Eski Japonca
From Wikipedia, the free encyclopedia
Eski Japonca (Japonca: 上代日本語, romanize: Jōdai Nihon-go), Nara dönemine ait belgelerde kaydedilen, Japoncanın onaylanmış en eski aşamasıdır. Heian döneminde Erken Orta Japonca haline geldiyse de aşamaların kesin olarak sınırlandırılması tartışmalıdır. Eski Japonca, Japon dil ailesinin erken bir üyesiydi.
Eski Japonca | |
---|---|
Ana dili olanlar | Japonya |
Dil ailesi | Japon dilleri
|
Yazı sistemi | Man'yōgana |
Dil kodları | |
ISO 639-3 | ojp |
Glottolog | oldj1239 [1] |
Eski Japonca, man'yōgana kullanılarak, Çince karakterleri hece veya logogram olarak kullanarak yazılmaktaydı. Daha basit bir hece yapısı ve Erken Orta Japoncadan beri aynı şekilde telaffuz edilen birkaç hece çifti arasındaki ayrımlar gibi sonraki biçimlerden birkaç fonemik farklılık içeriyordu. Bu ayrımların fonetik gerçekleşmesi ise belirsizdir. Dahili yeniden yapılanma, daha az ünsüz ve sesli harf içeren Eski Japonca öncesi bir aşamaya işaret etmektedir.