Leźno (gromada)
Z Wikipedii, wolnej encyclopedia
Leźno – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.
gromada | |||
1954–1960 | |||
Państwo | |||
---|---|---|---|
Województwo | |||
Powiat | |||
Data powstania |
5 października 1954 | ||
Data likwidacji |
1 stycznia 1960 | ||
Siedziba | |||
Szczegółowy podział administracyjny (1954) | |||
| |||
Liczba reprezentantów | |||
| |||
brak współrzędnych |
Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954[1] do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973[2], tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972[3][4].
Gromadę Leźno z siedzibą GRN w Leźnie utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski[3] – w powiecie kartuskim w woj. gdańskim na mocy uchwały nr 17/III/54 WRN w Gdańsku z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad[5] Leźno i Sulmin ze zniesionej gminy Żukowo oraz obszar dotychczasowej gromady Kokoszki ze zniesionej gminy Banino w tymże powiecie[6]. Dla gromady[7] ustalono 14 członków gromadzkiej rady narodowej[8].
1 stycznia 1960 gromadę zniesiono, a jej obszar włączono do gromad: Przyjaźń (miejscowość Sulmin), Firoga (miejscowości Kokoszki i Smęgorzyn) i Żukowo (miejscowości Leźno i Lniska) w tymże powiecie[9].