 Hoechst | ||
1996-2005 | Άιντραχτ Φραγκφούρτης | ||
2005-2006 | Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ | ||
Επαγγελματική καριέρα* | |||
Περίοδος | Ομάδα | Συμμ.† | (Γκ.)† |
2006-2007 | Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ ΙΙ | 16 | (3) |
2007-2009 | Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ | 68 | (8) |
2009 - 2012 | Βέρντερ Βρέμης | 87 | (8) |
2012-2016 | Τσέλσι | 6 | (1) |
2013-2014 | →Σεβίλλη | 18 | (0) |
2014-2015 | →Φιορεντίνα | 0 | (0) |
2015 | →Άντερλεχτ | 6 | (0) |
2015-2016 | →Τράμπζονσπορ | 24 | (2) |
2016- 2018 | Ολυμπιακός | 37 | (11) |
2018- 2020 | Ερυθρός Αστέρας | 34 | (9) |
2020- | Αλ Αχλί | 7 | (0) |
Εθνική ομάδα‡ | |||
Περίοδος | Ομάδα | Συμμ.† | (Γκ.)† |
2004-2005 | Γερμανία U16 | 9 | (0) |
2005-2006 | Γερμανία U17 | 16 | (5) |
2006-2007 | Γερμανία U18 | 4 | (2) |
2007-2009 | Γερμανία U21 | 12 | (1) |
2008-2010 | Γερμανία | 16 | (1) |
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα και έχουν ανανεωθεί έως 6 Μαρτίου 2020. † Συμμετοχές (Γκολ). |
Ο Μάριν γεννήθηκε το 1989 στη Μποσάνσκα Γκραντίσκα της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, η οποία εκείνη την περίοδο αποτελούσε κομμάτι της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας και είναι σερβικής καταγωγής[2]. Όταν ήταν ακόμη σε νηπιακή ηλικία μετακόμισε οικογενειακώς στη Γερμανία[3], καθώς η μητέρα του βρήκε εργασία στη Φραγκφούρτη.
Ο Μάριν ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την SG 01 Hoechst και το 1996 εισήλθε στα τμήματα υποδομής της Άιντραχτ Φραγκφούρτης[4], όπου παρέμεινε μέχρι το 2005. Έπειτα μετακινήθηκε στα αντίστοιχα τμήματα υποδομής της Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ με την οποία πραγματοποίησε τα πρώτα του βήματα ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής τη σεζόν 2006/07, αρχικά ως μέλος της β΄ ομάδας (η οποία συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Γ΄ Κατηγορίας) και προς το τέλος των αγωνιστικών υποχρεώσεων ως παίκτης της πρώτης ομάδας, μετρώντας τέσσερις συμμετοχές στη Μπουντεσλίγκα[2].
Την επόμενη χρονιά αναδείχτηκε βασικό στέλεχος της Γκλάντμπαχ στην πορεία της προς την κατάκτηση του πρωταθλήματος της Β΄ Κατηγορίας και την άμεση επιστροφή στην Μπουντεσλίγκα[2], έχοντας 31 συμμετοχές και 4 τέρματα[5], μοιράζοντας παράλληλα 13 ασίστ[6]. Τη σεζόν 2008/09 αγωνίστηκε 33 φορές για το πρωτάθλημα πετυχαίνοντας 4 γκολ, τα οποία πλαισίωσε με 11 τελικές πάσες[6]. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στην Γκλάντμπαχ κατάφερε να εδραιωθεί ως ένα από τα ανερχόμενα ονόματα του γερμανικού ποδοσφαίρου και να χριστεί διεθνής με την εθνική ομάδα[7].
Το καλοκαίρι του 2009 πραγματοποιήθηκε η μεταγραφή του Μάριν στη Βέρντερ Βρέμης, με την οποία υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο συνεργασίας[7]. Κατά την παρουσία του ξεχώρισε για την τεχνική κατάρτιση και τη δημιουργικότητά του[8].
