Loading AI tools
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Francois Steyn (wym. [ˈfranswa ˈstɛin]; ur. 14 maja 1987 r. w Aliwal North[1][4][uwaga 1]) – południowoafrykański rugbysta występujący najczęściej na pozycji środkowego ataku lub obrońcy. Reprezentant kraju, dwukrotny zdobywca i trzykrotny uczestnik pucharu świata.
![]() Steyn w barwach Racing Métro (2009) | |||||||||||||||||||||||||
Pełne imię i nazwisko | |||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia |
14 maja 1987 | ||||||||||||||||||||||||
Wzrost |
191 cm[1] | ||||||||||||||||||||||||
Masa ciała |
110 kg[1] | ||||||||||||||||||||||||
Rugby union | |||||||||||||||||||||||||
Pozycja |
środkowy ataku (12 lub 13), | ||||||||||||||||||||||||
Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
Kariera seniorska[infobox 1] | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
Reprezentacja narodowa[infobox 2] | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
|
Frans Steyn w latach 2004–2005 uczestniczył w rozgrywkach juniorskich i młodzieżowych (U-18, U-19, U-21) reprezentując Free State Cheetahs[1]. W roku 2006 dołączył do ekipy Natal Sharks, a po roku został włączony również do drużyny Sharks występującej w Super 14[3].
W 2007 roku Sharks dotarli do finału Super 14, gdzie jednym punktem ulegli Bulls[5]. Rok później Rekiny odpadły w półfinale tych rozgrywek, przegrywając z NSW Waratahs[6]. Więcej szczęścia w 2008 roku drużyna z Durbanu miała w rozgrywkach krajowych, gdzie po zwycięskim przyłożeniu Steyna zdobyła Currie Cup[7].
W połowie 2009 roku pojawiły się informacje, zgodnie z którymi Steyn w kolejnym sezonie miał być zawodnikiem francuskiego Racing Métro 92. Jeszcze przed formalnym osiągnięciem porozumienia, w meczu z Highlanders zawodnik Sharks doznał urazu kolana, który podał przyszły transfer w wątpliwość[8]. Ostatecznie, reprezentant RPA podpisał w Paryżu dwuipółletni kontrakt[7], na mocy którego zarabiał 750 tys. euro rocznie[9].
W ciągu trzech spędzonych we Francji sezonów, Steyn stał się jednym z podstawowych graczy Racing Métro[2]. Niemniej, w kwietniu 2012 roku ogłosił, że nie zamierza przedłużać kontraktu i wraca do Sharks[2]. Oficjalnie, trzyletni kontrakt z drużyną z KwaZulu-Natal podpisał 1 lipca[7]. W ten sposób, Steyn zdążył jeszcze zagrać w dwóch ostatnich meczach fazy grupowej Super Rugby[10].
Francois dwukrotnie uczestniczył w mistrzostwach świata U-19: w 2005 i 2006 roku[1]. Podczas tej pierwszej imprezy, Baby Boks zajęli pierwsze miejsce[11]. Rok później Południowoafrykańczycy, z wyjątkiem pojedynku z Samoa, przegrali wszystkie swoje spotkania, w tym mecz o 7. miejsce w grupie A z Argentyną[12].
W listopadzie 2006 roku 19-letni Steyn otrzymał powołanie od selekcjonera Jake’a White’a do seniorskiej drużyny Springboks. Po raz pierwszy w kadrze wystąpił 11 listopada na Lansdowne Road w Dublinie[2], będąc tym samym 783 debiutantem w zielono-złotych barwach[1]. Mając na koncie zaledwie 9 meczów międzynarodowych, grał już na pozycji obrońcy, łącznika ataku, środkowego ataku i skrzydłowego[2]. Steyn grał następnie podczas Pucharu Trzech Narodów[1], gdzie zdobył dwa dające zwycięstwo nad Australią drop goale[2] (pierwszy z nich spod linii bocznej z około 50 metrów od słupów)[13].
Później w tym samym roku dostał się do kadry na Puchar Świata, który odbywał się we Francji. Choć turniej rozpoczął na ławce rezerwowych, to już w pierwszym meczu, kiedy kontuzji ramienia doznał środkowy Jean de Villiers, Steyn wskoczył do składu. Miejsca w wyjściowej piętnastce nie oddał już do końca mistrzostw. W czasie Pucharu Frans zdobył jedno przyłożenie, dokładając do tego cztery rzuty karne[2]. Ostatni z nich Steyn wykonał w 61 minucie wielkiego finału z reprezentacją Anglii. Kopem z odległości 48 metrów ustalił wówczas wynik na 15–6 dla Springboks[13]. Został tym samym najmłodszym graczem, który zdobył puchar świata[2].
W roku 2009 wystąpił we wszystkich trzech meczach przeciwko British and Irish Lions[1][2]. We wrześniu, w pojedynku z Nową Zelandią trafił trzy rzuty karne, spośród których wszystkie wykonywał spoza linii środkowej. Prawdopodobnie był to pierwszy taki przypadek w historii rugby[14]. W pierwszej połowie kolejnego roku, kiedy odbywała się następna edycja Pucharu Trzech Narodów, Steyn nie otrzymał jednak ani jednej szansy występu. Spekulowano na temat konfliktu zawodnika z trenerem Peterem de Villiersem[2]. Wysoka forma uniwersalnego zawodnika formacji ataku w lidze francuskiej, niejako „zmusiła” selekcjonera do ponownego go powołania[2].
W 2011 roku, przed Pucharem Świata w Nowej Zelandii, Steyn borykał się z kontuzjami. Przed rundą rewanżową Pucharu Trzech Narodów dołączył do „Rustenburg 21”, grupy 21 kontuzjowanych (według oficjalnych komunikatów) graczy, zebranych w Rustenburgu na rehabilitacji. Część opinii publicznej twierdziła wówczas, że w Rustenburgu odbywa się tajne zgrupowanie kadrowiczów, z którego powodu unikają oni najbliższych spotkań[2][15]. 13 sierpnia Steyn pojawił się w składzie Springboks przeciw Wallabies, jednak w 50. minucie został zmieniony przez Gio Aplona. Związek podał, że Francois nabawił się kolejnego urazu, który wykluczył jego udział w spotkaniu z All Blacks tydzień później[2]. Pod koniec sierpnia nazwisko Steyna oficjalnie znalazło się na liście reprezentantów RPA na Puchar Świata[16], on sam zaś wychodził w pierwszym składzie podczas wszystkich czterech spotkań grupowych. Zdobył w nich 3 przyłożenia i dwa rzuty karne[17]. 30 września, w końcówce ostatniego meczu grupy D przeciw reprezentacji Samoa, Frans doznał kontuzji ramienia, która definitywnie wykluczyła go z dalszej gry w turnieju[2]. W jego miejsce powołany został Zane Kirchner[18], jednak Springboks odpadli już w kolejnej rundzie.