Loading AI tools
budynek Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ratusz w Rzeszowie – zabytkowy[2] ratusz w Rzeszowie.
![]() | |
![]() Ratusz w Rzeszowie w 2016 r., widok od północnego wschodu | |
Państwo | |
---|---|
Miejscowość | |
Typ budynku | |
Styl architektoniczny | |
Kondygnacje |
3 |
Powierzchnia użytkowa |
989,84 m² |
Ukończenie budowy |
1591 |
Ważniejsze przebudowy |
ok. 1730, ok. 1820, 1867–1884, 1895–1898, 1993–1996 |
Zniszczono |
1657 |
Odbudowano |
druga połowa XVII w. |
Położenie na mapie Rzeszowa ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa podkarpackiego ![]() | |
![]() |
Budynek o neogotyckich i neorenesansowych cechach stylowych, znajdujący się na Rynku. Siedziba Urzędu Miasta Rzeszowa[3].
Pierwsza wzmianka o ratuszu w Rzeszowie pochodzi z aktu lokacyjnego miasta, wystawionego w 1427 r. przez Piotra Lunaka z Wiśnicza i Stoigniewa z Szumska. Budowla ta była drewniana i podpiwniczona[4][5], spłonęła w 1576 r. w wielkim pożarze miasta[6].
Przed 1591 r., na polecenie Mikołaja Spytka Ligęzy, wybudowano nowy, murowany ratusz z gankiem, przedsionkiem oraz wieżą, który został zniszczony podczas najazdu księcia Jerzego II Rakoczego w 1657 r.[4][5] Budynek odbudowano w drugiej połowie XVII w. jako obiekt dwukondygnacyjny z dachem czterospadowym[5], a ok. 1730 r. pod nadzorem Karola Henryka Wiedemanna przebudowano i wyremontowano[5][4]. Prawdopodobnie ok. 1820 r. Johan Burgaller ponownie przebudował ratusz (wówczas budynek o cechach stylowych skromnego klasycyzmu), a kolejny większy remont odbył się w latach 1867–1884[5].
W latach 1895–1898 ratusz przebudowano według projektu Franciszka Skowrona. Nadano mu neogotycki i neorenesansowy wygląd, dobudowano drugie piętro oraz, według projektu Kazimierza Hołubowicza, ukształtowano na nowo wnętrza[6].
Podczas II wojny światowej obiekt zdewastowano. W latach 1993–1996 przeprowadzono remont, modernizację i rekonstrukcję budowli[4].
Siedmiokrotnie w ciągu doby z ratusza rozbrzmiewa hejnał miasta, skomponowany przez Tomasza Stańkę[7].
Budynek został wzniesiony z cegły, jest trzykondygnacyjny i częściowo podpiwniczony (mury piwnic kamienne). Skonstruowany został na planie prostokąta[5], jego ściany otynkowano[8].
Elewacje budynku są zróżnicowane, z oknami różnej wielkości, o różnych kształtach[5]. Elewacja północna jest dziesięcioosiowa, z nieznacznym trzyosiowym ryzalitem zwieńczonym trójkątnym szczytem. W ryzalicie znajduje się główne wejście do budynku, po obu stronach którego znajdują się balkony. Elewacja południowa jest również dziesięcioosiowa, z trzyosiowym ryzalitem, który, kryty trójspadowym dachem, po obu stronach zwieńczony jest ośmiobocznymi wieżyczkami. Elewacje zachodnia i wschodnia są trzyosiowe, zwieńczone trójkątnymi szczytami. Elewacja wschodnia z podcieniem na filarach z kamiennych bloków piaskowcowych, nad którym znajduje się balkon[8].
Wewnątrz obiektu pomieszczenia nakryte są sklepieniami krzyżowymi, żaglastymi i kolebkowymi. Piwnice sklepione kolebkowo[8].
Dach budynku jest wielospadowy, kryty dachówką ceramiczną[5].
Powierzchnia użytkowa obiektu wynosi 989,84 m², kubatura liczy 7228 m³[8].