Την πρώτη του χρονιά στη Βρέμη, ο Μάριν αποτέλεσε μέλος της ποιοτικής μεσοεπιθετικής γραμμής της ομάδας μαζί με τους Μεσούτ Οζίλ, Άαρον Χαντ και Κλαούδιο Πιζάρο[9] πετυχαίνοντας 4 γκολ και μοιράζοντας 11 ασίστ για το πρωτάθλημα[6] και ήταν βασικός συντελεστής στην έξοδο της Βέρντερ στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ. Παράλληλα αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκή διοργάνωση μετρώντας 12 συμμετοχές και δύο γκολ για το Europa League (στις αναμετρήσεις με τη Νασιονάλ Μαδέιρα και τη Βαλένθια)[10], καθώς και στον τελικό του Κυπέλλου Γερμανίας, όπου η Βέρντερ ηττήθηκε με 4-0 από την Μπάγερν Μονάχου[11]. Την επόμενη σεζόν ήταν εκ νέου βασικό στέλεχος της ομάδας έχοντας χρόνο συμμετοχής σε όλους τους αγώνες της Βέρντερ για το πρωτάθλημα, το κύπελλο, καθώς και το Τσάμπιονς Λιγκ (στο οποίο σκόραρε στην εντός έδρας ισοπαλία με 2-2 κόντρα στην Τότεναμ για τη φάση των Ομίλων της διοργάνωσης[12]), ενώ την αγωνιστική περίοδο 2011/12 είχε μικρότερο χρόνο συμμετοχής εξαιτίας τραυματισμού[9] (συγκεκριμένα αγωνίστηκε σε 21 παιχνίδια πρωταθλήματος και ένα ακόμη στο πλαίσιο του κυπέλλου πετυχαίνοντας ένα γκολ[13]).
Κατά την τριετή παρουσία του στη Βέρντερ Βρέμης, ο Μάριν αγωνίστηκε σε 116 επίσημα παιχνίδια (87 για το πρωτάθλημα, 20 σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις και 9 στο κύπελλο Γερμανίας) σκοράροντας 13 φορές[13]. Επιπλέον, ήταν ένας από τους κορυφαίους παίκτες του πρωταθλήματος στον τομέα των ασίστ[3].
Το 2012 ο Μάριν μεταπήδησε στην Τσέλσι, στην οποία ανήκε έως και το 2016, χωρίς όμως να καθιερωθεί. Κατά τον πρώτο χρόνο του τραυματίστηκε στη διάρκεια της προετοιμασίας μένοντας εκτός δράσης για αρκετούς μήνες[14], ενώ με την ολοκλήρωση των αγωνιστικών υποχρεώσεων είχε 16 συμμετοχές και ένα γκολ σε όλες τις διοργανώσεις[15]. Ως παίκτης της αγγλικής ομάδας πανηγύρισε την κατάκτηση του Γιουρόπα Λιγκ της σεζόν 2012/13. Έπειτα, από το 2013 έως και το 2016 δόθηκε δανεικός σε διάφορες ομάδες.
Αρχικά, τον Ιούνιο του 2013 παραχωρήθηκε με τη μορφή δανεισμού στη Σεβίλλη[14]. Μέτρησε 30 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις (18 στην Πριμέρα Ντιβισιόν και άλλες 12 στην Ευρώπη[13]) σκοράροντας δύο φορές σε αγώνα κόντρα στην πολωνική Σλασκ Βρότσλαβ για το Γιουρόπα Λιγκ[16], την κατάκτηση του οποίου πανηγύρισε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, αγωνιζόμενος για λίγα λεπτά και στον τελικό κόντρα στην Μπενφίκα[17]. Ωστόσο έχασε ένα κομμάτι της σεζόν εξαιτίας τραυματισμού[18].
