Loading AI tools
polski fizyk Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Jan Lubart Żylicz (ur. 7 stycznia 1932 w Górze) – polski fizyk, specjalizujący się w fizyce jądrowej, profesor nauk fizycznych.
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
profesor nauk fizycznych | |
Alma Mater | |
Doktorat | |
Habilitacja | |
Profesura | |
Uczelnia | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
W 1955 ukończył studia fizyczne na Uniwersytecie Warszawskim, następnie pracował w Instytucie Badań Jądrowych w Świerku. W 1961 obronił na Uniwersytecie Warszawskim pracę doktorską Promieniowanie β izotopów talu otrzymywanych w reakcji kruszenia jąder tantalu napisaną pod kierunkiem Zdzisława Wilhelmiego, w 1967 habilitował się na podstawie pracy Przejścia beta w jądrach zdeformowanych z obszaru ziem rzadkich. Od 1972 pracował na Uniwersytecie Warszawskim, w 1974 otrzymał tytuł profesora, w latach 1973–1994 kierował Zakładem Spektroskopii Jądrowej, w latach 1994–2002 był dyrektorem Instytutu Fizyki Doświadczalnej.
Jest członkiem Europejskiego Towarzystwa Fizycznego (od 1974), Polskiego Towarzystwa Fizycznego (od 1975), Towarzystwa Naukowego Warszawskiego (członek korespondent od 1984, członek zwyczajny od 1994).
W 1964 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, w 1999 Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (M.P. nr z 2000, poz. 132). W 2005 otrzymał Medal Mariana Smoluchowskiego.
Jego synem jest Piotr Olaf Żylicz, bratem – Marek Żylicz, bratankiem – Maciej Żylicz.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.