![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9c/Walter_Bradford_Cannon.jpg/640px-Walter_Bradford_Cannon.jpg&w=640&q=50)
วอลเตอร์ แบรดฟอร์ด แคนนอน
From Wikipedia, the free encyclopedia
วอลเตอร์ แบรดฟอร์ด แคนนอน (อังกฤษ: Walter Bradford Cannon; 19 ตุลาคม ค.ศ. 1871 – 1 ตุลาคม ค.ศ. 1945) เป็นนักสรีรวิทยาชาวอเมริกัน เกิดที่เมืองแพรรีดูเชียนในรัฐวิสคอนซิน เป็นบุตรของคอลเบิร์ต แฮนส์เชตต์ แคนนอนและวิลมา เดนิโอ[2] เขาเรียนจบจากโรงเรียนแพทย์ฮาร์วาร์ดในปี ค.ศ. 1900 หลังจากนั้นทำงานสอนที่ภาควิชาสรีรวิทยาของฮาร์วาร์ด[3] ต่อมาแคนนอนดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์หัวหน้าภาควิชาสรีรวิทยาและประธานสมาคมสรีรวิทยาอเมริกา[4] เขาแต่งงานคอร์เนเลีย เจมส์ แคนนอน นักเขียนและนักสตรีนิยม ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 5 คน แคนนอนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1945 ที่เมืองแฟรงคลิน รัฐนิวแฮมป์เชียร์[5]
ข้อมูลเบื้องต้น วอลเตอร์ แบรดฟอร์ด แคนนอน, เกิด ...
วอลเตอร์ แบรดฟอร์ด แคนนอน | |
---|---|
![]() | |
เกิด | 19 ตุลาคม ค.ศ. 1871(1871-10-19) แพรรีดูเชียน รัฐวิสคอนซิน สหรัฐอเมริกา |
เสียชีวิต | 1 ตุลาคม ค.ศ. 1945(1945-10-01) (73 ปี) แฟรงคลิน รัฐนิวแฮมป์เชียร์ สหรัฐอเมริกา |
สัญชาติ | อเมริกัน |
ศิษย์เก่า | โรงเรียนแพทย์ฮาร์วาร์ด |
มีชื่อเสียงจาก | ภาวะธำรงดุล การตอบสนองแบบสู้หรือหนี ทฤษฎีแคนนอน-บาร์ด การตายวูดู |
รางวัล | ภาคีสมาชิกราชสมาคมแห่งลอนดอน[1] |
อาชีพทางวิทยาศาสตร์ | |
สาขา | สรีรวิทยา |
สถาบันที่ทำงาน | โรงเรียนแพทย์ฮาร์วาร์ด |
ปิด