Loading AI tools
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
วาซีลี คอนสตันตีโนวิช บลูย์เคียร์ (รัสเซีย: Васи́лий Константи́нович Блю́хер; อังกฤษ: Vasily Konstantinovich Blyukher) เป็นหนึ่งในห้าจอมพลแรก ๆ ของสหภาพโซเวียต
วาซีลี บลูย์เคียร์ Васи́лий Константи́нович Блю́хер | |
---|---|
![]() | |
ข้อมูลส่วนบุคคล | |
เกิด | 1 ธันวาคม พ.ศ. 2432 Barschinka,จักรวรรดิรัสเซีย |
เสียชีวิต | 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481 (48 ปี) มอสโก, สาธารณรัฐรัสเซีย, สหภาพโซเวียต |
เชื้อชาติ | โซเวียต |
รางวัล | ![]() |
ลายมือชื่อ | ![]() |
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง | |
รับใช้ | ![]() ![]() ![]() |
ประจำการ | พ.ศ. 2457-58![]() พ.ศ. 2460–2481 ![]() |
ยศ | จอมพล (กองทัพแดง) |
บังคับบัญชา | เสนาธิการกองทัพบก |
สงคราม/การสู้รบ | สงครามโลกครั้งที่ 1 สงครามกลางเมืองรัสเซีย ความขัดแย้งจีน - โซเวียต (พ.ศ. 2472) ยุทธการทะเลสาบคาซาน ข้อพิพาทชายแดนโซเวียต–ญี่ปุ่น |
บลูย์เคียร์ เกิดมาในตะกูลครอบครัวชาวนาชาวรัสเซียชื่อ กูรอฟ ในหมู่บ้าน Barschinka ใน Yaroslavl Governorate . ในศตวรรษที่ 19 เจ้าของที่ดินให้ชื่อเล่นแกเข้าว่า "บลูย์เคียร์" ให้แก่ครอบครัว กูรอฟ ตามชื่อ จอมพล เกิบฮาร์ด เลเบริชท์ ฟอน บลือเชอร์ (พ.ศ. 2285-2362) ของปรัสเซีย.เขาเป็นคนงานโรงงานแห่งหนึ่งในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง วาซีลี กูรอฟ ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนนามสกุลเป็นบลูย์เคียร์ ได้เข้าร่วมกองทัพจักรวรรดิรัสเซียในปีพ.ศ. 2457 และทำหน้าที่เป็นนายทหารจนกระทั่งออกจากโรงพยาบาลในปีพ.ศ. 2458 หลังจากได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการล่าถอย .[1]ในปีพ.ศ. 2459 เขาเข้าร่วมพรรคแรงงานสังคมประชาธิปไตยรัสเซีย และเข้ามามีส่วนร่วมในการปฏิวัติของรัสเซียในปีพ.ศ. 2460 ในซามารา .[2]
ในช่วงปลายเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2460 เขาถูกส่งตัวเข้าไปใน เมืองเชเลียบินสค์ เป็นผู้พิทักษ์แดงเพื่อป้องกันการจลาจลของอเล็กซานเดอร์ ตูทอฟ บลูย์เคียร์ เข้าร่วมกองทัพแดงในปีพ.ศ. 2461 ในไม่ช้าก็เป็นผู้บัญชาการ ในช่วงสงครามกลางเมืองรัสเซียเขาเริ่มมีผลงานโดดเด่น หลังจากหลังจากสาธารณรัฐเช็กเริ่มก่อการจลาจลในเดือนสิงหาคมถึงเดือนกันยายนปี พ.ศ. 2461 กองกำลังใต้บังคับบัญชาของอูราลใต้ใต้ 10,000 คนได้รับคำสั่งเดินทัพ 1,500 กิโลเมตร ใน 40 วันหลังจากการสู้รบอย่างต่อเนื่องเพื่อโจมตีกองทัพขาวจากด้านหลังแล้วเข้าร่วมกับกองทัพแดงหลัก สำหรับความสำเร็จนี้ เขาได้กลายเป็นคนแรกของสหภาพโซเวียตที่ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์ธงแดง (ต่อมาเขาได้รับรางวัลถึงสี่ครั้งทั้งในปี พ.ศ. 2464 (2) และพ.ศ. 2471 (2)),[2]จากบันทึกของเขากล่าวว่า "การจู่โจมของเหล่าสหายบลูย์เคียร์ ในสภาวะที่แทบจะเป็นไปไม่ได้เทียบได้กับการข้ามเทือกเขาของซูโวรอฟในสวิตเซอร์แลนด์" หลังจากที่กองทัพเข้ารวมตัวกับกองทัพแดงที่ 3 ในพื้นที่ กองทัพของบลูย์เคียร์ ถูกจัดตั้งเป็นกองพลไรเฟิลที่ 51 ซึ่งต่อมาเขาสามารถได้ชนะกองกำลังของบารอน แรงเกลได้ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2463
