Góra Gunnbjørna
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.
Góra Gunnbjørna (duń. Gunnbjørns Fjeld) – najwyższy szczyt Grenlandii, a zarazem Arktyki. Znajduje się w środkowo-wschodniej części wyspy, w odległości ok. 150 km od wschodniego wybrzeża. Jego wysokość wynosi 3694 m n.p.m. Nazwa szczytu pochodzi od imienia norweskiego żeglarza Gunnbjörna Ulfssona. Góra Gunnbjørna oraz szczyty Cone i Dome tworzą najwyższe pasmo Gór Watkinsa i mają postać nunataku: szczytu wznoszącego się nad powierzchnię lodowca.
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Terytorium zależne | |
Położenie | |
Pasmo | |
Wysokość |
3694 m n.p.m. |
Wybitność |
3694 m |
Pierwsze wejście |
16 sierpnia 1935 |
Położenie na mapie Grenlandii ![]() | |
![]() |
Po raz pierwszy szczyt został zdobyty 16 sierpnia 1935 roku przez ekspedycję brytyjsko-duńską, w skład której wchodzili m.in. Augustine Cortauld i Laurence Wager[1][2][3][4].
W maju 2004 roku na szczycie stanęła Marzena Kaczmarska[5], uczestniczka wyprawy kierowanej przez Espena Nordahla[6] i członek Międzynarodowego Towarzystwa Glacjologicznego[7]. Ekspedycja ta przebadała dokładnie teren i dokonała pomiarów pozostałych 10 szczytów[potrzebny przypis] znajdujących się w paśmie Gór Watkinsa.
6 czerwca 2008 szczyt zdobyła pierwsza polska wyprawa („HiFlyer Polar Ice Expedition 2008”) na Gunnbjørn Fjeld złożona z Leszka Cichego – kierownika, Marka Kamińskiego, Tomasza Walkiewicza, Mirosława Polowca i Ryszarda Rusinka[8].