Loading AI tools
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Kormoran szorstkodzioby[9] (Leucocarbo carunculatus) – gatunek dużego ptaka z rodziny kormoranów (Phalacrocoracidae). Endemit Nowej Zelandii; jest narażony na wyginięcie.
Leucocarbo carunculatus[1] | |||
(J.F. Gmelin, 1789) | |||
![]() Kormoran szorstkodzioby (po prawej) – ilustracja z A History of the Birds of New Zealand (1888) | |||
Systematyka | |||
Domena | |||
---|---|---|---|
Królestwo | |||
Typ | |||
Podtyp | |||
Gromada | |||
Podgromada | |||
Infragromada | |||
Rząd | |||
Podrząd | |||
Rodzina | |||
Rodzaj | |||
Gatunek |
kormoran szorstkodzioby | ||
Synonimy | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[8] | |||
![]() |
Jest to gatunek monotypowy[6][10][11]. Za jego podgatunki uznawano niekiedy następujące taksony traktowane obecnie jako osobne gatunki: kormoran nowozelandzki (Leucocarbo chalconotus), kormoran plamisty (L. onslowi), kormoran zmienny (L. stewarti)[6][9].
Dla Europejczyków kormoran szorstkodzioby został odkryty w maju 1773, kiedy Johann Reinhold Forster odłowił jeden okaz w Queen Charlotte Sound podczas drugiej wyprawy Jamesa Cooka[12].
Długość ciała do 76 cm, masa ciała – około 2,5 kg[6]. Podgardle, pierś i brzuch białe. Głowa, szyja i grzbiet czarne, skóra głowy (maska) pomarańczowoczerwona. Niebieska obwódka pod oczami, na dziobie łata z żółtawych brodawek.
Ptak ten występuje w rejonie Cieśniny Cooka, znajdującej się pomiędzy dwiema głównymi wyspami Nowej Zelandii – Wyspą Północną i Południową. Lęgi odbywa na wyspach w cieśninach Marlborough Sounds u północno-wschodnich wybrzeży Wyspy Południowej[6][8]. Jest to gatunek osiadły, bardzo rzadko widywany jest poza Cieśniną Cooka[6].
Kormorany szorstkodziobe gnieżdżą się na skałach. Żywią się rybami żyjącymi w okolicy dna; trzon ich diety stanowią flądry Arnoglossus scapha. Prawdopodobnie ptaki tego gatunku nie wyprowadzają lęgów regularnie co roku. U kormorana szorstkodziobego okres lęgowy trwa przeważnie w maju i czerwcu. Gniazdo to platforma z gałęzi i wodorostów spojonych guanem. Zniesienie liczy 1–3 jasnoniebieskie jaja. Brak informacji na temat inkubacji czy czasu do opierzenia się młodych[12].
W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody (IUCN) kormoran szorstkodzioby klasyfikowany jest jako gatunek narażony na wyginięcie (VU, Vulnerable). Liczebność populacji szacuje się na 250–999 dorosłych osobników, a jej trend oceniany jest jako stabilny[8].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.