trefle (1.1)- wymowa:
- IPA: [trɛfl̥], AS: [trefl̦], zjawiska fonetyczne: wygł. ?/i
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) karc. kolor w kartach oznaczony czarną koniczynką; karta tego koloru
w użyciu przymiotnikowym
Więcej informacji przypadek, liczba pojedyncza ...
Zamknij
- (2.1) należący do trefli (1.1)
- odmiana:
- (1.1)
- (2.1) lp trefl m, trefl ż, trefl n; lm trefl mos, trefl nmos; nie stopniuje się
- przykłady:
- (1.1) Miałem w ręku pięć trefli.
- (2.1) Dołożyłem dwójkę trefl.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) grać / wistować / wyjść w trefle • mały trefl
- (2.1) as / dwójka / trójka / walet / dama / król trefl
- synonimy:
- (1.1) żołądź, reg. śl. krojc
- (2.1) treflowy, żołędny
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. treflik mrz, trefelek
- przym. treflowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. trèfle → koniczyna[2]
- uwagi:
- (2.1) zawsze po rzeczowniku/liczebniku
- tłumaczenia:
- źródła:
Hasło „trefl” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
Hasło „trefl” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.