WWE Hell in a Cell – cykl corocznych gal profesjonalnego wrestlingu produkowanych w październiku przez federację WWE i nadawanych na żywo w systemie pay-per-view oraz za pośrednictwem WWE Network. Cykl został wprowadzony w 2009 zastępując WWE No Mercy w kalendarzu gal pay-per-view WWE[1]. W 2012 postanowiło przenieść terminy organizowania gal na późny październik (z wyjątkiem edycji z 2017).
Promocja | |
---|---|
Brandy |
Raw (2009–2010; 2016; 2018–2022) |
Pierwsza gala | |
Ostatnia gala | |
Przewodnie typy walk |
Hell in a Cell match |
Po przywróceniu podziału WWE na brandy w 2016, cykl oraz tegoroczna edycja stały się własnością brandu Raw. W przyszłym roku galę poświęcono zawodnikom brandu SmackDown. W 2018 zniesiono podział gal pay-per-view dla konkretnych brandów, a organizację gal przeniesiono na wrzesień[2].
Konceptem tego cyklu gal jest to, że wszystkie walki wieczoru mają miejsce w kilkumetrowej stalowej klatce otaczającej ring oraz podłogę wokół-ringową zwanej „Hell in a Cell”. W tego typu walce nie ma dyskwalifikacji oraz wyliczeń poza ringowych, jak również możliwości ucieczki z klatki – jedyną drogą do zwycięstwa jest przypięcie lub poddanie przeciwnika w ringu. Podczas gali organizuje się przynajmniej jeden Hell in a Cell match[1][3][4]. Nazwa cyklu gal została wybrana przez fanów podczas głosowania przeprowadzonego przez WWE; wygrała między innymi z nazwami takimi jak No Escape, Locked Up oraz Rage in a Cage[1][4].
Lista gal
Gala brandu Raw | Gala brandu SmackDown |
Gala | Lokalizacja | Arena | Walka wieczoru |
---|---|---|---|
Hell in a Cell (2009) 4 października 2009 |
Newark, New Jersey | Prudential Center | D-Generation X (Shawn Michaels i Triple H vs. The Legacy (Cody Rhodes i Ted DiBiase) Hell in a Cell match |
Hell in a Cell (2010) 3 października 2010 |
Dallas, Teksas | American Airlines Center | Kane (c) vs. The Undertaker Hell in a Cell match o World Heavyweight Championship |
Hell in a Cell (2011) 2 października 2011 |
Nowy Orlean, Luizjana | New Orleans Arena | John Cena (c) vs. Alberto Del Rio vs. CM Punk Triple Threat Hell in a Cell match o WWE Championship |
Hell in a Cell (2012) 28 października 2012 |
Atlanta, Georgia | Philips Arena | CM Punk (c) vs. Ryback Hell in a Cell match o WWE Championship |
Hell in a Cell (2013) 27 października 2013 |
Miami, Floryda | American Airlines Arena | Daniel Bryan vs. Randy Orton Hell in a Cell match o zwakowany WWE Championship z sędzią specjalnym Shawnem Michaelsem |
Hell in a Cell (2014) 26 października 2014 |
Dallas, Teksas | American Airlines Center | Dean Ambrose vs. Seth Rollins Hell in a Cell match |
Hell in a Cell (2015) 25 października 2015 |
Los Angeles, Kalifornia | Staples Center | The Undertaker vs. Brock Lesnar Hell in a Cell match |
Hell in a Cell (2016) 30 października 2016 |
Boston, Massachusetts | TD Garden | Sasha Banks vs. Charlotte Flair Hell in a Cell match o WWE Raw Women’s Championship |
Hell in a Cell (2017) 8 października 2017 |
Detroit, Michigan | Little Caesars Arena | Shane McMahon vs. Kevin Owens Hell in a Cell match |
Hell in a Cell (2018) 16 września 2018 |
San Antonio, Teksas | AT&T Center[5] | Roman Reigns (c) vs. Braun Strowman Hell in a Cell match o WWE Universal Championship z sędzią specjalnym Mickiem Foley'em |
Hell in a Cell (2019) 6 października 2019 |
Sacramento, Kalifornia | Golden 1 Center | Seth Rollins (c) vs. Bray Wyatt Hell in a Cell match o WWE Universal Championship |
Hell in a Cell (2020) 25 października 2020 |
Orlando, Floryda | Amway Center | Drew McIntyre (c) vs. Randy Orton Hell in a Cell match o WWE Championship |
Hell in a Cell (2021) 20 czerwca 2021 |
Tampa, Floryda | Yuengling Center | Bobby Lashley (c) vs. Drew McIntyre Last Chance Hell in a Cell match o WWE Championship |
Hell in a Cell (2022) 5 czerwca 2021 |
Rosemont, Illinois | Allstate Arena | Cody Rhodes vs. Seth "Freakin" Rollins Hell in a Cell match |
Wyniki gal
2009
Motyw muzyczny | ||||
---|---|---|---|---|
Informacje | ||||
Promocja | ||||
Brandy | ||||
Sponsor |
Teenage Mutant Ninja Turtles: Smash-Up | |||
Data |
4 października 2009 | |||
Widownia |
12 356 | |||
Hala | ||||
Miejsce | ||||
Gale pay-per-view – chronologicznie | ||||
| ||||
Hell in a Cell – chronologicznie | ||||
|
Hell in a Cell (2009) – gala wrestlingu wyprodukowana przez World Wrestling Entertainment (WWE). Odbyła się 4 października 2009 w Prudential Center w Newark w stanie New Jersey. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to pierwsza gala w chronologii cyklu Hell in a Cell.
