Loading AI tools
grecki rękopis Nowego Testamentu Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Kodeks 0169 (Gregory-Aland no. 0169; Soden α 1075)[1] – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu na pergaminie, z tekstem Apokalipsy św. Jana. Paleograficznie datowany jest na IV wiek. Rękopis przechowywany jest w Princeton[2]. Do naszych czasów zachowała się jedna karta kodeksu. Tekst jest pokrewny dla Kodeksu Synajskiego, cytowany jest w krytycznych wydaniach Nowego Testamentu.
![]() Strona recto, w prawym górnym rogu numer strony ΛΓ (tj. 33) | |
Data powstania |
IV wiek |
---|---|
Rodzaj | |
Numer |
0169 |
Zawartość | |
Język |
grecki |
Rozmiary |
9,3 × 7,7 cm |
Typ tekstu |
aleksandryjski |
Kategoria |
III |
Miejsce przechowywania |
Do dnia dzisiejszego zachowała się jedna uszkodzona karta kodeksu, z tekstem Apokalipsy św. Jana 3,19-4,3. Według rekonstrukcji karta kodeksu miała rozmiary 9,3 na 7,7 cm[2], oryginalny rękopis miał więc rozmiary kieszonkowej książki[3]. Niewielki format wskazuje, że rękopis prawdopodobnie służył do prywatnego użytku. Jest też jednym z nielicznych rękopisów Apokalipsy pisanych majuskułą[4].
Tekst pisany jest jedną kolumną na stronę, w 14 linijkach w kolumnie[2]. Litery są pionowe i w miarę regularne[3]. Litera sigma formowana była w wyniku dwóch pociągnięć pióra, epsilon – trzech pociągnięć; kappa oraz ipsylon mają siodełko w lewym górnym rogu[3].
Na obu stronach karty, w górnym rogu umieszczono numery stron – 33 i 34[5]. Nomina sacra (imiona święte) pisane są zarówno skrótami, jak i pełnymi formami (np. ουρανω)[6].
Tekst kodeksu reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną. Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii III[2], co oznacza, że jego tekst został skażony przez obce naleciałości, ale jest ważny dla poznania historii tekstu Nowego Testamentu[7].
Według oceny R.H. Charlesa tekst fragmentu jest bliższy dla Kodeksu Synajskiego niż dla jakiegokolwiek innego rękopisu majuskułowego NT. Tekst sprawia wrażenie niedokładnie kopiowanego. Według Hunta i Grenfella jest zasadniczo zgodny z Kodeksem Watykańskim[6].
Grenfell i Hunt, odkrywcy fragmentu, datowali go na IV wiek[6]. W ten sam sposób datuje go dziś INTF[8]. Jako miejsce prawdopodobnego powstania kodeksu wskazywany jest Egipt[9].
Fragment został znaleziony przez Grenfella i Hunta w Oksyrynchos. Odkrywcy wydali tekst fragmentu w 1911[6]. Po publikacji rękopis został przekazany dla Princeton Theological Seminary ze względu na finansowanie prac w Oksyrynchos[10][11].
Jest ostatnim majuskułowym rękopisem Nowego Testamentu sklasyfikowanym przez Gregory'ego[12].
Fragment jest cytowany w krytycznych wydaniach greckiego tekstu Nowego Testamentu. W 27 wydaniu Nestle-Alanda (NA27) został zaliczony do rękopisów cytowanych w pierwszej kolejności, co oznacza, że każdy jego wariant odbiegający od tekstu rezultatywnego jest odnotowywany w aparacie krytycznym[13].
Rękopis jest przechowywany w Princeton Theological Seminary (Speer Library, Pap. 5) w Princeton[8].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.