Takson ten formalnie opisał Ernst Hartert w 1898 roku na łamach „Novitates Zoologicae”, nadając mu nazwęLimnaëtus limnaëtus floris, a tym samym uznając go za podgatunekwojownika malajskiego[5]. Jako miejsce typowe wskazał wyspę Flores[5]; epitet gatunkowy floris pochodzi właśnie od nazwy tej wyspy[6]. Hartert opisał ten takson w oparciu o dwa okazy (samce) przesłane mu przez Alfreda H. Everetta[5]. Wcześniej, w 1866 roku, ptak ten został wspomniany i zilustrowany w książce De vogels van Nederlandsch Indië przez Hermanna Schlegla, który uznał go za wojownika indyjskiego (wówczas pod nazwą Spizaëtus cirrhatus)[5][7]. W późniejszych latach wojownika malajskiego (i jego podgatunki) połączono w jeden gatunek z wojownikiem indyjskim[8]. Na współczesnych listach ptaków świata wojownik sundajski klasyfikowany jest jako osobny, monotypowy gatunek[4][9][10][11].
Morfologia
Wojownik sundajski jest dużym ptakiem drapieżnym z jasnobiałym upierzeniem głowy i spodu oraz czekoladowo-brązowym grzbietem i wierzchem ogona. W locie wydaje się być całkowicie biały, z wyjątkiem pogrubionych ciemnych pasków na krawędziach skrzydeł i ogona[12]. Długość ciała 60–80 cm[13] (holotyp mierzył około 63 cm[5]).
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) po raz pierwszy sklasyfikowała wojownika sundajskiego jako osobny gatunek w 2005 roku i nadała mu status EN (Endangered – gatunek zagrożony), od 2009 roku uznaje go za gatunek krytycznie zagrożony (CR, Critically Endangered). Liczebność populacji szacuje się na 100–240 dorosłych osobników. BirdLife International ocenia trend liczebności jako spadkowy ze względu na utratę siedlisk spowodowaną wylesianiem oraz prześladowanie przez ludzi[3].
Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko:Plemię: Accipitrini Vigors, 1824 (wersja: 2023-04-01).[w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line].Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego.[dostęp 2023-05-10].
floris, [w:] The Key to Scientific Names, J.A.J.A.Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2022-02-08](ang.).
del Hoyo, J., N. Collar, J.S. Marks & C.J. Sharpe:Flores Hawk-Eagle (Nisaetus floris), version 1.0.[w:] Birds of the World (red. J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana) [on-line].Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA,2020.[dostęp 2022-02-08].(ang.).