Loading AI tools
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Papirus 6 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem (ε 021 w systemie von Sodena)[1] – grecko-koptyjski rękopis Nowego Testamentu pisany na papirusie, w formie kodeksu. Paleograficznie datowany jest na IV. Zawiera fragmenty Ewangelii Jana, Listu Jakuba oraz 1 Listu Klemensa[2]. Większa część kodeksu zaginęła.
![]() Jan 10,1-10 | |
Data powstania |
IV wiek |
---|---|
Rodzaj |
kodeks papirusowy |
Numer |
|
Zawartość |
Ewangelia Jana † |
Język |
grecko-koptyjski |
Rozmiary |
[28] × [15] cm |
Typ tekstu |
tekst aleksandryjski |
Kategoria |
II |
Miejsce przechowywania |
Bibliothèque nationale et universitaire |
Kodeks zawiera tekst 1 Listu Klemensa w języku koptyjskim na pierwszych 26 stronach rękopisu, List Jakuba w języku koptyjskim na stronach 91-99, oraz grecko-koptyjski tekst Ewangelii Jana, który się zaczyna na stronie 100. Strony 27-90 nie zachowały się. 25 stron powinno przypadać na utraconą część Listu Klemensa, jedna strona powinna zawierać początek Listu Jakuba (1,1-12), pozostaje jednak około 28 stron o nieznanej zawartości. Rösch zauważył, że jest tu za mało miejsca na Drugi List Klemensa[3].
Zachowało się 15 fragmentów (4 kart) z greckim tekstem Ewangelii Jana, ponadto fragmenty Ewangelii Jana, Listu Jakuba i 1 Listu Klemensa w języku koptyjskim (dialekt achmimicki). Wszystkich zachowanych fragmentów jest około 200[4].
Oryginalne karty kodeksu miały prawdopodobnie rozmiar ok. 28 cm na 15 cm. Tekst pisany jest 1 kolumną na stronę, 30 linijek na stronę (według rekonstrukcji)[5].
Tekst grecki kodeksu zawiera fragmenty Ewangelii Jana 10,1-2.4-7. 9-10; 11,1-8. 45-52. Tekst grecki reprezentuje aleksandryjski typ tekstu, Kurt Aland zaklasyfikował go do II kategorii[2].
Tekst koptyjski kodeksu (achmimicki) zawiera 1 List Klemensa 1,1-26,2, fragmenty Ewangelii Jana 10,1-12.20; 13,1-2.11-12; Jakub 1,13-5,20.
Tekst koptyjski kodeksu pisany jest w dialekcie achmimickim i jest to jak dotąd jedyny zachowany rękopis zawierający przekład 1 Listu Klemensa na dialekt achmimicki.
Rękopis znaleziony został w Egipcie. Grecki tekst rękopisu opublikowany został przez Gregory w 1909 roku. Friedrich Rösch w 1910 roku opublikował tekst całego rękopisu[6].
Caspar Rene Gregory nie próbował oszacować jego wieku (ze względu na fragmentaryczność)[7]. Friedrich Rösch sugerował V lub VI wiek, ze względu na obecność Listu Klemensa[8]. Niektórzy paleografowie dają mu nawet VII/VIII wiek[9]. Obecnie datowany jest przez INTF na wiek IV[2].
Rękopis przechowywany jest w Bibliothèque nationale et universitaire (Pap. copt. 379. 381. 382. 384) w Strasbourgu[2][5].
W Jana 10,4-5 posiada unikatową, nie potwierdzoną przez żaden inny rękopis, sekwencję słów τ[ην φωνην των αλλο]τριων[10]. Inne rękopisy przekazują tę frazę w brzmieniu: την φωνην αυτου αλλοτριω, albo: αυτου την φωνην αλλοτριω[11].
W Jana 10,6 przekazuje unikatowy wariant τι ην α, pozostałe rękopisy mają τι[11][12].
W Jana 11,1 przekazuje unikatowy wariant ην δε τις εκει, pozostałe rękopisy mają ην δε τις[13].
W Jana 11,2 imię Mariam zapisane zostało koptyjskimi literami w niezwykłej formie Mariham[12].
W Jana 11,45 przekazuje wariant οι ελθοντες προς την Μαριαμ, wariant wspierany jest również przez rękopisy Papirus 59, Vaticanus, Ephraemi, Regius, minuskuł 33. Większość rękopisów – wśród nich Sinaiticus, Alexandrinus – przekazuje wariant οι ελθοντες μετα Μαριαμ. Wariant reprezentowany przez kodeks uważany jest przez współczesnych krytyków tekstu za oryginalny tekst Ewangelii[14].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.