Podczas gali odbyło się dziewięć walk, w tym jedna nietransmitowana w telewizji. W walce wieczoru D-Generation X (Triple H i Shawn Michaels) pokonali The Legacy (Cody'ego Rhodesa i Teda DiBiasego) w Hell in a Cell matchu. Oprócz tego w tych samych pojedynkach Randy Orton pokonał Johna Cenę i zdobył WWE Championship, jak również The Undertaker odebrał World Heavyweight Championship od CM Punka.
2010
Motyw muzyczny |
„Sacrifice” – Atom Smash | |||
---|---|---|---|---|
Informacje | ||||
Promocja | ||||
Brandy | ||||
Sponsor |
WowWee | |||
Data |
3 października 2010 | |||
Widownia |
7 500 | |||
Hala | ||||
Miejsce | ||||
Gale pay-per-view – chronologicznie | ||||
| ||||
Hell in a Cell – chronologicznie | ||||
|
Hell in a Cell (2010) – gala wrestlingu wyprodukowana przez World Wrestling Entertainment (WWE). Odbyła się 3 października 2010 w American Airlines Center w Dallas w Teksasie. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to druga gala w chronologii cyklu Hell in a Cell.
Podczas gali odbyło się siedem walk, w tym jedna nietransmitowana w telewizji. W walce wieczoru Kane obronił World Heavyweight Championship pokonując The Undertakera w Hell in a Cell matchu, zaś Randy Orton obronił WWE Championship w tej samej stypualcji pokonując Sheamusa. Wade Barrett pokonał Johna Cenę w singlowej walce, wskutek czego Cena musiał przyłączyć się do grupy The Nexus.
Nr | Wyniki | Stypulacje | Czas |
---|---|---|---|
1D | Goldust, R-Truth i Kofi Kingston pokonali Cody'ego Rhodesa, Drewa McIntyre'a i Dolpha Zigglera | Tag team match[15] | – |
2 | Daniel Bryan (c) pokonał Johna Morrisona i The Miza | Submissions Count Anywhere match o WWE United States Championship[16] | 13:33 |
3 | Randy Orton (c) pokonał Sheamusa | Hell in a Cell match o WWE Championship[17] | 22:51 |
4 | Edge pokonał Jacka Swaggera | Singles match[18] | 11:31 |
5 | Wade Barrett pokonał Johna Cenę | Singles match[19] Jeśli Barret wygra, Cena będzie musiał przyłączyć się do grupy The Nexus. Jeżeli Cena wygra, Nexus zostanie rozwiązane. |
17:47 |
6 | Natalya pokonała Michelle McCool (c) (z Laylą) przez dyskwalifikację | Singles match o WWE Unifed Divas Championship[20] | 05:00 |
7 | Kane (c) pokonał The Undertakera (z Paulem Bearerem) | Hell in a Cell match o World Heavyweight Championship[21] | 21:38 |
(c) – mistrz/mistrzyni przed walką D – walka była dark matchem (nietransmitowana w TV) |
2011
Motyw muzyczny | ||||
---|---|---|---|---|
Informacje | ||||
Promocja | ||||
Sponsor |
Light Strike | |||
Data |
2 października 2011 | |||
Widownia |
9 400[22] | |||
Hala |
New Orleans Arena | |||
Miejsce | ||||
Gale pay-per-view – chronologicznie | ||||
| ||||
Hell in a Cell – chronologicznie | ||||
|
Hell in a Cell (2011) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację WWE. Odbyła się 2 października 2011 w New Orleans Arena w Nowym Orleanie w stanie Luizjana. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to trzecia gala w chronologii cyklu Hell in a Cell.
Podczas gali odbyło się osiem walk, w tym jedna nietransmitowana w telewizji. Walką wieczoru był Triple Threat Hell in a Cell match, w którym Alberto Del Rio zdobył WWE Championship pokonując CM Punka i poprzedniego mistrza Johna Cenę. Ponadto Mark Henry obronił World Heavyweight Championship w tym samym pojedynku pokonując Randy'ego Ortona.
