сузор’е From Wikipedia, the free encyclopedia
Жураве́ль (па-лацінску: Grus) — сузор’е ў паўднёвай частцы зорнага неба, якое было прапанавана ў канцы XVI стагодзьдзя.
Журавель | |
Сьпіс зорак у сузор’і Жураўля | |
Лацінская назва | Grus |
---|---|
· у родным склоне | Gruis |
· скарот | Gru |
Простае ўзьняцьцё | 22г |
Схіленьне | −47° |
Квадрант | SQ4 |
Плошча | 366 кв. гр. (45-е) |
Зорак паводле Баера/Флэмстыда | 28 |
Зорак з плянэтамі | 5 |
Зорак ярчэй за 3.00m | 3 |
Зорак у 10 пк (32,62 сьв. г.) | 1 |
Найярчэйшая зорка | α Gru (Альнаір) (1,73m) |
Найбліжэйшая зорка | Глізэ 832 (16,11 сьв. г., 4,94 пк) |
Памежныя сузор’і |
|
Назіраецца ў шыротах паміж +34° і −90°. Найлепш назіраецца ў 21:00 на працягу кастрычніка. |
Зоркі, якія цяпер належаць Жураўлю, раней належалі старажытнаму сузор’ю Паўднёвая Рыба. Арабская назва γ Жураўля — Аль-Данаб — перакладаецца як «хвост» і адлюстроўвае першапачатковае, «рыбнае», паходжаньне зоркі.
Упершыню зоркі гэтай часткі неба былі аднесеныя да асобнага сузор’я Пэтэрам Плянцыюсам, які ўвёў 12 новых сузор’яў паводле назіраньняў падарожнікаў Пітэра Дырксона Кейсэра і Фрэдэрыка дэ Гаўтмана[1]. Упершыню Журавель быў выяўлены на 35-см нябесным глёбусе 1597 (ці 1598) году ў Амстэрдаме, створаным Плянцыюсам і Ёдакусам Хондыем. У нябесным атлясе сузор’е ўпершыню зьявілася ў Ёгана Баера ў ягонай «Уранамэтрыі» 1603 году.
Пэўны час на пачатку XVII стагодзьдзя сузор’е мела альтэрнатыўную назву — Phoenicopterus (па-беларуску: флямінга).[2]
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.