Loading AI tools
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Tachin (taj.: ท่าจีน) – eskortowiec marynarki wojennej Tajlandii z okresu II wojny światowej, zbudowany w Japonii, pierwszy z dwóch okrętów typu Tachin. Klasyfikowany też w literaturze jako slup, pełnił w czasie pokoju rolę okrętu szkolnego. Wszedł do służby w Królewskiej Marynarce Wojennej Syjamu (Tajlandii) w 1937 roku, został uszkodzony przez brytyjskie lotnictwo w 1945 roku, po czym złomowany.
![]() Bliźniaczy „Maeklong” zachowany jako okręt-muzeum | |
Klasa | |
---|---|
Typ | |
Historia | |
Stocznia |
Uraga Dock w Yokosuka |
Położenie stępki |
1936 |
Wodowanie |
24 lipca 1936 |
![]() | |
Wejście do służby |
czerwiec 1937 |
Wycofanie ze służby |
1945 |
Los okrętu |
zbombardowany 1 czerwca 1945, nie remontowany |
Dane taktyczno-techniczne | |
Wyporność |
1400 t standardowa |
Długość |
82 m |
Szerokość |
10,36 m |
Zanurzenie |
3,14 m |
Napęd | |
2 maszyny parowe VTE o mocy 2500 KM, 2 kotły, 2 śruby | |
Prędkość |
17 węzłów |
Zasięg |
8000 Mm przy prędkości 12 węzłów |
Uzbrojenie | |
• 4 działa 120 mm (4 x I) • 2 działka plot. 20 mm (2 x I) • 2 km 7,7 mm (4 x I) • 4 wyrzutnie torped 450 mm (2 x II) | |
Załoga |
155 |
Dwa okręty typu Tachin zostały zamówione w ramach dużego programu rozbudowy Królewskiej Marynarki Wojennej Tajlandii, wówczas noszącej nazwę Syjamu, z 1935 roku[1]. Miały to być uniwersalne okręty, pełniące w czasie pokoju rolę okrętów szkolnych i funkcję prezentacji bandery za granicą, a w czasie wojny rolę kanonierek lub eskortowców[2]. Za literaturą anglojęzyczną najczęściej określane są jako slupy[3][4], także jako eskortowce[5].
Oba okręty zbudowała stocznia Uraga Dock w Yokosuce[6]. Pierwszy z nich, od którego określano typ, otrzymał nazwę „Tachin” (taj.: ท่าจีน)[uwaga 1]. Stępkę pod jego budowę położono w 1936 roku (bliższa data nieznana)[7]. Okręt wodowano 24 lipca 1936 roku, natomiast wszedł do służby w czerwcu 1937 roku[7].
Okręty miały architekturę podobną do niszczycieli, dzięki cechom takim jak podwyższony pokład dziobowy tylko na ok. 40% długości kadłuba, rozmieszczenie czterech dział artylerii głównej w superpozycji oraz niezabudowany pokład górny na śródokręciu między kominem a nadbudówką rufową, gdzie umieszczono wyrzutnie torpedowe[8]. Załoga w roli okrętu szkolnego obejmowała maksymalnie 155 osób[3].
Długość całkowita okrętów wynosiła 82 m, szerokość 10,36 m, a zanurzenie 3,14 m[3]. Wyporność standardowa była określona na 1400 ts (ton angielskich), a wyporność pełna na 2000 ts[3].
Okręt napędzany był przez dwie pionowe maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej mocy indykowanej 2500 hp, poruszające dwa wały śrub[uwaga 2]. Parę dostarczały dwa kotły wodnorurkowe[4]. Prędkość maksymalna wynosiła 17 węzłów[3]. Okręt zabierał 487 ton paliwa[9]. Zasięg wynosił 8000 mil morskich przy prędkości 12 węzłów[2].
Główne uzbrojenie artyleryjskie składało się z czterech pojedynczych japońskich armat kalibru 120 mm Typ 3 o długości lufy 45 kalibrów (L/45)[2]. Działa wyposażone były w głębokie maski ochronne japońskiego wzoru i umieszczone były po dwa na dziobie i rufie w superpozycji[8]. Uzbrojenie przeciwlotnicze było słabsze i stanowiły je tylko dwa pojedyncze włoskie działka automatyczne kalibru 20 mm Breda model 1939 L/65, uzupełniane przez dwa karabiny maszynowe kalibru 7,7 mm[10].
Okręt miał ponadto uzbrojenie torpedowe w postaci czterech wyrzutni torpedowych kalibru 450 mm, w dwóch podwójnych aparatach ustawionych na pokładzie górnym za kominem na każdej z burt[3]. Według części publikacji, był przystosowany także do stawiania min, lecz brak jest konkretnych informacji o ich liczbie i czy okręt był wyposażony w stałe lub demontowane tory minowe[2][10]. Mógł być również wyposażony w trały do trałowania min[3].
Okręt pierwotnie mógł przenosić wodnosamolot typu Watanabe WS-103, opuszczany na wodę za pomocą dźwigu, z którego jednak następnie zrezygnowano[2].
„Tachin” wszedł do służby w Królewskiej Marynarce Wojennej Tajlandii (do 1939 roku: Syjamu) w czerwcu 1937 roku[7]. Nie brał udziału w starciach wojny francusko-tajlandzkiej na przełomie 1940/41 roku.
Podczas II wojny światowej Tajlandia pod naciskiem japońskim wypowiedziała wojnę Wielkiej Brytanii i USA, lecz jej marynarka nie była aktywnie używana w walkach z tymi państwami, a jedynie do obrony wybrzeża i przybrzeżnej służby eskortowej[1]. 1 czerwca 1945 roku „Tachin” został jednak poważnie uszkodzony w nalocie brytyjskich bombowców Consolidated B-24 Liberator na bazę Sattahip i nie został wyremontowany[7]. Został złomowany po wojnie w latach 1945-46[11].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.