Loading AI tools
izraelski kołowy transporter opancerzony Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Eitan (hebr. איתן) – izraelski kołowy transporter opancerzony zaprojektowany na potrzeby Sił Obronnych Izraela. W 2016 roku zaprezentowano pierwszy prototyp, a rozpoczęcie produkcji seryjnej rozpoczęto w 2020 roku. W służbie Sił Obronnych Izraela od 2023 roku
![]() | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Producent | |
Typ pojazdu | |
Trakcja |
kołowa 8x8 |
Załoga |
3 załoga + 10 desant |
Historia | |
Prototypy |
2016 |
Produkcja |
luty 2020 |
Dane techniczne | |
Silnik |
silnik wysokoprężny o mocy 750 KM |
Pancerz |
modułowy wsparty o elektroniczny system obrony aktywnej Chec Durban |
Długość |
8 m |
Szerokość |
2,8–3 m |
Wysokość |
2,5–3 m |
Masa |
30-35 t |
Osiągi | |
Prędkość |
max. 90 km/h |
Zasięg pojazdu |
ok. 1000 km |
Pokonywanie przeszkód | |
Rowy (szer.) |
2 m |
Ściany (wys.) |
0,8 m |
Kąt podjazdu |
60% |
Przechył boczny |
30% |
Dane operacyjne | |
Uzbrojenie | |
1× karabin maszynowy kal. 7,62 mm 1× karabin maszynowy kal. 12,7 mm | |
Wyposażenie | |
możliwość zamontowania bezzałogowej wieży z automatyczną armatą kalibru 30 mm lub 40 mm | |
Użytkownicy | |
Izrael |
Eitan został przedstawiony jako następca używanego obecnie w izraelskiej armii zmodyfikowanego, amerykańskiego transportera M-113 Zelda, a także kołowy odpowiednik transportera gąsienicowego Namer.
Pomysł stworzenia pierwszego izraelskiego kołowego transportera piechoty pojawił się po operacji „Ochronny Brzeg” w Strefie Gazy w 2014 roku. Mianowicie, podczas bitwy o Szudżaję (dzielnica Gazy) dwa transportery M-113 Zelda ze względów technicznych zostały unieruchomione, a ich załogi zostały zaatakowane przez bojowników Hamasu. W rezultacie 13 izraelskich żołnierzy zginęło, a ciało jednego z nich zostało uprowadzone. W związku z tym, przedstawiciele armii postanowili zastąpić używaną dotychczas zmodyfikowaną, amerykańską konstrukcję M-113, nowym, lepiej opancerzonym transporterem z większymi możliwościami manewru w terenie zabudowanym[1][2]. Armia rozważała zakup amerykańskiego Strykera, jednak jego konstrukcję uznano za nieodpowiadającą realiom izraelskim. Wobec tego postanowiono zaprojektować transporter, który miałby być produkowany przez krajowy przemysł zbrojeniowy w oparciu o izraelską technologię[3].
Prototyp Eitana został zaprezentowany pierwszy raz w sierpniu 2016 roku na poligonie na Wzgórzach Golan przez przedstawicieli Ministerstwa Obrony Izraela, Wojsk Lądowych i firmy Israel Military Industries[4]. Uznano, że ma być to najlepiej opancerzony transporter na świecie o wszechstronnym zastosowaniu w siłach zbrojnych[1].
W sierpniu 2019 Ministerstwo Obrony Izraela podało, że pojazdy Eitan zostaną wyposażone w aktywny system obrony produkcji Elbit Systems – Chec Durban (hebr. חץ דורבן, ang. Iron Fist)[5].
9 lutego 2020 roku Ministerstwo Obrony ogłosiło oficjalnie rozpoczęcie produkcji seryjnej transportera[6].
W grudniu 2022 Siły Obronne Izraela podały, że system zamontowany na transporterze przeszedł pomyślnie serię testów poligonowych związanych z wykrywaniem i unieszkodliwianiem zagrożeń dla pojazdu[7]. Rok później pierwsze transportery zostały przyjęte na służbę Brygady Nachal[8].
Eitan ma układ kół 8 x 8. W skład załogi ma wejść dowódca, kierowca i strzelec. Dodatkowo transporter może zabrać 10 żołnierzy desantu, którzy mogą opuścić pojazd poprzez rampę umieszczoną z tyłu pojazdu lub poprzez włazy zlokalizowane na dachu. Członkowie załogi będą mieć własne włazy umożliwiające wejście i wyjście z transportera. Dodatkowo każdy z nich będzie miał zapewniony własny system monitorowania otoczenia i pozycjonowania[9][10].
Załoga będzie miała do dyspozycji 10 kamer z trybami dziennym i nocnym, 34 komputery (5 będzie miało ekrany dotykowe)[10].
Opancerzenie transportera składać się ma z systemów pasywnych i aktywnych, w tym z systemu obrony aktywnej firmy Elbit o nazwie Chec Durban, który działa w zakresie 360° w środowisku otwartym i miejskim dzięki czujnikom elektrooptycznym, radarom i systemom przeciwdziałania. Takie założenia mają sprawić, że opancerzenie pojazdu będzie spełniać wymogi STANAG 4569 na poziomie V+ z przodu oraz IV w pozostałych częściach. Kadłub Eitana ma kształt litery V, co ma na celu złagodzenie skutków wybuchu min lub improwizowanych ładunków wybuchowych[9][10][11][12]. Pancerz ma w założeniu wytrzymać wybuch równoważny 10 kg TNT[11].
Oprócz karabinów maszynowych kalibru 7,62 mm i 12,7 mm Eitan ma mieć możliwość zamontowania wieżyczki z bezzałogową automatyczną armatą kalibru 30 mm lub 40 mm. Ponadto, dzięki modułowej budowie transportera, w skład uzbrojenia może wejść automatyczny granatnik 40 mm, moździerz 60 mm, a także wyrzutnia pocisków Spike[13][9][3][11].
Pierwsze użycie bojowe Eitana miało miejsce podczas lądowej fazy operacji „Żelazne Miecze”. Według doniesień był on użyty przez żołnierzy Brygady Nachal podczas walk na wybrzeżu w okolicach kibucu Zikim[14]. Transporter był również wykorzystywany przez izraelskie wojsko w Strefie Gazy[15].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.