Loading AI tools
ผู้นำคอมมิวนิสต์ฮังการี จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
มาจาช ราโกชี (ฮังการี: Rákosi Mátyás; 9 มีนาคม ค.ศ. 1892[1][2] – 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1971)[3] ชื่อเกิด มาจาช โรเซนเฟลด์ (Rosenfeld Mátyás) เป็นผู้นำฮังการีโดยพฤตินัยระหว่าง ค.ศ. 1947–1956[4][5] เดิมเขาดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ฮังการีระหว่าง ค.ศ. 1945–1948 และเลขาธิการพรรคประชาชนแรงงานฮังการีระหว่าง ค.ศ. 1948–1956
มาจาช ราโกชี | |||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() ราโกชีเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1947 | |||||||||||||||||||||||
เลขานุการลำดับที่หนึ่งพรรคประชาชนแรงงานฮังการี (ถึง 28 มิถุนายน ค.ศ. 1953 ในตำแหน่ง เลขาธิการ) | |||||||||||||||||||||||
ดำรงตำแหน่ง 12 มิถุนายน ค.ศ. 1948 – 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1956 | |||||||||||||||||||||||
ก่อนหน้า | ตนเองในตำแหน่งเลขาธิการพรรคแห่งคอมมิวนิสต์ในฮังการี (กาแอ็มเป) | ||||||||||||||||||||||
ถัดไป | แอร์เนอ แกเรอ | ||||||||||||||||||||||
นายกรัฐมนตรีฮังการีคนที่ 43ประธานคณะรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐประชาชนฮังการีคนที่ 2 | |||||||||||||||||||||||
ดำรงตำแหน่ง 14 สิงหาคม ค.ศ. 1952 – 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1953 | |||||||||||||||||||||||
ก่อนหน้า | อิชต์วาน โดบี | ||||||||||||||||||||||
ถัดไป | อิมแร นอจ | ||||||||||||||||||||||
รักษาการ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1947 – 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1947 | |||||||||||||||||||||||
ก่อนหน้า | แฟแร็นตส์ นอจ | ||||||||||||||||||||||
ถัดไป | ลอโยช ดินเญช | ||||||||||||||||||||||
รักษาการ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1946 – 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1946 | |||||||||||||||||||||||
ก่อนหน้า | โซลตาน ติลดี | ||||||||||||||||||||||
ถัดไป | แฟแร็นตส์ นอจ | ||||||||||||||||||||||
เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ฮังการี | |||||||||||||||||||||||
ดำรงตำแหน่ง 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1945 – 12 มิถุนายน ค.ศ. 1948 | |||||||||||||||||||||||
ก่อนหน้า | พรรคผิดกฎหมาย; มีหลายกลุ่มแยก | ||||||||||||||||||||||
ถัดไป | ตนเองในตำแหน่งเลขาธิการพรรคประชาชนแรงงานฮังการี (แอ็มเดเป) | ||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
ข้อมูลส่วนบุคคล | |||||||||||||||||||||||
เกิด | มาจาช โรเซนเฟลด์ 9 มีนาคม ค.ศ. 1892 อาดา จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี | ||||||||||||||||||||||
เสียชีวิต | 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1971 ปี) กอร์กี สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย สหภาพโซเวียต | (78||||||||||||||||||||||
เชื้อชาติ | ฮังการี | ||||||||||||||||||||||
พรรคการเมือง | แอ็มแอ็สเดเป (1910–1918) แอ็มกาเป (1918–1948) แอ็มเดเป (1948–1956) แอ็มแอ็สแอ็มเป (1956–1962) | ||||||||||||||||||||||
คู่สมรส | เฟเนีย คอร์นีโลวา (ค.ศ. 1903–1980) | ||||||||||||||||||||||
ลายมือชื่อ | ![]() | ||||||||||||||||||||||
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง | |||||||||||||||||||||||
รับใช้ | ![]() ![]() | ||||||||||||||||||||||
สังกัด | ![]() ![]() | ||||||||||||||||||||||
ประจำการ | ค.ศ. 1914–1915 ค.ศ. 1919 | ||||||||||||||||||||||
ยศ | ผู้บัญชาการเรดการ์ด | ||||||||||||||||||||||
