Loading AI tools
japońska antologia wierszy z początku X w. Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Kokin wakashū (jap. 古今和歌集; Zbiór poezji dawnej i współczesnej), w skrócie Kokinshū (jap. 古今集) – pochodząca z początku X wieku antologia arcydzieł japońskiej poezji dworskiej[1].
Polecenie sporządzenia antologii wydał w 905 roku cesarz Daigo[2][3][4]. Za jej skompilowanie odpowiedzialnych było czterech poetów: Ki no Tsurayuki, Ki no Tomonori, Ōshikōchi no Mitsune i Mibu no Tadamine[2][3], którzy ukończyli swoją pracę około 913–914 roku[3]. Ki no Tsurayuki jest także autorem przedmowy do zbioru w języku japońskim (kanajo), będącej zarazem ważnym studium literackim i apologią poezji w stylu waka[2][3]. Drugą przedmowę, w języku chińskim (manajo), napisał Ki no Yoshimochi[2].
Antologia podzielona jest na 20 ksiąg[2][3] i zawiera 1111 wierszy[4], głównie w formie tanka[3]. W skład zbioru wchodzą utwory 122 autorów[3]: tzw. Sześciu Mistrzów Poezji (Rokkasen) z końca IX wieku oraz samych kompilatorów antologii i ich współczesnych[2]. Poezje ułożone są tematycznie według motywów przewodnich takich jak pory roku, natura, miłość, podróże, uczucia[2].