Loading AI tools
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Józef Trznadel (ur. 25 września 1883 w Korczynie, zm. 1 września 1944 w Przemyślu) – polski urzędnik samorządowy II Rzeczypospolitej.
Urodził się 25 września 1883 w Korczynie jako syn Wojciecha i Marii z domu Zych[1][2]. Kształcił się w Korczynie, Jaśle, zaś egzamin dojrzałości zdał w Zakładzie Naukowo-Wychowawczym Ojców Jezuitów w Chyrowie[2]. Od 1904 studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie w 1910 uzyskał absolutorium[2]. Tytuł magistra praw uzyskał w 1933[2]. Przed 1910 podjął pracę w kancelarii adwokackiej dr. Feliksa Czajkowskiego w Krośnie[2]. Od października 1915 do stycznia 1920 był zatrudniony w Fabryce Nafty W. Stawiarski i Spółka z o. p. w Krośnie[2].
W okresie II Rzeczypospolitej pracował w służbie samorządowej[2]. W grudniu 1919 został skierowany do pracy w starostwie powiatu krośnieńskiego, gdzie od 15 stycznia 1920 był kancelistą namiestnictwa[2][3]. W 1922 został przeniesiony do starostwa powiatu starosamborskiego, gdzie był urzędnikiem referendarskim, a po roku został tamże komisarzem powiatowym[2]. W latach 20. był członkiem zarządu ekspozytury powiatowej w Sanoku Polskiego Towarzystwa Opieki nad Grobami Bohaterów[4]. 17 października 1925 został mianowany referendarzem w starostwie powiatu sanockiego[1][2]. W 1928 został awansowany na stanowisko wicestarosty powiatu sanockiego, będąc zastępców kolejnych starostów: Stanisława Michałowskiego, Romualda Klimowa, Bolesława Skwarczyńskiego i Wojciecha Buciora[1][2]. Podczas wydarzeń z 6 marca 1930, nazwanych Marszem Głodnych w Sanoku, podjął próby powstrzymania marszu protestujących[5]. Był zastępcą przewodniczącego sanockiego komitetu Zjazdu Górskiego w Sanoku z 1936[6]. Decyzją z 1 lutego 1937 został przeniesiony na stanowisko wicestarosty powiatu rudeckiego[3]. Stamtąd został przeniesiony do Leska, gdzie od 23 marca 1938 był wicestarostą powiatu leskiego[3]. Służbę zakończył po wybuchu II wojny światowej w czasie kampanii wrześniowej 10 września 1939[3]. Wówczas brał udział w ewakuacji leskiego starostwa w stronę wschodnią[3].
Po około miesiącu powrócił do Sanoka[3]. W trakcie okupacji niemieckiej był traktowany przez władze nazistowskie jako zakładnik bezpieczeństwa III Rzeszy[3]. W czasie nadejścia frontu wschodniego w sierpniu 1944 został zraniony odłamkiem pocisku niemieckiego[3]. W dniach od 24 sierpnia do 21 września 1944 był leczony w szpitalu w Przemyślu[3]. Tam zmarł wskutek odniesionych ran 1 września 1944 i został pochowany na cmentarzu komunalnym Zasanie w Przemyślu[3][7].
Od 1911 jego żoną była Katarzyna z domu Guzik, a ich dziećmi byli Celina (ur. 1911, nauczycielka, od 1937 żona inż. Stanisława Bojarczuka[8]), Zbigniew, Józef (1918-1996, pracownik umysłowy)[9][10], Ludmiła (1924-2012, żona Romana Bojarczuka[11])[2]; obie córki wyszły za mąż za braci Bojarczuków. Przed 1939 rodzina Trznadlów zamieszkiwała w dzielnicy Wójtostwo przy ulicy Królewskiej 35[12] (potem posesja przy ulicy Sadowej[3]).
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.