Otyń (gromada)
Z Wikipedii, wolnej encyclopedia
Otyń – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.
gromada | |||
1954–1973 | |||
Państwo | |||
---|---|---|---|
Województwo | |||
Powiat | |||
Data powstania |
5 października 1954 | ||
Data likwidacji |
1 stycznia 1973 | ||
Siedziba | |||
Szczegółowy podział administracyjny (1954) | |||
| |||
Liczba reprezentantów | |||
| |||
brak współrzędnych |
Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954[1] do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973[2], tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972[3][4].
Gromadę Otyń z siedzibą GRN w Otyniu (wówczas wsi) utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski[3] – w powiecie nowosolskim w woj. zielonogórskim na mocy uchwały nr V/18/54 WRN w Zielonej Górze z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad[5] Zakęcie i Modrzyca ze zniesionej gminy Wrociszów w tymże powiecie oraz obszary dotychczasowych gromad Otyń, Bobrowniki i Konradowo ze zniesionej gminy Otyń w powiecie zielonogórskim w tymże województwie[6]. Dla gromady ustalono 24 członków gromadzkiej rady narodowej[7].
1 stycznia 1958 do gromady Otyń włączono obszar zniesionej gromady Niedoradz w tymże[8] powiecie[9].
1 stycznia 1972 do gromady Otyń włączono tereny o powierzchni 362 ha z miasta Nowa Sól w tymże powiecie[10].
Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej[11]. 1 stycznia 1973 – tym razem w powiecie nowosolskim – reaktywowano gminę Otyń[12].