Loading AI tools
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Piotr Kaszowski z Wysokiego herbu Janina, (ur. ok. 1520, zm. w 1592 roku[1]) – współzałożyciel (ok. 1550–1560) Rzeczypospolitej Babińskiej, popularny „babiński kanclerz”, satyryk, dziedzic Wysokiego, sędzia ziemski lubelski w latach 1572–1592[2], deputat sądów ultimae instantiae województw: sandomierskiego, lubelskiego i podlaskiego[3].
kalwinista, fundator zboru kalwińskiego w Wysokiem.
Syn Łukasza Kaszowskiego (1470–1523) – podkomorzego lubelskiego (1514), właściciela Wysokiego i Urszuli Sienickiej (zm. po 1523). Brat Jana Kaszowskiego (1510–1570).
Gdy miał dziesięć lat, w 1530 Wysokie zostało spalone przez Tatarów. Spaliły się również przywileje miejskie, które jego ojciec Łukasz Kaszowski wznowił u króla Zygmunta I w 1550 r.
Poseł na sejm warszawski 1563/1564 roku, sejm piotrkowski 1565 roku, poseł na sejm lubelski 1566 roku, sejm piotrkowski 1567 roku, sejm lubelski 1569 roku, sejm 1572 roku, sejm konwokacyjny 1573 roku z województwa lubelskiego, podpisał akt unii lubelskiej i akt konfederacji warszawskiej 1573 roku[4], poseł na sejm koronacyjny 1574 roku z województwa lubelskiego[1].
Na zjeździe w Jędrzejowie w 1576 roku potwierdził wybór Stefana Batorego na króla Polski[5].
Poseł na sejm 1576/1577 roku, sejm 1578 roku, sejm 1582 roku z województwa lubelskiego[6]. Poseł na sejm zwyczajny 1585 roku z powiatu lubelskiego[7]. Poseł na sejm konwokacyjny 1587 roku z województwa lubelskiego, podpisał akt konfederacji generalnej[8].
Piotr Kaszowski ożenił się z Anną – córką Mikołaja Pszonki z Babina. Brat Anny, Stanisław Pszonka z Piotrem Kaszowskim (obaj byli sędziami lubelskimi), założyli Rzeczpospolitą Babińską. Ta społeczność wesołych kpiarzy, założona w połowie XVI w skupiała na dworze Pszonków w Babinie pod Lublinem, oprócz braci szlachty – najprawdopodobniej wybitnych pisarzy takich jak : Rej, Kochanowski, Trzecieski, Sarnicki, Paprocki
Piotr Kaszowski był kalwinistą i kościół zamienił na zbór kalwiński. W zborze tym kaznodzieją był jego przyjaciel Jakub Sadurski. Po śmierci Piotra Kaszowskiego w 1594 r.[potrzebny przypis], właścicielami Wysokiego zostają w 1610 r. jego synowie: Łukasz i Jan Kaszowscy.
Uwieczniony na obrazie Jana Matejki pt. Rzeczpospoiita Babińska.