Ακολούθησε νέος δανεισμός, αυτή τη φορά στη Φιορεντίνα[18]: στην ιταλική ομάδα παρέμεινε μέχρι το μέσο της σεζόν όταν και διεκόπη ο δανεισμός του με τον ίδιο να παίρνει χρόνο συμμετοχής αποκλειστικά στις αναμετρήσεις του Γιουρόπα Λιγκ, σκοράροντας σε δύο από αυτές (ενάντια σε Γκανγκάμπ και Ντιναμό Μινσκ). Κατόπιν παραχωρήθηκε στην Άντερλεχτ με οψιόν αγοράς, η οποία εν τέλει δεν ενεργοποιήθηκε καθώς ο ίδιος είχε ελάχιστο χρόνο συμμετοχής αντιμετωπίζοντας νέο πρόβλημα τραυματισμού[19][20].
Τη σεζόν 2015/16 αγωνίστηκε ως δανεικός[21] στην Τουρκία με τα χρώματα της Τράμπζονσπορ, λαμβάνοντας μέρος σε 24 ματς πρωταθλήματος κατά τα οποία σημείωσε δύο γκολ και τέσσερις ασίστ. Προσπάθεια της τουρκικής ομάδας για την απόκτησή του δεν καρποφόρησε λόγω διαφωνίας με την Τσέλσι στο οικονομικό σκέλος[22].
Τον Αύγουστο του 2016 πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό[22], αγωνιζόμενος για μια διετία στο ελληνικό πρωτάθλημα, το οποίο κατέκτησε την περίοδο 2016/17. Κατά την πρώτη του σεζόν είχε περιορισμένο χρόνο συμμετοχής[23], καθώς δεν συμπεριλαμβανόταν στις βασικές επιλογές του προπονητή (στο μεγαλύτερο διάστημα της χρονιάς) Πάουλο Μπέντο, με δημοσιεύματα να αναφέρουν πως ο Γερμανός μέσος δεν βρισκόταν σε καλή φυσική κατάσταση[24]. Με την ολοκλήρωση των αγωνιστικών υποχρεώσεων, ο Μάριν είχε 14 συμμετοχές για το πρωτάθλημα με 4 γκολ και ισάριθμες ασίστ[25][26]. Στις 7 Ιανουαρίου του 2017 πέτυχε το πρώτο του γκολ με τα ερυθρόλευκα, στην εντός έδρας επικράτηση με 2-1 επί του Αστέρα Τρίπολης, σκοράροντας στις καθυστερήσεις της αναμέτρησης[27][28]. Ακόμη αγωνίστηκε σε 5 παιχνίδια του Κυπέλλου Ελλάδας και τέσσερα του Γιουρόπα Λιγκ[13]. Τη δεύτερη χρονιά του στους ερυθρόλευκους είχε 7 τέρματα σε 23 αγώνες πρωταθλήματος[13], επίδοση που αποτελεί προσωπικό του ρεκόρ[29]. Ακόμη πέτυχε το μοναδικό τέρμα στην εκτός έδρας αναμέτρηση με την κροατική Ριέκα για τα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ που έδωσε στον Ολυμπιακό τη νίκη και ταυτόχρονα επικύρωσε την πρόκριση του συλλόγου στη φάση των Ομίλων της διοργάνωσης[30]. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στον Πειραιά χαρακτηρίστηκε ως ένας ποιοτικός παίκτης εγνωσμένης αξίας, για τον οποίο όμως εκφράζονταν αρνητικές απόψεις σχετικά με την απόδοσή του σε σημαντικά ματς, αλλά και τη γενική συμπεριφορά του[31][32][33].
