Loading AI tools
gatunek ptaka Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Łowczyk rudobrewy[4], łowiec rudobrewy[5] (Todiramphus gambieri) – gatunek małego ptaka z rodziny zimorodkowatych (Alcedinidae). Jest endemitem atolu Niau w archipelagu Tuamotu (Polinezja Francuska). W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN klasyfikowany jest jako gatunek krytycznie zagrożony (CR, ang. Critically Endangered)[3].
Todiramphus gambieri[1] | |||
(Oustalet, 1895) | |||
Systematyka | |||
Domena | |||
---|---|---|---|
Królestwo | |||
Typ | |||
Podtyp | |||
Gromada | |||
Podgromada | |||
Nadrząd | |||
Rząd | |||
Rodzina | |||
Podrodzina | |||
Rodzaj | |||
Gatunek |
łowczyk rudobrewy | ||
Synonimy | |||
| |||
Podgatunki | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |||
![]() |
Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1895 roku Émile Oustalet w „Nouvelles Archives du Muséum d’Histoire Naturelle de Paris”. Autor nadał mu nazwę Halcyon Gambieri, a jako miejsce typowe wskazał wyspę Mangareva w grupie Wysp Gambiera[6]. Obecnie gatunek zaliczany jest do rodzaju Todiramphus[4][7][8][9][10]. Na podstawie badań molekularnych Andersen et al. (2015, 2018) łowczyk rudobrewy jest blisko spokrewniony z łowczykiem rdzawoszyim (T. ruficollaris), łowczykiem polinezyjskim (T. veneratus), łowczykiem maskowym (T. godeffroyi) i łowczykiem białobrewym (T. tutus)[11][12].
Wyróżnia się dwa podgatunki T. gambieri[7][8][9]:
Niektórzy autorzy proponują uznanie tych taksonów za osobne gatunki[4][7].
Opis dotyczy podgatunku T. g. gertrudae. Mały ptak o dużym, szerokim u nasady, czarnym dziobie, którego górna część jest nieco jaśniejsza, na żuchwie, od spodu dzioba wyraźne przebarwienie w kolorze od bladoróżowawego poprzez bladomorelowy do żółtego. Nogi i stopy czarne. Tęczówki ciemnobrązowe. Nie występuje dymorfizm płciowy. Dorosłe ptaki mają płowożółtą głowę i szyję, szczyt głowy niebieski o zróżnicowanym zasięgu, od niewielkiej plamki do niewielkiej czapeczki. Od dzioba pod okiem i za nim rozciąga się lekko widoczna niebieska linia. Górne części ciała niebieskie lub zielononiebieskie z ciemniejszymi, przechodzącymi w fioletowe przebarwieniami na skrzydłach i ogonie. Dolne części ciała: podgardle, gardło, piersi, brzuch i pokrywy podogonowe od bladopomarańczowych do kremowych. Osobniki młodociane nie zostały opisane. Długość ciała 20 cm[7].
Jedyny znany okaz podgatunku T. g. gambieri został złapany na wyspie Mangareva w grupie Wysp Gambiera; podgatunek ten wymarł prawdopodobnie przed 1922 rokiem[6][7]. Natomiast podgatunek T. g. gertrudae łowczyka rudobrewego obecnie występuje tylko na atolu Niau w archipelagu Tuamotu. Jego zasięg występowania według szacunków organizacji BirdLife International obejmuje tylko 60 km²[16].
Głównym habitatem łowczyka rudobrewego są tereny zadrzewione, plantacje kokosów, ogrody. Czasami spotykany jest w lasach. Długość pokolenia jest określana na 4,8 roku[16]. Dieta tego gatunku jest zróżnicowana, składa się głównie z owadów, w tym chrząszczy i ich larw oraz małych jaszczurek i niewielkich ryb, które łowi w basenach rafowych w czasie odpływu[7].
Niewiele wiadomo na temat rozmnażania i gniazdowania tego gatunku. Składanie jaj ma miejsce we wrześniu, prawdopodobnie także w okresie maj–czerwiec. Gniazda znajdowane są w dziuplach w pniach martwych drzew kokosowych; raport o gnieździe składającym się z trawy i łodyg umieszczonym na palmie kokosowej wymaga potwierdzenia[7].
W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN łowczyk rudobrewy od 2005 roku jest uznawany za gatunek krytycznie zagrożony (CR, ang. Critically Endangered), a jego liczebność jest obecnie szacowana na około 90 dorosłych osobników[3][16].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.