Nr | Wyniki | Stypulacje | Czas |
---|---|---|---|
1D | Daniel Bryan pokonał JTG'ego | Singles match[23] | 7:47 |
2 | Sheamus pokonał Christiana | Singles match[24] | 13:42 |
3 | Sin Cara Azul pokonał Sin Carę Negro | Singles match[25] | 09:46 |
4 | Air Boom (Evan Bourne i Kofi Kingston) (c) pokonali Jacka Swaggera i Dolpha Zigglera (z Vickie Guerrero) | Tag team match o WWE Tag Team Championship[26] | 10:47 |
5 | Mark Henry (c) pokonał Randy'ego Ortona | Hell in a Cell match o World Heavyweight Championship[27] | 15:58 |
6 | Cody Rhodes (c) pokonał Johna Morrisona | Singles match o WWE Intercontinental Championship[28] | 07:20 |
7 | Beth Phoenix (z Natalyą) pokonała Kelly Kelly (c) (z Eve Torres) | Singles match o WWE Divas Championship[29] | 08:41 |
8 | Alberto Del Rio (z Ricardo Rodriguezem) pokonał Johna Cenę (c) i CM Punka | Triple Threat Hell in a Cell match o WWE Championship[30] | 24:09 |
(c) – mistrz/mistrzyni przed walką D – walka była dark matchem (nietransmitowana w TV) |
2012
Motyw muzyczny |
„Sandpaper” – Fozzy i M. Shadows[31] | |||
---|---|---|---|---|
Informacje | ||||
Promocja | ||||
Sponsor |
WWE '13 | |||
Data |
28 października 2012 | |||
Widownia |
10 000[32] | |||
Hala | ||||
Miejsce | ||||
Gale pay-per-view – chronologicznie | ||||
| ||||
Hell in a Cell – chronologicznie | ||||
|
Hell in a Cell (2012) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację WWE. Odbyła się 28 października 2012 w Philips Arena w Atlancie w stanie Georgia. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to czwarta gala w chronologii cyklu Hell in a Cell.
Podczas gali odbyło się osiem walk. W Hell in a Cell matchu będącym walką wieczoru CM Punk obronił WWE Championship pokonując Rybacka. Oprócz tego Big Show pokonał Sheamusa w singlowej walce i zdobył World Heavyweight Championship.
Nr | Wyniki | Stypulacje | Czas |
---|---|---|---|
1 | Randy Orton pokonał Alberto Del Rio (z Ricardo Rodriguezem) | Singles match[33] | 13:40 |
2 | Team Rhodes Scholars (Cody Rhodes i Damien Sandow) pokonali Team Hell No (Kane'a i Daniela Bryana) (c) przez dyskwalifikację | Tag team match o WWE Tag Team Championship[34] | 11:11 |
3 | Kofi Kingston (c) pokonał The Miza | Singles match o WWE Intercontinental Championship[35] | 10:21 |
4 | Antonio Cesaro (c) pokonał Justina Gabriela | Singles match o WWE United States Championship | 07:22 |
5 | Rey Mysterio i Sin Cara pokonali The Prime Time Players (Darrena Younga i Titusa O'Neila) | Tag team match | 12:27 |
6 | Big Show pokonał Sheamusa (c) | Singles match o World Heavyweight Championship[36] | 20:26 |
7 | Eve Torres (c) pokonała Laylę i Kaitlyn | Triple Threat match o WWE Divas Championship[37] | 07:33 |
8 | CM Punk (c) (z Paulem Heymanem) pokonał Rybacka | Hell in a Cell match o WWE Championship[38] | 11:21 |
(c) – mistrz/mistrzyni przed walką |
2013
Motyw muzyczny |
„Out of Time” – Stone Temple Pilots | |||
---|---|---|---|---|
Informacje | ||||
Promocja | ||||
Sponsor |
WWE 2K14 | |||
Data |
27 października 2013 | |||
Widownia |
9 000[39] | |||
Hala | ||||
Miejsce | ||||
Gale pay-per-view – chronologicznie | ||||
| ||||
Hell in a Cell – chronologicznie | ||||
|
Hell in a Cell (2013) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację WWE. Odbyła się 27 października 2013 w American Airlines Arena w Miami na Florydzie. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to piąta gala w chronologii cyklu Hell in a Cell.
Podczas gali odbyło się dziewięć walk, w tym jedna podczas pre-show. Walką wieczoru był Hell in a Cell match o zwakowany WWE Championship z sędzią specjalnym Shawnem Michaelsem, w którym Randy Orton pokonał Daniela Bryana i zdobył mistrzostwo. Oprócz tego John Cena zdobył World Heavyweight Championship pokonując Alberto Del Rio, a także CM Punk pokonał Rybacka i Paula Heymana w Handicap Hell in a Cell matchu.
