From Wikipedia, the free encyclopedia
Ahmed III (osmanlijski turski: احمد ثالث Aḥmed-i sālis; 30. decembar 1673 – 1. juli 1736) bio je sultan Osmanlijskog Carstva[1] i sin sultana Mehmeda IV (1648–1687). Njegova majka je bila grkinja Emetullah Râbi'a Gülnûş sultanija, pravog imena Evmania Voria. Rođen je u Hajioglupazariju, u Dobrudži. Došao je na prijestolje 1703. nakon abdikacije svoga brata Mustafe II (1695–1703). Period njegove vladavine se naziva "Era tulipana".
Ahmed III | |
---|---|
![]() | |
Sultan Osmanlijskog Carstva | |
Vladavina | 1703 - 1730 |
Prethodnik | Mustafa II |
Nasljednik | Mahmud I |
Krunidba | 1703 |
Supružnik | Emetullah Sultan,Rukiyye Sultan,Emine Mihr-î-Şah Kadın Sultan, Rabia Sermi Sultan |
Dinastija | Osmanlije |
Otac | Mehmed IV |
Majka | Emetullah Râbi'a Gülnûş Sultan |
Rođenje | 30. decembar 1673 |
Smrt | 1. juli 1736 |
Ahmed III postaje sultan nakon abdikacije svoga brata Mustafe II 1703. godine. U evropskim poslovima ovaj turski vladar se snašao bolje nego iti jedan njegov prethodnik u zadnjih 50 godina. Uspio je zarobiti kralja Švedske Karla XII koji na neko vrijeme postaje „uvaženi gost“ Ahmeda III 1709. godine. Sličnu sudbinu doživljava i Petar Veliki, car Rusije 1711. godine kada se tokom Rusko-turskog rata našao pod opsadom bez nade za spas prisiljen potpisati prigodni mirovni sporazum.
U ratu protiv Austrije i Venecije također dolazi do velikih vojnih uspjeha tokom druge decenije osamnaestog vijeka koji rezultiraju mirovnim sporazumom tokom kojeg su Turskoj državi vraćeni Morea i Beograd izgubljeni bivšim mirovnim sporazumom Mustafe II. Ti fantastični uspjesi su na kraju imali posljedicu da se državna administracija uspavala tako da rat s Perzijom krajem vladavine ovog sultana dočekuje nespremno.
Porazi u tom ratu rezultiraju pobunom koja svrgava Ahmeda III u septembru 1730. godine. Na njegovo mjesto je postavljen Mahmud I, sin prijašnjeg vladara Mustafe II.