Skrzydłorzech kaukaski, skrzydłorzech jesionolistny (Pterocarya fraxinifolia (Lamb.) Spach) – gatunekdrzewa z rodziny orzechowatych. Występuje na Zakaukaziu w Armenii, Azerbejdżanie, Gruzji, Rosji oraz w północnej Turcji i Iranie[3].
Został sprowadzony do uprawy w Europie w 1782[4]. W Polsce sadzony jest w parkach i ogrodach. Najstarszy egzemplarz tego gatunku rośnie w Szprotawie. Drzewo to posadzone zostało ok. 1783 roku[5].
Kora ma barwę szarobrązową. Na starszych pędach jest spękana. Młode pędy nieznacznie owłosione i nagie z licznymi przetchlinkami[7]. Pędy grube, lekko zbieżyste o różnej długości międzywęźli. Pąki liściowe bezłuskie, na długich trzonkach okryte rudym filcem (zredukowane listki). Pąki kwiatowe towarzyszą pąkom liściowym oraz występują na osobnych trzonkach, wąskojajowate. Blizna liściowa tarczowata, siodlasto wgłębiona. Ślady po wiązkach przewodzących w trzech kolistych grupach[6][8].
Liście nieparzystopierzaste o długości do 45(60)cm składające się z 19(11-27) listków, listki długości 5-11 cm i szerokości 2-4 cm. Górna strona liści ciemnozielona i błyszcząca, dolna matowozielona z kępami białych włosków pod nerwem głównym. Listki o brzegu rzadko piłkowanym[7]. Listki środkowej pary są największe. Jesienią przebarwiają się na żółto[6].
Michael A.M.A.RuggieroMichael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI:10.1371/journal.pone.0119248, PMID:25923521, PMCID:PMC4418965 [dostęp 2020-02-20](ang.).
JaromirPokorný,VlastaMatoušova,DanielaToušova:Drzewa znane i mniej znane.Olgierd Łęski (tłum.).Warszawa:Polska Oficyna Wydawnicza "BGW",1992,s.178-178. ISBN83-7066-379-6.
JakubTomanek:Botanika leśna: podręcznik dla studentów wydziałów leśnych.Warszawa:Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne,1994,s.218-219. ISBN83-09-01819-3.
TadeuszSzymanowski:Rozpoznawanie drzew i krzewów ozdobnych w stanie bezlistnym / Tadeusz Szymanowski.Warszawa:Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne,1974,s.292-293.