Sikora lazurowa[4] (Cyanistes cyanus) – gatunek niewielkiego ptaka z rodziny sikor (Paridae), zamieszkujący wschodnią Europę i Azję aż po wybrzeże Morza Japońskiego. Do Polski zalatuje sporadycznie, tylko jako gość zimowy: stwierdzono ją 37 razy[5]. Ostatni raz obserwowana 27 grudnia 2020 w Michałowicach-Wsi pod Warszawą[5][6]. Potocznie jest nazywana lazurką[7][8][9].
Podobna do sikory modrej, lecz w ubarwieniu więcej bieli i niebieskiego. Obie płci ubarwione jednakowo. Spód ciała i głowa białe, przez oko biegnie granatowy pasek oczny, na tyle głowy tworząc opaskę. Grzbiet szaro-niebieski, skrzydła ciemnoniebieskie z charakterystycznym, szerokim białym lusterkiem bardzo dobrze widocznym w locie. Ogon stosunkowo długi, niebieski z białymi brzegami. Na kuprze pióra niebieskie z białymi końcówkami. Młode podobne do dorosłych.
Wymiary średnie
długość ciała: ok. 12–13 cm[12] rozpiętość skrzydeł: 19–20 cm masa ciała: ok. 11–13 g
Jak u innych sikor w niewielkiej dziupli w drzewie lub szczelinie w budynku[13]. Składa się z włóczek, piór, traw, drobnych roślin, nitek itp.
Jaja
Składa około 10 jaj z ciemnym i gęstym plamkowaniem. Wysiadywane są przez około 13–14 dni[13].
Pisklęta
Pisklęta, jak u innych sikor są liczne, ale rzadko udaje się przeżyć wszystkim. Są karmione przez rodziców i wychowywane przez około 30 dni. Są w pełni opierzone po około 17–20 dniach od wyklucia[13].
Edward C. Dickinson:The Howard and Moore complete checklist of the birds of the World, Revised and enlarged 3rd Edition.Londyn:Christopher Helm,2003. ISBN978-0-691-11701-0.(ang.). Brak numerów stron w książce
LarsL.SvenssonLarsL. i inni, Ptaki Europy i obszaru śródziemnomorskiego, Wydanie III, poprawione i zaktualizowane, Przewodnik Collinsa, Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2023, s. 354,355, ISBN978-83-7763-647-3 [dostęp 2024-02-20].