From Wikipedia, the free encyclopedia
Fosfatidilinozitol (, ili ) negativno naelektrisani fosfolipid i manje zastupljena komponenta citosolne strane eukariotskih ćelijskih membrana.
![]() | |
Nazivi | |
---|---|
Drugi nazivi
PI, PtdIns | |
Identifikacija | |
Svojstva | |
Molarna masa | |
Ukoliko nije drugačije napomenuto, podaci se odnose na standardno stanje materijala (na 25 ° [77 °], 100 ). | |
Reference infokutije | |
Inozitol može biti fosforilisan do fosfatidilinozitol fosfata (), fosfatidilinozitol bisfosfata (2) i fosfatidilinozitol trisfosfata (3). , 2 i 3 se kolektivno zovu fosfoinozitidi.
Sinteza fosfatidilinozitola je katalizovana fosfatidilinozitol sintazom. U reakciji učestvuju -diacilglicerol i -mio-inozitol.[1].
PI sadrži polarni i ne-polarni region, iz kog razloga je ovaj lipid amfifil. Amfifilni lipidi demonstriraju polimorfno ponašanje. Fosfatidilinozitol je klasifikovan kao glicerofosfolipid koji sadrži glicerolnu osnovu, dve nepolarne masne kiseline, i fosfatnu grupu supstituisanu sa inozitolom.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.