Loading AI tools
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Hell in a Cell (2016) było galą wrestlingu, zorganizowaną przez brand Raw federacji WWE. Odbyła się 30 października 2016 w TD Garden w Bostonie w Massachusetts[1]. Była to ósma gala z cyklu WWE Hell in a Cell.
Motyw muzyczny |
„Breakin' Outta Hell” od Airbourne | |||
---|---|---|---|---|
Informacje | ||||
Promocja | ||||
Brandy | ||||
Sponsor | ||||
Data |
30 października 2016 | |||
Hala | ||||
Miejsce | ||||
Gale WWE Network – chronologicznie | ||||
| ||||
WWE Hell in a Cell – chronologicznie | ||||
|
Hell in a Cell oferowało walki profesjonalnego profesjonalnego wrestlingu z udziałem różnych wrestlerów z istniejących oskryptowanych rywalizacji i storyline’ów, które są kreowane na tygodniówce WWE, SmackDown. Wrestlerzy są przedstawieni jako heele (negatywni, źli zawodnicy i najczęściej wrogowie publiki) i face’owie (pozytywni, dobrzy i najczęściej ulubieńcy publiki), którzy rywalizują pomiędzy sobą w seriach walk mających budować napięcie. Kulminacją rywalizacji jest walka wrestlerska lub ich seria[2][3]. Cechą charakterystyczną cyklu Hell in a Cell są Hell in a Cell matche – walki bez dyskwalifikacji w otaczającej ring zamkniętej klatce.
Na Clash of Champions Kevin Owens obronił WWE Universal Championship w walce z Sethem Rollinsem, głównie dzięki interwencji Chrisa Jericho[4]. W następnych tygodniach Owens i Rollins kontynuowali swoją rywalizację, a niedługo później ogłoszono, że zawodnicy zmierzą się po raz kolejny na gali Hell in a Cell. Tym razem jednak, Generalny Menedżer Raw Mick Foley oraz Komisarz Raw Stephanie McMahon ustalili, że Owens i Rollins zawalczą w Hell in a Cell matchu, aby uniemożliwić interwencje z zewnątrz[5]. 10 października Jericho otrzymał szansę dołączenia do walki o Universal Championship, lecz ostatecznie nie zdołał pokonać walki kwalifikacyjnej z Rollinsem[6]. Dwa tygodnie później Rollins zdołał wygrać Triple Threat match przeciwko Owensowi i Jericho, lecz po walce został brutalnie pobity przez rywali[7].
Na Clash of Champions Roman Reigns zdobył WWE United States Championship dzięki wygranej walce z Rusevem[8]. Ich walka rewanżowa dzień po gali zakończyła się podwójnym wyliczeniem pozaringowym[9]. 3 października żona Ruseva, Lana, zażądała kolejnego rewanżu, zaś sam Rusev zaatakował Reignsa. Były mistrz próbował ukraść pas mistrzowski, jednak ostatecznie Reigns zdołał odebrać pas rywalowi, po czym ogłosił, że on i Rusev zmierzą się w Hell in a Cell matchu na nadchodzącej gali[10].
Również na Clash of Champions Charlotte pokonała Sashę Banks i Bayley, broniąc WWE Raw Women’s Championship[11]. 3 października Banks pokonała Charlotte w walce wieczoru Raw, zdobywając mistrzostwo po raz drugi[10]. Tydzień później Banks wyzwała Charlotte na Hell in a Cell match na nadchodzącej gali. Charlotte przyjęła wyzwanie[6]. Będzie to pierwszy w historii Hell in a Cell match z udziałem kobiet.
Ostatnia walka Best-Of-Seven Series między Cesaro a Sheamusem zakończyła się bez rezultatu[12]. Następnej nocy na Raw Mick Foley zadecydował, że Cesaro i Sheamus, zamiast walczyć przeciwko sobie, połączą siły i otrzymają szansę zdobycia WWE Raw Tag Team Championship, będącego w posiadaniu The New Day[9]. Pomimo kłótni we wcześniejszych tygodniach, na ostatnim Raw przed Hell in a Cell Cesaro i Sheamus zdołali pokonać Kofiego Kingstona i Big E[7].
Na Clash of Champions WWE Cruiserweight Champion T.J. Perkins pokonał Briana Kendricka. Po walce Kendrick zaatakował przeciwnika[13], a na następnym Raw wyzwał go na kolejną walkę[9]. Tydzień później Kendrick pokonał Perkinsa poprzez poddanie[10]. 10 października ogłoszono, że rywale zmierzą się ze sobą na Hell in a Cell[14].
10 października Luke Gallows i Karl Anderson zaatakowali Enza Amore i Big Cassa[6]. Na następnym Raw Cass pokonał Andersona w walce singlowej[15]. 24 października ogłoszono, że dwie drużyny zawalczą przeciwko sobie na nadchodzącej gali[16].
17 października na Raw Dana Brooke pokonała Bayley w pojedynku singlowym i zaatakowała ją tydzień później podczas zawodów siłowania na rękę[15][7]. 26 października ogłoszono, że zmierzą się ze sobą na Hell in a Cell[17].
Nr | Wyniki | Stypulacje | Czas |
---|---|---|---|
1P | Cedric Alexander, Lince Dorado i Sin Cara pokonali Tony Nese, Drew Gulak i Ariya Daivari | Six-Man Tag Team match[18][19] | 9:40 |
2 | Roman Reigns (c) pokonał Ruseva | Hell in a Cell match o WWE United States Championship[20][21] | 24:35 |
3 | Bayley pokonała Danę Brooke | Singles match[17][21] | 6:30 |
4 | Karl Anderson i Luke Gallows pokonali Enzo Amore i Big Cassa | Tag Team match[16][21] | 6:40 |
5 | Kevin Owens (c) pokonał Setha Rollinsa | Hell in a Cell match o WWE Universal Championship[5][21] | 23:09 |
6 | Brian Kendrick pokonał TJ'a Perkinsa (c) | Singles match o WWE Cruiserweight Championship[14][21] | 10:29 |
7 | Cesaro i Sheamus pokonali The New Day (Big E i Xaviera Woodsa) (z Kofim Kingstonem) (c) poprzez dyskwalifikację | Tag Team match o WWE Raw Tag Team Championship[22][21] | 10:58 |
8 | Charlotte pokonała Sashę Banks (c) | Hell in a Cell match o WWE Raw Women’s Championship[23][21] | 21:59 |
(c) – mistrz/mistrzyni przed walką P – walka miała miejsce w pre-show |
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.