Вандроўны голуб (лац.: Ectopistes migratorius) — вымерлы від птушак з сямейства галубіных, вылучаемы ў монатыпічны род Ectopistes[1]. Яго назвы на розных мовах звязаныя са схільнасцю гэтага віду да міграцый: галубы пастаянна мігравалі велізарнымі зграямі ў пошуках ежы, хованак і месцаў гнездавання. Птушкі былі памерам каля 40 см у даўжыню, мелі ў асноўным шэрую верхнюю і больш светлую ніжнюю часткі тулава, пералівістае бронзавае апярэнне на шыі і чорныя плямы на крылах. У памерах і афарбоўцы назіраўся палавы дымарфізм, самкі былі драбней і цямней. Від жыў у лісцевых лясах усходняй частцы Паўночнай Амерыкі (ад Паўднёвай Канады да Паўночнай Караліны), а размножваўся галоўным чынам блізу Вялікіх азёраў. Рацыён у асноўным складалі насенне дрэў, плады раслін і бесхрыбетныя.
Хуткія факты Навуковая класіфікацыя, Міжнародная навуковая назва ...
† Вандроўны голуб |
|
Навуковая класіфікацыя |
---|
прамежныя рангі
Род: | Вандроўныя галубы (Ectopistes) |
|
Міжнародная навуковая назва |
---|
Ectopistes migratorius Linnaeus, 1758
|
Сінонімы |
---|
- Columba migratoria (Linnaeus, 1766)
- Columba canadensis (Linnaeus, 1766)
- Ectopistes migratoria (Swainson, 1827)
|
Арэал |
---|
![выява](//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/87/Map-Ectopistes-migratorius.png/640px-Map-Ectopistes-migratorius.png)
Вобласць гнездавання Вобласць міграцый
|
Ахоўны статус |
---|
|
|
Закрыць
У Паўночнай Амерыцы ў XVI–XVIII стагоддзях гэты від быў самай шматлікай птушкай, максімальная колькасць якой дасягала ад 3 да 5 мільярдаў асобін. Паляванне на вандроўных галубоў вялося яшчэ карэннымі амерыканцамі, яго маштабы істотна павялічыліся ў XIX стагоддзі з рассяленнем на мацерыку еўрапейцаў. Галубінае мяса выкарыстоўвалася ў якасці таннага харчавання. На зніжэнне колькасці віду і яго наступнае выміранне паўплывалі і іншыя фактары: масавы забой буйных гнездавых калоній і паўсюдная высечка лясоў, якая знішчыла яго натуральнае асяроддзе пражывання. Знікненне вандроўнага голуба з'яўляецца класічным прыкладам знішчэння чалавекам масавага віду, які налічваў мільярды асобін, у выніку неабмежаванага палявання і знішчэння асяроддзя пражывання. Апошняя дзікая асобіна меркавана была забітая ў 1901 годзе, а 1 верасня 1914 года ў заапарку Цынцынаці памёр апошні прадстаўнік гэтага віду — самка па мянушцы Марта.
Даўжыня каля 30 см, размах крылаў да 65 см. Зграбная птушка з доўгім клінападобным хвастом, зверху шаравата-бурая, знізу карычнявата-чырвоная. Самка больш цёмная. Карміўся пераважна жалудамі, каштанамі, рознымі арэхамі. Зімаваў на поўдні ЗША.
Gill F., Donsker D. & Rasmussen P. (Eds.): Pigeons (англ.). IOC World Bird List (v11.1) (19 студзеня 2021). doi:10.14344/IOC.ML.11.1. Праверана 31 студзеня 2021.