หลังจากสงครามกลางเมืองเขาทำหน้าที่เป็นผู้บัญชาการทหารของสาธารณรัฐตะวันออกไกล ในปี พ.ศ. 2464-65 เขาเป็นที่ปรึกษาทางทหารโซเวียตในประเทศจีนระหว่าง ปีพ.ศ. 2467-70 ในระหว่างปกิบัติงานเขาใช้ชื่อว่ากาลีน (Galen) [3] (ภายหลังจากแต่งงานกับภรรยาของเขา กาลีนา) ในขณะที่ติดอยู่กับกองบัญชาการทหารของเจียงไคเช็ก เขาเป็นผู้รับผิดชอบการวางแผนทางทหารของ ทางตอนเหนือ ซึ่งเป็นการเริ่มต้นการรวมกลุ่มก๊กมินตั๋งของจีน หนึ่งในบรรดาลูกศิษย์ที่เขาสอนในช่วงนี้คือหลินบุ่ยซึ่งต่อมาได้เป็นผู้นำในกองทัพปลดปล่อยประชาชนจีน บลูย์เคียร์ ได้หนีออกจากจีน หลังจากการก่อการกำเริบที่กว่างโจว[4] หลังจากนั้นเขาได้รับงานทางทหารในยูเครน จากนั้นในปีพ.ศ. 2472 เขาก็ย้ายไปกับเป็นผู้บัญชาการทหารในเขตตะวันออกไกลอีกครั้งซึ่งเป็นที่รู้จักกันในชื่อ กองทัพแดงพิเศษแห่งตะวันออกไกล (PKDVA)
ใน ฮาบารอฟสค์ ใช้สิทธิความเป็นรัฐปกครองตนเองของสาธารณรัฐตะวันออกไกล ประกาศสงครามกับจีนในกรณีความขัดแย้งทางรถไฟจีน - โซเวียตเข้าคุมทางรถไฟเพื่อป้องกันจากการขยายตัวของอิทธิพลจักรวรรดิญี่ปุ่นในเขตตะวันออกไกลจากชัยชนะครั้งนั้นเขาได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์ธงแดงในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2473[5] ในปี พ.ศ. 2478 เขาเป็นจอมพลแห่งสหภาพโซเวียต เขาได้เป็นผู้บัญชาการทหารในยุทธภูมิทะเลสาบคาซานซึ่งเป็นพรมแดนระหว่างสหภาพโซเวียตกับเกาหลีที่ยึดครองญี่ปุ่น
จากผลงานต่างๆในการเป็นผู้บัญชาการทหารของสาธารณรัฐตะวันออกไกล ทำให้รอดจากการกวาดล้างในกองทัพแดงในปี พ.ศ. 2480 ในความเป็นจริง บลูย์เคียร์ ก็เป็นหนึ่งในผู้พิพากษาคดีของ ตูคาเชฟสกี ในปีพ.ศ. 2481 ต่อมาเขาถูกกล่าวหาว่าไม่สามารถหาอาวุธยุทโธปกรณ์เพียงพอในระหว่างการรบที่ทะเลสาบคาซานและถูกไล่ออกจากตำแหน่ง เมื่อวันที่ 22 ตุลาคมเขาถูกจับข้อหาจารกรรมให้จักรวรรดิญี่ปุ่น[2]ต่อมาเขาถูกหน่วยNKVDที่นำโดยGenrikh Lyushkovจับกุมตัวไวปัจจัยสำคัญที่ทำให้เขาถูกจับก็คือการละเลยต่อกองทัพญี่ปุ่นในระยะหลัง
ในคุก บลูย์เคียร์ ปฏิเสธที่จะสารภาพและไม่ยอมพูดอะไรที่เกี่ยวกับคดีด้วย[6] เขาถูกทรมานอย่างรุนแรงในคุก Lefortovo ในกรุงมอสโก[2] ซึ่งตามแหล่งข่าวแห่งหนึ่งระบุบว่าเขาถูกซ้อมจนตายในวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481[7]แม้ว่าจะมีแหล่งอื่นระบุบว่าเขาถูกยิงด้วยคำสั่งของสตาลิน[8] เมื่อผู้คนเริ่มถามว่าเขาอยู่ที่ไหนเจ้าหน้าที่จะบอกว่าเขาบัญชาการอยู่ในประเทศจีนโดยใช้นามแฝง[8] การตายของเขาได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการในปีพ.ศ. 2499 จากการกู้ชื่อเสียงจากนิกิตา ครุสชอฟ[2] ในปีพ.ศ. 2482 เจียงไคเช็กได้ถามถึงการหายไปของ บลูย์เคียร์ ในที่ประชุมกับสตาลินและถามว่าเขาจะกลับมาช่วยกองทัพเราได้ไหม สตาลินตอบว่านายพลถูกประหารชีวิตไปแล้วเพราะให้การช่วยเหลือแก่สายลับชาวญี่ปุ่น[9]
เขายังคงเป็นที่นิยมในรัสเซียและภาพยนตร์สารคดีเกี่ยวกับชีวิตของเขาและสิ่งพิมพ์หลายอย่างจากเรื่องเล่าของสมาชิกในครอบครัวบลูย์เคียร์[10]
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.