Injun 3 – amerykański wojskowy satelita technologiczny. Część tajnego ładunku POPPY 1. Zaprojektowany i nadzorowany przez Naval Research Laboratory. Odtajniony w 2005. Następca statków Injun 1 i Injun 2.
![]() | |
Inne nazwy |
Injun C, |
---|---|
Indeks COSPAR |
1962-067B |
Indeks NORAD |
S00504 |
Państwo | |
Zaangażowani |
NRO, NRL |
Rakieta nośna | |
Miejsce startu | |
Orbita (docelowa, początkowa) | |
Perygeum |
231 km |
Apogeum |
2786 km |
Okres obiegu |
116,26 min |
Nachylenie |
70,36° |
Czas trwania | |
Początek misji |
13 grudnia 1962 04:07 UTC |
Powrót do atmosfery |
25 sierpnia 1968 |
Wymiary | |
Masa całkowita |
52 kg |
Injun 3 był stabilizowany polem magnetycznym Ziemi. Jego zadaniami były badania geofizyczne, zwłaszcza zórz polarnych.
Statek używał do łączności dwóch osobnych kanałów: telemetrii - mode 1 (PCM/FSK/PM); danych - mode 5 (PCM/FSK/AM). Zasilanie pochodziło ze wspólnego ogniwa słonecznego.
W marcu 1963 zaczęły pojawiać się trudności z kierowaniem statkiem. Injun 3 przestał działać w październiku 1963, w wyniku usterki akumulatora.
- źródło[1]
- Liczniki Geigera-Müllera
- Scyntylator
- Spektrometr elektronów uwięzionych w polu magnetycznym 1
- Scyntylator DC
- Powielacz elektronów
- Spektrometr protonów
- Fotometry do badania zórz
- Eksperyment badania fal elektromagnetycznych bardzo niskiej częstotliwości
- Odbiornik VLF (Wind Band, 0-10kHz)
- Pomiar gęstości atmosfery za pomocą satelity
- Spektrometr elektronów uwięzionych w polu magnetycznym 2
Wikiwand in your browser!
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.