Loading AI tools
Robert Dean „Bobby” Hooks[1] (ur. 18 kwietnia 1937 w Waszyngtonie) – amerykański aktor, reżyser teatralny i aktywista[2]. W swojej długoletniej i bogatej karierze filmowej, obejmującej ponad sto ról filmowych i telewizyjnych, przyszło mu występować u boku tak znanych gwiazd światowego kina jak: Michael Caine, Jane Fonda, James Stewart, Wesley Snipes, Laurence Fishburne, Faye Dunaway, George C. Scott, Richard Pryor czy Lee Grant.
![]() Robert Hooks | |
Imię i nazwisko |
Bobby Dean Hooks |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
18 kwietnia 1937 |
Zawód |
aktor, reżyser teatralny, działacz społeczny |
Współmałżonek |
Rosie Lee Hooks |
Lata aktywności |
od 1963 |
Strona internetowa |
Urodził się w szpitalu w Foggy Bottom, jednej z najstarszych, prestiżowych dzielnic Waszyngtonu[3], jako najmłodsze z pięciorga dzieci szwaczki Mae Berthy (z domu Ward) i Edwarda Hooksa[4], którzy przeprowadzili się z Rocky Mount w Karolinie Północnej z czwórką innych dzieci: córkami - Bernice i Caroleigh oraz synami - Charlesem „Charliem” i Jamesem Walterem „Jimmym”. Jego ojciec zginął w wypadku przy pracy na kolei w 1939, gdy Robert miał dwa lata.
Uczęszczał do Stevens Elementary School[5]. W wieku dziewięciu lat, za namową swojej najstarszej siostry Bernice, która prowadziła teatralne warsztaty szkolne we Francis Junior High School wystąpił w swojej pierwszej sztuce teatralnej – Piraci z Penzance. Jako uczeń szkoły podstawowej wraz z rodzeństwem co roku pracował na plantacji tytoniu swojego wuja, aby zarobić pieniądze na dalsza naukę. W 1954, wraz z początkiem likwidacji segregacji rasowej w szkolnictwie USA (Brown v. Board of Education), przeniósł się do Filadelfii, gdzie rozpoczął naukę w West Philadelphia High School. Tam też zdobywał swoje pierwsze doświadczenia aktorskie – amatorsko występował w sztukach Samuela Becketta i Williama Shakespeare’a. W 1956, po ukończeniu szkoły, zrezygnował (na rzecz dwójki początkujących aktorów - Charlesa Dierkopa i Bruce’a Derna) z przyznanego mu stypendium w Temple University[6] i wstąpił do filadelfijskiej The Bessie V. Hicks School of Theatre. Po jej ukończeniu w 1959 przeniósł się do Nowego Jorku[5].
W kwietniu 1960 zastąpił Louisa Gossetta i zadebiutował na Brodwayu w roli George’a Murchisona w sztuce Lorraine Hansberry Rodzynek w słońcu (A Raisin in the Sun) u boku Sidneya Poitiera i Ruby Dee. W 1961 pojawił się na Broadwayu w przedstawieniu Shelagh Delaney Smak miodu (A Taste of Honey), zastępując Billy’ego Dee Williamsa. W 1962 trafił na off-Broadway i w zastępstwie za Jamesa Earla Jonesa zagrał Deodatusa Village’a w spektaklu Jeana Geneta Murzyni (The Blacks). W 1963 powrócił na off-Broadway jako Dennis Thornton w musicalu Ballada dla Bimshire (Ballad for Bimshire), a w 1964 jako asystent sceniczny w sztuce Tennessee Williamsa Pociąg mleczny już się tu nie zatrzymuje (The Milk Train Doesn’t Stop Here Anymore) z udziałem Tallulaha Bankheada i Taba Huntera. Zaraz potem, 24 marca 1964, na off-Broadwayu zapoczątkował rolę Claya w Holendrze (Dutchman) Amiri Baraki, gdzie był też producentem przedstawienia[7]. Były to wszystko sztuki znanych, współczesnych amerykańskich i europejskich dramaturgów, uznawane obecnie za klasykę swojego gatunku. Współzałożyciel Negro Ensemble Company, Hooks był także twórcą DC Black Repertory Company z siedzibą w jego rodzinnym Waszyngtonie[8].
W 1963 po raz pierwszy wystąpił na małym ekranie jako detektyw Stern w jednym z odcinków serialu East Side/West Side - pt. „Pełnoletność” (Age of Consent) z George’em C. Scottem i Cicely Tyson. Jego kinowym debiutem była rola Reeve’a Scotta w dramacie Szybki zmierzch (Hurry Sundown, 1967)[9] u boku Michaela Caine’a, Jane Fondy i Diahann Carroll. W trzecim filmie pełnometrażowym kultowej serii Star Trek – Star Trek III: W poszukiwaniu Spocka (1984) w reżyserii Leonarda Nimoya zagrał postać admirała Morrowa.
W 1966 zdobył dwie nagrody Theatre World - jako producent spektaklu Douglasa Turnera Warda Szczęśliwe zakończenie / dzień nieobecności (Happy Ending / Day of Absence) i za rolę Razza w Gdzie jest tatuś? (Where’s Daddy?), a także był nominowany do Tony Award za rolę Clema w musicalu Hallelujah, Baby![10]. W 1967 zdobył Złoty Laur. Jako współtwórca The Negro Ensemble Company w 1968 odebrał Vernon Rice-Drama Desk Award, a w 1969 został uhonorowany nagrodą specjalną Tony Award. W 1974 przyznano jemu Tony Award za produkcję Rzeka Niger (The River Niger). Otrzymał zarówno nagrodę Pioneer Award, jak i NAACP Image Award za całokształt twórczości i został wprowadzony do galerii sław czarnoskórych aktorów Black Filmmakers Hall of Fame. Zdobył także nagrodę Emmy za specjalny program PBS Voices of Our People.
W 1967 wraz z Douglasem Turnerem Wardem był założycielem non-profitowej organizacji "The Negro Ensemble Company" ("NEC"). Za pomocą stypendiów oraz warsztatów i seminariów zawodowych, od ponad 50 lat promuje ona i wspiera czarnoskórych aktorów[11]. Fundator lub współzałożyciel i koordynator kilku innych inicjatyw siostrzanych do "NEC", stawiających sobie za cel promocję i wspieranie przedstawicieli mniejszości etnicznych USA na polu kultury i nauki oraz przestrzeganie ich praw obywatelskich[12][13]
Trzykrotnie żonaty. Ze związków tych (z Rosie Lee Hooks – aktorką, Yvonne Hickman i Lorrie Marlow – również aktorką) ma czworo dzieci. Obydwa pierwsze małżeństwa zakończyły się rozwodem. Od 2008 roku jest żonaty z aktorką Lorrie Marlow[14]. Ojciec Kevina Hooksa – reżysera i aktora, Erica Hooksa i Christophera Cartera – również aktorów, a także Cecelii Ann Hooks Onibudo, Michelle Thomas Hooks, Roberta Hooks Jr. i Kiyo Dean Tarpley Hooks[15].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.