Loading AI tools
oficer Wojska Polskiego Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Bolesław Jan Ostrowski (ur. 19 kwietnia?/1 maja 1896 w Kijowie, zm. między 13 a 14 kwietnia 1940 w Katyniu) – kapitan administracji (artylerii) Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
1 maja 1896 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
między 13 a 14 kwietnia 1940 |
Przebieg służby | |
Lata służby |
1914–1940 |
Siły zbrojne | |
Jednostki | |
Stanowiska |
oficer sztabu |
Główne wojny i bitwy |
I wojna światowa |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() |
Urodził się 1 maja 1896 roku w Kijowie, w rodzinie Wacława i Karoliny z Szymańskich[1].
Absolwent Szkoły Oficerskiej Artylerii w Odessie. Żołnierz I Korpusu Polskiego w Rosji. 19 lutego 1919 roku został przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu podporucznika w grupie oficerów „byłych Korpusów Wschodnich i wojska rosyjskiego”[2] i otrzymał przydział do Szkoły Artylerii w Rembertowie[3]. Uczestnik wojny 1920 roku, służył w 7 dywizjonie artylerii ciężkiej i 7 pułku artylerii ciężkiej[1]. 24 czerwca 1920 roku został awansowany do stopnia porucznika artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919, służył wówczas w 7 pułku artylerii ciężkiej[4].
W 1922 roku był oficerem 4 pułku artylerii ciężkiej[5]. Awansował na kapitana ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 15 lokatą[6]. 1 kwietnia 1924 roku został odkomenderowany z 4 pułku artylerii ciężkiej na sześciomiesięczny kurs dowódców baterii w Szkole Strzelań Artylerii w Toruniu[7]. W 1925 roku został odkomenderowany do Obozu Szkolnego Artylerii[8]. W marcu 1939 roku pełnił funkcję oficera mobilizacyjnego 4 pac[9]. We wrześniu 1939 roku w Kwaterze Głównej 28 Dywizji Piechoty na stanowisku oficera sztabu dowódcy artylerii dywizyjnej[10].
W czasie kampanii wrześniowej dostał się do sowieckiej niewoli. Według stanu kwietnia 1940 roku był jeńcem kozielskiego obozu. Między 11 a 12 kwietnia 1940 roku przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD (lista z 9 kwietnia 1940)[11]. Został zamordowany między 13 a 14 kwietnia 1940 roku przez NKWD w lesie katyńskim[11]. Został zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943 roku wpis w księdze czynności pod datą 30.04.1943. Figuruje liście AM-186-767 i Komisji Technicznej PCK GARF-186-767. Przy szczątkach w mundurze kapitana znaleziono książeczkę wojskową, modlitewnik, odznakę pamiątkową, kartę pocztową, list[12][13]. Znajduje się na liście ofiar opublikowanej w Gońcu Krakowskim nr 107 i Nowym Kurierze Warszawskim nr 112.
Krewni do 1947 roku poszukiwali informacji przez Biuro Informacji i Badań Polskiego Czerwonego Krzyża w Warszawie.
Był żonaty z Marią z Matuszyńskich, z którą miał syna Jerzego[1].
5 października 2007 roku minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień majora[14]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.