Brighamia – rodzaj roślin z rodziny dzwonkowatych. Obejmuje dwa gatunki, oba będące endemitamiHawajów[3][5]. B. insignis rośnie na Kauaʻi i Niʻihau, zaś B. rockii na Molokaʻi[6]. Rośliny te są uprawiane jako ozdobne[5]. Puste łodygi martwych roślin używane były na Hawajach jako instrumenty dęte[7].
Nazwa rodzaju upamiętnia jednego z pierwszych odkrywców tych roślin – Williama T. Brighama, który zebrał i zakonserwował okazy z wyspy Molokaʻi podczas wyprawy w latach 1864–65 (pierwszym był Jules Remy między 1851 i 1855)[7].
Okazałe i wonne, zebrane w 3–8 kwiatowe grona[5]. Korona biała (u B. rockii) lub żółta (u B. insignis)[7]. Końce płatków rozpostarte, w dole zrośnięte w prostą, cienką rurkę nierozdzieloną lub rzadziej rozciętą maksymalnie do 1/3 długości. Rurka ze zrośniętych nitek pręcików przylega do rurki korony do połowy jej długości i schowana jest w niej w całości. W szczytowej części nitki są pokryte sztywnymi włoskami[5].
Michael A.M.A.RuggieroMichael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI:10.1371/journal.pone.0119248, PMID:25923521, PMCID:PMC4418965 [dostęp 2023-09-09](ang.).
K.K.KubitzkiK.K. (red.), The Families and Genera of Vascular Plants. Vol. VIII. Flowering Plants. Eudicots: Asterales, Berlin, Heidelberg, New York: Springer-Verlag, 2007, s. 132, ISBN978-3-540-31050-1.
Thomas G.T.G.LammersThomas G.T.G., Revision of Brighamia (Campanulaceae: Lobelioideae) a Caudiciform Succulent Endemic to the Hawaiian Islands, „Systematic Botany”, 14 (1), 1989, s. 133–138, JSTOR:2419056 [dostęp 2023-09-07].
Genus Brighamia A. Gray, [w:] Germplasm Resources Information Network (GRIN-Taxonomy) [online], USDA, Agricultural Research Service, National Plant Germplasm System [dostęp 2023-09-09].