Konstantinopolis'in İkinci Arap Kuşatması 717-718 yılında, AraplarınBizans İmparatorluğu'nun başkenti olan Konstantinopolis'i almak için karadan ve denizden işgal girişiminde bulundukları bir kuşatmadır. Arap kara kuvvetleri Mesleme bin Abdülmelik tarafından yönetiliyordu.[3] Fakat, Konstantinopolis'in dayanıklı surları ve Bulgar atakları karşısında bozguna uğradılar. Deniz filoları Rum Ateşi tarafından tahrip edildi, arta kalanları ise yurtlarına geri dönerken fırtınada battı.
Konstantinopolis Kuşatması (674-678)' den sonra Araplar şehir üzerinde kararlı ataklı bir ikinci deneme girişiminde bulundular. 80.000 kişilik bir ordu EmeviHalifesiSüleyman bin Abdülmelik'in kardeşi Mesleme tarafından yönetiliyordu. Ordu Konstantinopolis'i karadan kuşatmak için Anadolu tarafından İstanbul Boğazı' nı karşıdan karşıya geçti. Bu sırada başlangıçta 1.800 gemilik kuvvetli deniz filosu şehrin güneyinde Marmara Denizi' nde seyrediyordu. İmparator III. Leon (h.717-741) avantaj olarak meşhur İstanbul Surları'na sahipti ve Arap ordusu surlarda gedik açacak donanıma sahip değildi. Ayni zamanda Arap donanması Boğazın yukarılarında seyir yapamazdı, çünkü Bizans donanmasının aralıksız saldırıları vardı ve onlar çok büyük etkisi olan Rum Ateşini kullanıyordu.
Norwich, 717/718 kışını "bir insanın hatırlayabildiği en dayanılmaz kış" olarak tanımlar. Karadaki Arap kuşatmacıların aksine, Konstantinopolis'in gereksinimleri Karadeniz yolu ile sağlanıyordu ve kuşatmayı yapan Araplar kış dolayısıyla, açlıktan ölümler ve kıtlıktan dolayı çok büyük zorluklara katlanıyordu. Çünkü onlar yeterli malzeme tedarikini yapmaya sahip değillerdi ve develerini, atlarını, eşeklerini ve Yunan kaynaklarına göre küçük kayaları yemeye zorlanıyorlardı. Toprak donmuştu ve Araplar deniz kumandanları Amiral Süleyman dahil yüzlerce ölülerini Marmara Denizine atmaya zorlanmıştı. 400 gemilik bir Mısır filosu ve 360 gemilik bir Afrika deniz filosu taze takviyelerle ilkbaharda Konstantinopolis'e ulaştı, fakat birbirini izleyen saldırılar şehir üzerinde onu savunanlarda gedik açmaya sebep olmuyordu.[4] Arap deniz filolarına bindirilmiş yakın zamanda köle edilmiş insanlar veya Hristiyan zımmiler ayrıca çok miktarda askerlikten kaçmışlardı.
Araplar, şimdi Bizans topraklarında kolay elde edebilecekleri yerlere hücum etmeye döndüler. Amorium, Selanik'in yağmalanması ve Sicilya ve güney İtalya'nın istilası Araplara inisiyatifi yavaş da olsa tehlikesizce sürdürme şansı veriyordu ve ellerinde tuttukları ön Asya tozunu atacakları yerdi. Dört Halife birkaç yıl içinde İspanya'da ve daha sonra Girit Adası'nda zayıflatılacaktı. Bizanslılar sonuçta güçlerini tekrar elde edeceklerdi ve 10ncu yüzyılda ön Asya'da Arap varlığını yok edeceklerdi. 11. yüzyılda ise Suriye ve Mezopotamya'nın çoğu fethedilecekti. Selçuklu Türkleri, 11. yüzyıl ortalarında ele geçirdiğinde, güç dengesi Bizanslılar lehine değişmişti.
Brandes, W. (2007). "Die Belagerung Konstantinopels 717/718 als apokalyptisches Ereignis. Zu einer Interpolation im griechischen Text der Pseudo-Methodios-Apokalypse". Belke, K. (Ed.). Byzantina Mediterranea: Festschrift für Johannes Koder zum 65. Geburtstag (Almanca). Viyana: Böhlau. ss.65-91. ISBN3205776089.
Decker, Michael (2013). The Byzantine Art of War (İngilizce). Yardley, Pennsylvania: Westholme Publishing. ISBN978-1-59416-271-8.
Eickhoff, Ekkehard (1966). Seekrieg und Seepolitik zwischen Islam und Abendland: das Mittelmeer unter byzantinischer und arabischer Hegemonie (650-1040) (Almanca). De Gruyter.
El-Cheikh, Nadia Maria (2004). Byzantium Viewed by the Arabs (İngilizce). Cambridge, Massachusetts: Harvard Center for Middle Eastern Studies. ISBN0-932885-30-6. 13 Ağustos 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Temmuz 2019.
Guilland, Rodolphe (1959). "L'Expedition de Maslama contre Constantinople (717-718)". Études byzantines (Fransızca). Paris: Publications de la Faculté des Lettres et Sciences Humaines de Paris. ss.109-133. OCLC603552986.
Mango, Cyril; Scott, Roger (1997). The Chronicle of Theophanes Confessor. Byzantine and Near Eastern History, AD 284–813 (İngilizce). Oxford: Oxford University Press. ISBN0-19-822568-7.
Aziz Theophanes kuşatmanın tarihini 15 Ağustos olarak veriyor, ancak modern tarihçiler bunun muhtemelen Arapların gelecek yıldaki geri çekilme tarihini yansıttığına inanıyor. Patrik I. Nikiforos ise kuşatmanın süresini açıkça 13 ay olarak vererek, kuşatmanın 15 Temmuz'da başladığını öne sürüyor.
Wikiwand in your browser!
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.