สงคราม/การสู้รบ | สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง การปฏิวัติและการแทรกแซงในฮังการี (ค.ศ. 1918–1920) | ||||||||||||||||||||||
ราโกชีเกิดในครอบครัวชาวยิวที่เมืองอาดา จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีเมื่อ ค.ศ. 1892 เขาเป็นบุตรคนที่ 4 ของโยแฌ็ฟ โรเซนเฟลด์ กับแซ็ตซีลิยอ เลแดแรร์ ราโกชีเรียนที่โรงเรียนในเมืองโชโปรนและแซแก็ด ก่อนจะเรียนต่อด้านการค้าที่สถาบันพาณิชย์ตะวันออก[6] เขาเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปไตยสังคมนิยมฮังการีและขบวนการนักศึกษากาลิเลโอขณะที่เรียนที่ฮังการี จากนั้นเป็นทหารในกองทัพออสเตรีย-ฮังการีเมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและตกเป็นเชลยที่แนวรบด้านตะวันออก[7] ราโกชีกลับมาฮังการีหลังสงครามและเข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์ เขาเป็นผู้ตรวจการทางการเมืองของสาธารณรัฐโซเวียตฮังการีใน ค.ศ. 1919 ก่อนจะหนีออกนอกประเทศและทำงานเป็นเจ้าหน้าที่องค์การคอมมิวนิสต์สากลเมื่อรัฐบาลคอมมิวนิสต์ล่มสลาย ราโกชีถูกจับใน ค.ศ. 1924 และถูกตัดสินจำคุก 15 ปีหลังพยายามเข้าฮังการีและจัดตั้งพรรคคอมมิวนิสต์ใต้ดิน ต่อมาเขาได้รับการปล่อยตัวไปยังสหภาพโซเวียตโดยแลกกับธงนักปฏิวัติฮังการีที่ถูกทหารรัสเซียยึดหลังการปฏิวัติฮังการี ค.ศ. 1848[8]
ราโกชีกลับมาฮังการีต้น ค.ศ. 1945 เมื่อกองทัพแดงขับไล่แวร์มัคท์ออกจากฮังการีช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สองและกลายเป็นหัวหน้าพรรคคอมมิวนิสต์ฮังการีที่จัดตั้งใหม่ แม้พรรคคอมมิวนิสต์ฮังการีจะพ่ายให้กับพรรคพลเรือน แรงงานเกษตรกรรมและเกษตรกรรายย่อยอิสระในการเลือกตั้ง ค.ศ. 1945 แต่ด้วยอิทธิพลของสหภาพโซเวียตที่ยืนกรานให้สมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์ฮังการีมีที่นั่งในรัฐบาล ส่งผลให้ราโกชีได้รับตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรี ซึ่งพรรคคอมมิวนิสต์ฮังการีได้ใช้อิทธิพลในรัฐบาลกวาดล้างคู่แข่งทางการเมืองต่าง ๆ จนสามารถควบคุมอำนาจเบ็ดเสร็จใน ค.ศ. 1948 และสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนฮังการีที่มีราโกชีเป็นผู้นำในปีต่อมา[9]
ราโกชีเป็นผู้นิยมลัทธิสตาลินอย่างรุนแรงและรัฐบาลของเขาภักดีต่อสหภาพโซเวียตอย่างยิ่ง เขาสร้างลัทธิบูชาบุคคลของตนเองตามอย่างสตาลิน[10] ราโกชีสั่งจับกุมชาวฮังการีจำนวนมากและมีส่วนทำให้ชาวฮังการีหลายพันคนเสียชีวิต[11][12] นโยบายแบบรวมอำนาจการผลิตและการกดขี่ปราบปรามของราโกชีทำลายสังคมเศรษฐกิจฮังการีจนนำไปสู่ความไม่พอใจในวงกว้าง เขาถูกปลดจากตำแหน่งชั่วคราวตามคำสั่งโซเวียตหลังสตาลินเสียชีวิตใน ค.ศ. 1953 และแทนที่ด้วยนักการเมืองคอมมิวนิสต์สายปฏิรูปอย่างอิมแร นอจ แต่กระนั้นราโกชีใช้อิทธิพลทางการเมืองแทรกแซงความพยายามในการปฏิรูปของนอจ และขับเขาออกจากตำแหน่งใน ค.ศ. 1955[13]
เมื่อนีกีตา ครุชชอฟประณามสตาลินใน "สุนทรพจน์ลับ" ช่วงต้น ค.ศ. 1956 ราโกชีเผชิญคำวิจารณ์จากสมาชิกพรรคและสังคมภายนอกจนถูกบีบให้ลาออกในเดือนกรกฎาคม โดยมีแอร์เนอ แกเรอ ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคคนต่อมา สามเดือนหลังจากนั้นเกิดการปฏิวัติฮังการี ค.ศ. 1956 นำโดยนอจที่ต่อต้านรัฐบาลและสหภาพโซเวียต อย่างไรก็ตามการก่อการกำเริบนี้ถูกสหภาพโซเวียตปราบปรามและมีการจัดตั้งรัฐบาลคอมมิวนิสต์ใหม่ภายใต้การนำของยาโนช กาดาร์[14] ด้านราโกชีลี้ภัยในสหภาพโซเวียตจนกระทั่งเสียชีวิตที่เมืองกอร์กีในค.ศ. 1971[15] อัฐิของเขาถูกส่งกลับฮังการีอย่างลับ ๆ และฝังที่สุสานฟอร์ก็อชเรตในกรุงบูดาเปสต์ หลังเสียชีวิตราโกชีกลายเป็นสัญลักษณ์ของทรราชและการกดขี่ในฮังการี[16]
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.