Kotoń – masyw górski w Beskidzie Makowskim[1], wchodzący w skład Pasma Koskowej Góry. Najwyższym szczytem jest Solnisko (857 m)[2], zwane również Kotoniem. W niektórych opracowaniach masyw Kotonia nazywany jest Kotuniem[3].
![Thumb](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/85/Jaworzy%C5%84ski_wierch_panorama_BM2.jpg/640px-Jaworzy%C5%84ski_wierch_panorama_BM2.jpg)
![Thumb](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b9/Mogi%C5%82a_partyzancka_BM2.jpg/640px-Mogi%C5%82a_partyzancka_BM2.jpg)
![Thumb](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4b/Kapliczka_Gro%C5%84_BM2.jpg/640px-Kapliczka_Gro%C5%84_BM2.jpg)
![Thumb](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ef/Jaworzy%C5%84ski_Wierch_BM2.jpg/640px-Jaworzy%C5%84ski_Wierch_BM2.jpg)
Masyw Kotonia (Kotunia) tworzy pasmo o długości 18 km, szerokości około 10 km[3]. Ciągnie się od przełęczy Dział (601 m) na zachodzie, po dolinę Raby na wschodzie. Północne, krótkie i strome stoki opadają do doliny Trzebuńki, południowe, dłuższe i bardziej łagodne, do doliny Krzczonówki. W stokach tych, zwłaszcza południowych występują boczne grzbiety, oddzielone dolinami potoków. Najdłuższy z bocznych grzbietów opada w południowo-wschodnim kierunku poprzez Ostrysz (701 m) i Góreckowo (519 m) do Pcimia. Grzbiet główny jest wyrównany. a jego najwyższa część ma wysokość około 750 m n.p.m. Jest w nim kilka mało wybitnych wierzchołków. Od zachodu na wschód są to[4][2]:
- Balinka, 708 m
- Jaworzyński Wierch (Gorylka), 782 m
- Groń (Kotoń Zachodni), 766 m
- Solnisko (Kotoń), 857 m
- Gronik (Pękalówka), 839 m
Całe pasmo znajduje się w zlewni Raby. Grzbiety zbudowane są z dość odpornych na wietrzenie piaskowców magurskich. Miejscami jednak, np. po południowej stronie Jaworzyńskiego Wierchu, występują miękkie łupki. W miejscach tych powstały przełęcze. Najwyższy wierzchołek – Solnisko (zwane też Kotoniem) jest trzecim pod względem wysokości w Paśmie Koskowej Góry – 857 m. Pasmo Kotonia jest zalesione, ale od południowej i wschodniej strony wysoko, w niektórych miejscach niemal pod same wierzchołki, podchodzą pola i zabudowania miejscowości Tokarnia, Zawadka, Krzczonów i Pcim. Tuż pod wierzchołkiem Gronika znajduje się duża polana Pękalówka[4]. Dawniej polan było znacznie więcej, jednak z powodu nieopłacalności zaprzestano ich użytkowania i stopniowo zarastają lasem, zaś wiele dawniej ornych pól zamienia się na łąki i pastwiska[3].
Na północno-wschodnich stokach Kotonia, na Słowiakowej Górze, znajduje się duży głaz zwany Diabelskim Kamieniem[2].
Głównym grzbietem biegnie szlak żółty. Odchodzą od niego dwa szlaki łącznikowe[2]:
Pcim – Kotoń – Koskowa Góra – Maków Podhalański
Zębalowa – Tokarnia – Zawadka – Dłużyca
Groń – dolina Trzebuńki – Pasmo Babicy
Wikiwand in your browser!
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.