From Wikipedia, the free encyclopedia
Lamah (grčki: , latinski: ) je bio atenski vojskovođa iz doba peloponeskog ratra. Prvu je komandu imao još 435. pne. a značajna ličnost atenske politike je bio u 420-ima pne.[1] Aristofan ga je satirički prikazao u Aharnjanima, a kasnije pohvalio uspomenu na njega u Žabama. Najpoznatiji je kao jedan od trojice komandanata (uz Nikiju i Alkibijada) zaduženih za sicilijansku ekspediciju.
Lamah je bio poznat po temperamentnoj naravi i spremnosti da preuzima rizike u borbi, ali i osobnom siromaštvu zbog čegaje često od drugih vojnika i oficira posuđivao novac za odjeću i obuću.[2]
Kada je atenska ekspedicija 415. pne. došla na Siciliju, Lamah je tražio da se smjesta udari na Sirakuzu, najmoćniji od tamošnjih gradova, smatrajući kako je u tom trenutku nepripremljen za obranu. Međutim, Alkibijad je umjesto toga predložio da Atenjani prije toga organiziraju veliki savez s drugim sicilijanskim gradovima, a što je prihvatio i Nikija. Suvremeni historičar Donald Kagan smatra kako je time Atena propustila prvu, i možda jedinu, šansu da pohod završi s brzim uspjehom.[3] Uslijedila je duga opsada i niz okršaja, uključujući jedan u kome je, godinu dana kasnije, poginuo i Lamah.