Loading AI tools
koszykarz amerykański Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Vernon Earl Monroe (ur. 21 listopada 1944 w Filadelfii) – amerykański koszykarz, występujący na pozycjach rozgrywającego lub rzucającego obrońcy, mistrz NBA z 1973, członek Koszykarskiej Galerii Sław im. Naismitha.
#33, 10, 15 | ||||||||||||
rozgrywający/rzucający obrońca | ||||||||||||
Pseudonim |
Black Jesus, Earl the Pearl | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia |
21 listopada 1944 | |||||||||||
Wzrost |
191 cm | |||||||||||
Masa ciała |
84 kg | |||||||||||
Kariera | ||||||||||||
Aktywność |
1967–1980 | |||||||||||
Szkoła średnia |
John Bartram (Filadelfia, Pensylwania) | |||||||||||
College |
Winston-Salem State University (1963–1967) | |||||||||||
Draft |
1967, numer: 2 | |||||||||||
|
Studiował na Winston-Salem State University. Jako pierwszoroczniak notował średnio 7,1 punktu, jako drugoroczniak 23,2, następnie 29,8, na ostatnim roku natomiast aż 41,5 punktu[1]. To właśnie wtedy poprowadził swoją uczelnię do mistrzostwa NCAA College Division, czyli późniejszej NCAA Division II. Został zaliczony do składu najlepszych zawodników dywizji drugiej NCAA, otrzymał także tytuły zawodnika roku oraz najlepszego gracza finałowej ósemki.
Do NBA trafił w 1967, kiedy to został wybrany w drafcie z 2 numerem przez Baltimore Bullets. W pierwszym sezonie w NBA zdobył nagrodę dla debiutanta roku. W 1969 oraz 1971 wystąpił w meczu gwiazd NBA. Wraz z Bullets awansował też do ścisłego finału NBA w 1971[2]. Niedługo po rozpoczęciu sezonu 1971/72, a dokładnie 10 listopada 1971 został wytransferowany do New York Knicks, w zamian za Mike’a Riordana i Dave’a Stallworthza[1]. Dzięki temu posunięciu Knicks awansowali na koniec rozgrywek do finału ligi. Tam byli zmuszeni uznać wyższość prowadzonych przez Westa oraz Chamberlaina Lakers. Knicks powetowali sobie jednak tę stratę już podczas kolejnych rozgrywek pokonując w finale zawodników z Los Angeles 4-1, czyli dokładnie takim samym rezultatem, jakim przegrali wcześniejszą batalię[2].
W kolejnych latach Nowojorczyków nie było już stać na finały ligi, Monroe zaliczył jednak jeszcze dwa występy w meczach gwiazd (1975, 1977). Karierę zakończył w 1980. W 1990 został włączony do koszykarskiej galerii sław, natomiast 6 lat później znalazł się w gronie 50 najlepszych graczy w historii NBA. 1 grudnia 2007 Washington Wizards zastrzegli numer 10, z którym występował jeszcze w barwach Bullets.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.