Dynastia Konbaung – birmańska dynastia założona przez króla Alaungpaję, panująca w latach 1752–1885[1][2].
Historia
Dynastia została założona w 1752 r. przez wodza wioski, który później stał się znany jako Alaungpaya, aby rzucić wyzwanie Odrodzonemu Królestwu Hanthawaddy, które właśnie obaliło dynastię Taungoo. Do 1759 roku siły Alaungpayi ponownie zjednoczyły całą Birmę i Manipur, wyparły też Francuzów i Brytyjczyków, którzy dostarczyli Hanthawaddzie broń[3][4].
Alaungpaja po przejęciu władzy ustanowił stolicę w mońskim mieście Dagon. Następcy Alaungpaji w dalszym ciągu przyłączali inne państwa do Birmy, na północy podbito Arakan, Asam i Manipur, zaś na południu księstwo Wientianu, Chiang Maj i Ajutthaję. W wyniku interwencji wojsk chińskich Birma nie zdołała utrzymać kontroli na ziemiach tajskich. W wyniku wojen z Wielką Brytanią w latach 1824–26, 1852, 1885 państwo utraciło pozostałe terytoria. III wojna brytyjsko-birmańska doprowadziła do upadku królestwa, a Birma stała się kolonią Indii Brytyjskich[5].
Władcy Birmy z dynastii Konbaung
- Alaungpaya (1752–1760)
- Naungdawgyi (1760–1763)
- Hsinbyushin (1763–1776)
- Singu (1776–1782)
- Phaungka (1782)
- Bodawpaya (1782–1819)
- Bagyidaw (1819–1837)
- Tharrawaddy (1837–1846)
- Pagan (1846–1853)
- Mindon (1853–1878)
- Thibaw (1878–1885)