kotka (1.1) kotki (1.2) wymowa: ? /i , IPA : [ˈkɔtka] , AS : [ko tka]
znaczenia: rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. samica kota
(1.2) bot. bazia ; zob. też kotka (botanika) w Wikipedii
(1.3) przen. o przymilnie zachowującej się kobiecie rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, forma fleksyjna
Więcej informacji przypadek, liczba pojedyncza ...
Zamknij
(2.1) D. i B. lp od: kotek
odmiana :
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Na balkonie pięć kocurów zaleca się do mojej kotki !
(1.2) Na drzewach pojawiły się już pierwsze kotki .
(1.3) A gdzie to moja kotka mnie dziś zabiera ?
(2.1) Zdechł kotek i nie ma już kotka .
składnia:
kolokacje :
synonimy:
antonimy:
(1.1) kocur
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kot m , kociarz m , kociara ż
zdrobn. koteczka ż
zgrub. kocica ż
czas. kocić się , okocić się
przym. koci
przysł. kocio
związki frazeologiczne:
(1.1) zjadłaby go kotka przez noc
(1.2) kotki wierzbowe
etymologia:
(1.1-3) zdrobn. niezachowanej formy * kota, od kot [1]
(1.1-3) notowane od XV wieku [1]
uwagi:
zob. też kotka w Wikipedii
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: bazia źródła: Hasło „kot” w: Krystyna Długosz-Kurczabowa, Wielki słownik etymologiczno-historyczny języka polskiego , Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15258-1 , s. 321 .