Loading AI tools
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Kosmos 1686 (znany także jako TKS-4) – czwarty i ostatni, bezzałogowy lot radzieckiego statku kosmicznego TKS (prototyp wojskowego pojazdu załogowego dla stacji typu Ałmaz) z zadaniem połączenia się ze stacją kosmiczną Salut 7. Tym razem głównym celem misji mocno zmodyfikowanego pojazdu był test modułów opartych na bloku FGB (ros. Функционально-грузовой блок) na potrzeby stacji Mir.
![]() Konfiguracja kompleksu Kosmos 1686 – Salut 7 | |
Inne nazwy |
TKS-4 |
---|---|
Indeks COSPAR |
1985-086A |
Indeks NORAD |
16095 |
Państwo | |
Rakieta nośna | |
Miejsce startu | |
Orbita (docelowa, początkowa) | |
Perygeum |
219 km |
Apogeum |
278 km |
Okres obiegu |
89,2 min |
Nachylenie |
51,6° |
Czas trwania | |
Początek misji |
27 września 1985 08:41 UTC |
Powrót do atmosfery |
7 lutego 1991 |
Wymiary | |
Masa całkowita |
20 000 kg |
Kosmos 1686 został wystrzelony 27 września 1985 z kosmodromu Bajkonur, a przycumował do stacji 2 października 1985 od strony przejściowej. Po raz pierwszy cumowanie przeprowadzono w obecności załogi. Lądownik tym razem nie był przeznaczony do powrotu na Ziemię, urządzono w nim stanowisko pracy kosmonauty-badacza. Statek w swoich zbiornikach posiadał trzy tony paliwa[1].
W dniach 19–22 sierpnia 1986 roku opuszczony kompleks orbitalny został przez kontrolę naziemną wyniesiony na wysokość 492 km przy pomocy silników Kosmosa 1686. Parametry charakteryzujące orbitę bazy uzyskały po tym manewrze nowe wartości: 474/492 km, 51,6° i 94 min. Spowodowało to zużycie paliwa poniżej wartości koniecznej do kontrolowanej deorbitacji. Dodatkowo, systemy zarówno Saluta 7 jak i Kosmosa 1686 w szybkim tempie degenerowały się, powodując utratę kontroli nad stacją[2]. Dotychczasowe stacje Salut były celowo deorbitowane po odlocie ostatniej załogi. Wyniesienie Saluta 7 na wyjątkowo wysoką orbitę miało zapewnić mu dodatkowe osiem lat obecności na orbicie. Przed upływem tego okresu do stacji miał zadokować radziecki wahadłowiec Buran i umożliwić odzyskanie kontroli nad kompleksem, podobnie jak miało to miejsce w misji Sojuz T-13[5]. Program radzieckich wahadłowców został jednak po wielu opóźnieniach odwołany, natomiast sama stacja uległa niekontrolowanej deorbitacji 7 lutego 1991. Niespalone w atmosferze szczątki spadły głównie w okolicy miasta Capitán Bermúdez w Argentynie[3][6].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.