Nr | Wyniki | Stypulacje | Czas |
---|---|---|---|
1P | Damien Sandow pokonał Kofi'ego Kingstona | Singles match[40] | 07:01 |
2 | Cody Rhodes i Goldust (c) pokonali The Shield (Setha Rollinsa i Romana Reignsa) oraz The Usos (Jimmy'ego i Jey'a Uso) | Triple threat match o WWE Tag Team Championship[41] | 14:38 |
3 | Fandango i Summer Rae pokonali The Great Khali'ego i Natalyę (z Hornswogglem) | Mixed tag team match[42] | 04:50 |
4 | Big E Langston pokonał Deana Ambrose'a (c) poprzez wyliczenie poza-ringowe | Singles match o WWE United States Championship[43] | 08:43 |
5 | CM Punk pokonał Rybacka i Paula Heymana | Handicap Hell in a Cell match[44] | 13:49 |
6 | Los Matadores (Diego i Fernando) (z El Torito) pokonali The Real Americans (Antonio Cesaro i Jacka Swaggera) (z Zebem Colterem) | Tag team match[45] | 05:52 |
7 | John Cena pokonał Alberto Del Rio (c) | Singles match o World Heavyweight Championship[46] | 15:17 |
8 | AJ Lee (c) (z Taminą Snuką) pokonała Brie Bellę (z Nikki Bellą) poprzez submission | Singles match for the WWE Divas Championship[47] | 05:40 |
9 | Randy Orton pokonał Daniela Bryana | Hell in a Cell match o zwakowany WWE Championship z sędzią specjalnym Shawnem Michaelsem[48] | 22:04 |
(c) – mistrz/mistrzyni przed walką P – walka miała miejsce w pre-show |
2014
Motyw muzyczny |
„Panic Room” – Theory of a Deadman | |||
---|---|---|---|---|
Informacje | ||||
Promocja | ||||
Sponsor |
WWE 2K15 | |||
Data |
26 października 2014 | |||
Widownia |
15 303 | |||
Hala | ||||
Miejsce | ||||
Gale WWE Network – chronologicznie | ||||
| ||||
Hell in a Cell – chronologicznie | ||||
|
Hell in a Cell (2014) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację WWE. Odbyła się 26 października 2014 w American Airlines Center w Dallas w Teksasie. Emisja była przeprowadzana na żywo za pośrednictwem WWE Network oraz w systemie pay-per-view. Była to szósta gala w chronologii cyklu Hell in a Cell.
Podczas gali odbyło się dziewięć walk, w tym jedna podczas pre-show. W walce wieczoru Seth Rollins pokonał Deana Ambrose'a w Hell in a Cell matchu. Prócz tego John Cena pokonał Randy'ego Ortona w tym samym rodzaju pojedynku i stał się pretendentem do WWE World Heavyweight Championship.
Nr | Wyniki | Stypulacje | Czas |
---|---|---|---|
1P | Mark Henry pokonał Bo Dallasa | Singles match | 00:32 |
2 | Dolph Ziggler (c) pokonał Cesaro z wynikiem 2-0 | Two-out-of-three falls match o WWE Intercontinental Championship[49] | 12:18 |
3 | Nikki Bella pokonała Brie Bellę | Singles match; przegrana musi zostać asystentką wygranej przez 30 dni, w razie odmowy zostanie zwolniona[50] | 06:22 |
4 | Goldust i Stardust (c) pokonali The Usos (Jimmy'ego i Jey'a Uso) | Tag team match o WWE Tag Team Championship[51] | 10:21 |
5 | John Cena pokonał Randy'ego Ortona | Hell in a Cell match wyłaniający pretendenta do WWE World Heavyweight Championship[52] | 25:52 |
6 | Sheamus (c) pokonał The Miza (z Damienem Mizdowem) | Singles match o WWE United States Championship[53] | 08:20 |
7 | Rusev (z Laną) pokonał Big Showa poprzez submission | Singles match[54] | 07:55 |
8 | AJ Lee (c) pokonała Paige (z Alicią Fox) poprzez submission | Singles match o WWE Divas Championship[55] | 06:50 |
9 | Seth Rollins (z Jamiem Noblem i Joeyem Mercurym) pokonał Deana Ambrose'a | Hell in a Cell match[56] | 14:03 |
(c) – mistrz/mistrzyni przed walką P – walka miała miejsce w pre-show |
2015
2016
2017
2018
2019
2020
2021
2022
Zobacz też
Przypisy
Linki zewnętrzne
Wikiwand in your browser!
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.