Xantippe (wiersz)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Xantippe: a Fragment – wiersz angielskiej poetki Amy Levy z 1880[1]. Został on opublikowany jako tytułowy liryk tomiku Xantippe and Other Verse w 1881[2]. Utwór ten jest monologiem dramatycznym. Został napisany wierszem białym (blank verse), czyli nierymowanym pentametrem jambicznym. W niektórych miejscach bezrymowy tok wiersza jest inkrustowany aliteracją: The lamp burns low; low burns the lamp of life, Sorely have I sinned/In all my life. A fairer fate befall. Utwór liczy 279 linijek[1]. Jego bohaterką jest Ksantypa, żona greckiego filozofa Sokratesa, którą w tradycji uznawano za bardzo kłótliwą. Wiersz jest uważany za największe osiągnięcie poetki[3].
WHAT, have I waked again? I never thought
To see the rosy dawn, or ev’n this grey,
Dull, solemn stillness, ere the dawn has come.
The lamp burns low; low burns the lamp of life:
The still morn stays expectant, and my soul,
All weighted with a passive wonderment,
Waiteth and watcheth, waiteth for the dawn.
Come hither, maids; too soundly have ye slept
That should have watched me; nay, I would not chide—
Oft have I chidden, yet I would not chide
In this last hour;—now all should be at peace.