Λίγο πριν τη λήξη της θερινής μεταγραφικής περιόδου του 2018 ολοκληρώθηκε η μετακίνησή του από τον Ολυμπιακό στον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου[34]. Κατά την πρώτη του σεζόν είχε 6 γκολ και 8 ασίστ σε 22 συμμετοχές για το σερβικό πρωτάθλημα, το οποίο κατέκτησε, καταφέρνοντας ακόμη να αναδειχθεί πολυτιμότερος παίκτης του πρωταθλήματος[35]. Επίσης, πραγματοποίησε αξιόλογες εμφανίσεις στη φάση των Ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ[36]. Τον Μάρτιο του 2019 έκανε πρόωρη επέκταση συμβολαίου με τον Ερυθρό Αστέρα[37] και στο ξεκίνημα της επόμενης σεζόν ορίστηκε αρχηγός της ομάδας[38]. Από τον Ιανουάριο του 2020 αγωνίζεται στην Αλ Αχλί Σαουντί της Σαουδικής Αραβίας[39].
Όντας γεννημένος σε περιοχή της σημερινής Βοσνίας-Ερζεγοβίνης από γονείς σερβικής καταγωγής και ζώντας από τα παιδικά του χρόνια στη Γερμανία ήταν διαθέσιμος για τις εθνικές ομάδες της Γερμανίας, της Βοσνίας και της Σερβίας, επιλέγοντας εν τέλει από τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα να αγωνιστεί με τις μικρές εθνικές της Γερμανίας[2][40][41]. Το 2009 ήταν μέλος της Εθνικής Ελπίδων της Γερμανίας που κατέκτησε το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου στα γήπεδα της Σουηδίας, έχοντας ως συμπαίκτες τους Μάνουελ Νόιερ, Ματς Χούμελς, Σάμι Κεντίρα, Μεσούτ Οζίλ κ.ά[42] υπό τις οδηγίες του Χορστ Χρούμπες.
Το 2008 κλήθηκε για πρώτη φορά στην εθνική ανδρών της Γερμανίας, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του σε φιλική αναμέτρηση κόντρα στη Λευκορωσία[3] περνώντας ως αλλαγή στη θέση του Μπάστιαν Σβάινσταϊγκερ[2], ωστόσο αν και συμπεριλήφθηκε στην προεπιλογή του Γιόαχιμ Λεβ για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου του 2008 έμεινε εκτός των τελικών κλήσεων[43]. Στις 20 Αυγούστου του ίδιου έτους πέτυχε το μοναδικό - μέχρι στιγμής - τέρμα του με τη φανέλα της Νάσιοναλμανσαφτ σε νικηφόρο φιλικό έναντι του Βελγίου[2] (επικράτηση με 2-0) και λίγο αργότερα πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση σε επίσημο αγώνα κόντρα στο Λίχτενσταϊν (νίκη με 6-0)[5]. Το 2010 ήταν μέλος της ομάδας που κατέλαβε την τρίτη θέση στο Μουντιάλ της Νότιας Αφρικής, αγωνιζόμενος ως αλλαγή σε δύο αναμετρήσεις[3] της φάσης των Ομίλων απέναντι σε Αυστραλία και Σερβία[5]. Μέχρι σήμερα μετράει 16 συμμετοχές και ένα γκολ, ενώ η τελευταία συμμετοχή του Μάριν με την εθνική Γερμανίας πραγματοποιήθηκε τον Νοέμβριο του 2010[5].
Στα πρώτα βήματα της καριέρας του, ο Μάριν αναγνωρίστηκε ως ένα από τα σημαντικότερα ταλέντα του γερμανικού ποδοσφαίρου[7][44] που διακρινόταν για την τεχνική του κατάρτιση[8], τις αρετές του στην ανάπτυξη της ομάδας και το παιχνίδι του από τα άκρα της μεσοεπιθετικής γραμμής[44]. Επιπλέον, αναφέρθηκε από τα ΜΜΕ ως ο «Γερμανός Μέσι»[40][45][46], ως ένα μέτρο σύγκρισης με τον Αργεντινό επιθετικό, χαρακτηρισμό που ο ίδιος ο Μάριν απέρριψε[46][47].
