Loading AI tools
izraelski dyplomata i polityk Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Elijjahu Ben Elisar (hebr.: אליהו בן אלישר, ang.: Eliyahu Ben-Elissar, Eliahu Ben Elissar, ur. 2 sierpnia 1932 w Radomiu, zm. 12 sierpnia 2000 w Paryżu) – izraelski historyk, dyplomata i polityk, pierwszy ambasador Izraela w krajach arabskich – w latach 1980–1981 w Egipcie. W latach 1981–1996 poseł do Knesetu z listy Likudu, następnie ambasador w Stanach Zjednoczonych (1996–1998) i we Francji (1998–2000).
![]() Elijjahu Ben Elisar (maj 1980) | |
Data i miejsce urodzenia |
2 sierpnia 1932 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
12 sierpnia 2000 |
Ambasador w Egipcie | |
Okres |
od 1980 |
Poseł do Knesetu | |
Okres |
od 20 lipca 1981 |
Przynależność polityczna | |
Ambasador w Stanach Zjednoczonych | |
Okres |
od wrzesień 1996 |
Poprzednik |
Itamar Rabinowicz |
Następca | |
Ambasador we Francji | |
Okres |
od 1998 |
Urodził się 2 sierpnia 1932 w Radomiu[1] jako Eli Gottlieb[2]. Podczas II wojny światowej trafił do getta, jako dziesięciolatek został z niego potajemnie wywieziony i w 1942 wyemigrował do stanowiącej brytyjski mandat Palestyny. Jego rodzice i rodzina zginęła w Holocauście. Jako nastolatek działał w Lechi – radykalnej zbrojnej organizacji rewizjonistycznej[3].
W 1950 opuścił Izrael[3]. Studiował we Francji i Szwajcarii. Na Uniwersytecie Paryskim uzyskał bakalaureat z nauk społecznych, a następnie tytuł Master of Arts z prawa międzynarodowego. Na Uniwersytecie Genewskim uzyskał stopień doktorski (PhD)[1]. Podczas studiów został zwerbowany przez Mosad i z Europy kontrolował działania agentów operujących w krajach arabskich[3]. Służył w Siłach Obronnych Izraela do 1965[1], kiedy to został reprezentantem prawicowych partii Herutu, a następnie Likudu w Światowej Organizacji Syjonistycznej[3].
Po wyborach parlamentarnych w 1977 – pierwszych zwycięskich dla prawicy w historii Izraela – został dyrektorem generalnym w Kancelarii Premiera Menachema Begina[1]. Stał na czele izraelskiego zespołu podczas negocjacji pokojowych z Egiptem w Camp David zakończonych podpisaniem przez Begina i Sadata historycznego porozumienia[3].
Urząd sprawował do 1980 kiedy to, w następstwie Camp David i podpisania traktatu pokojowego, został pierwszym ambasadorem Izraela w Egipcie[1], a tym samym pierwszym izraelskim ambasadorem w krajach arabskich[3].
W kolejnym roku zakończył swoją misję, a w wyborach parlamentarnych w 1981 dostał się po raz pierwszy do izraelskiego parlamentu z listy Likudu[1]. W dziesiątym Knesecie przewodniczył komisji spraw zagranicznych i obrony. Uzyskał reelekcję w 1984, a w Knesecie jedenastej kadencji zasiadał w komisji spraw zagranicznych i obrony. Powrócił na fotel przewodniczącego w dwunastym Knesecie po tym jak w wyborach w 1988 po raz trzeci został wybrany posłem. W kolejnych wyborach utrzymał mandat posła, a w trzynastym Knesecie, obok zasiadania w tej samej komisji, był przewodniczącym izraelsko-japońskiej parlamentarnej grupy przyjaźni[1].
Po raz piąty został wybrany posłem w wyborach w 1996[1] jednak już 1 września 1996 zrezygnował z zasiadania w parlamencie, a jego mandat poselski przypadł Re’uwenowi Riwlinowi[4]. Elijjahu Ben Elisar powrócił do dyplomacji – zastąpił Itamara Rabinowicza na placówce w Waszyngtonie, zostając na dwa lata ambasadorem w Stanach Zjednoczonych. W 1998 stanowisko to przejął Zalman Szowal[5], zaś Elijjahu Ben Elisar został ambasadorem we Francji. Zmarł na placówce w Paryżu 12 sierpnia 2000[3].
Jest autorem, opublikowanych po francusku, prac historycznych: La Guerre Israelo-Arabe i La Diplomatie du Troisieme Reich et les Juifs[1], a także książki Sadat and his Legacy[3].
Od 1979 był żonaty z Nicą, mieli dwoje dzieci – córkę i syna[3].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.