Σύλλογος | Σεζόν | Πρωτάθλημα | Κύπελλο | Διεθνείς Διοργ. | Άλλα | Σύνολο | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Κατηγορία | Συμμ. | Γκολ | Συμμ. | Γκολ | Συμμ. | Γκολ | Συμμ. | Γκολ | Συμμ. | Γκολ | ||
Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ Β΄ | 2006–07 | Ρεγκιοννάλιγκα Νορντ | 16 | 3 | — | — | — | 16 | 3 | |||
Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ | 2006–07 | Μπουντεσλίγκα | 4 | 0 | 0 | 0 | — | — | 4 | 0 | ||
2007–08 | Β΄ Γερμανίας | 31 | 4 | 2[lower-alpha 1] | 3 | — | — | 33 | 7 | |||
2008–09 | Μπουντεσλίγκα | 33 | 4 | 2[lower-alpha 1] | 1 | — | — | 35 | 5 | |||
Σύνολο | 68 | 8 | 4 | 4 | — | — | 72 | 12 | ||||
Βέρντερ Βρέμης | 2009–10 | Μπουντεσλίγκα | 32 | 4 | 6[lower-alpha 1] | 1 | 12[lower-alpha 2] | 2 | — | 50 | 7 | |
2010–11 | Μπουντεσλίγκα | 34 | 3 | 2[lower-alpha 1] | 1 | 8[lower-alpha 3] | 1 | — | 44 | 5 | ||
2011–12 | Μπουντεσλίγκα | 21 | 1 | 1[lower-alpha 1] | 0 | — | — | 22 | 1 | |||
Σύνολο | 87 | 8 | 9 | 2 | 20 | 3 | — | 116 | 13 | |||
Τσέλσι | 2012–13 | Πρέμιερ Λιγκ | 6 | 1 | 6[lower-alpha 4] | 0 | 3[lower-alpha 2] | 0 | 1[lower-alpha 5] | 0 | 16 | 1 |
Σεβίλλη (δαν.) | 2013–14 | Λα Λίγκα | 18 | 0 | 0 | 0 | 12[lower-alpha 2] | 2 | — | 30 | 2 | |
Φιορεντίνα (δαν.) | 2014–15 | Σέριε Α | 0 | 0 | 0 | 0 | 4[lower-alpha 2] | 2 | — | 4 | 2 | |
Άντερλεχτ (δαν.) | 2014–15 | Α΄ Βελγίου | 6 | 0 | 2[lower-alpha 6] | 0 | — | — | 8 | 0 | ||
Τραμπζονσπόρ (δαν.) | 2015–16 | Σούπερ Λιγκ Τουρκίας | 24 | 2 | 5[lower-alpha 7] | 0 | — | — | 29 | 2 | ||
Ολυμπιακός Πειραιώς | 2016–17 | Σούπερ Λίγκα Ελλάδας | 14 | 4 | 5[lower-alpha 8] | 0 | 4[lower-alpha 2] | 0 | — | 23 | 4 | |
2017–18 | Σούπερ Λίγκα Ελλάδας | 23 | 7 | 6[lower-alpha 8] | 0 | 7[lower-alpha 3] | 1 | — | 36 | 8 | ||
Σύνολο | 37 | 11 | 11 | 0 | 11 | 1 | — | 59 | 12 | |||
Ερυθρός Αστέρας | 2018-19 | Α΄ Σερβίας | 22 | 6 | 4[lower-alpha 9] | 0 | 5[lower-alpha 3] | 1 | — | 31 | 7 | |
2019–20 | 12 | 3 | 1[lower-alpha 9] | 0 | 14[lower-alpha 3] | 1 | — | 27 | 4 | |||
Σύνολο | 34 | 9 | 5 | 0 | 19 | 2 | — | 58 | 11 | |||
Αλ Αχλί Σαουντί | 2019–20 | Α΄ Σαουδικής Αραβίας | 7 | 0 | 1 | 0 | 1[lower-alpha 10] | 0 | — | 9 | 0 | |
Σύνολο καριέρας | 303 | 42 | 43 | 6 | 70 | 10 | 1 | 0 | 417 | 58 |
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.