Loading AI tools
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Basset hound – jedna z ras psów, należąca do grupy psów gończych i posokowców, zaklasyfikowana do sekcji psów gończych w podsekcji gończych krótkonożnych. Typ jamnikowaty[3]. Według klasyfikacji FCI podlega próbom pracy[1].
![]() Basset Hound | |
Inne nazwy |
Basset |
---|---|
Kraj patronacki | |
Kraj pochodzenia |
Wielka Brytania[1] |
Wymiary | |
Wysokość |
33–38 cm[2] |
Masa |
18–33 kg |
Klasyfikacja | |
FCI |
Grupa VI, Sekcja 1, |
AKC |
Hound |
ANKC |
Grupa 4 (Hounds) |
CKC |
Grupa 2 – Hounds |
KC(UK) |
Hound |
NZKC |
Hounds |
UKC |
Grupa 2- Scenthound |
Wzorce rasy | |
Bassety zaczęto hodować we Francji pod koniec XVI wieku[2]. Również basset hound wywodzi się od ras francuskich: jego przodkami są Basset d'Artois oraz Basset artezyjsko-normandzki. W 1866 roku para bassetów normandzkich, prezent od hrabiego de Tournow dla lorda Galwaya, trafiła do Anglii. Potomstwo tych psów zostało skrzyżowane z innymi bassetami z Normandii, z czasem zaś zaprzestano importu i zaczęła się rozwijać angielska wersja basseta, dziś znana jako basset hound. Kształt głowy i ostrość węchu sugerują bliskie pokrewieństwo z bloodhoundem. Basset mógł powstać przez mutację w tej rasie, która spowodowała karłowatość. Na początku XIX wieku bassety udowodniły swoją przydatność dla myśliwych polujących pieszo. Najczęściej wykorzystywano je w polowaniach na króliki, zające i postrzałki bażantów, basseta można też nauczyć zapędzania na drzewo szopów, oposów i wiewiórek. Dzięki niskiemu wzrostowi basset szczególnie dobrze sprawdza się w gęstym, niedostępnym poszyciu leśnym.
Nazwa pochodzi od francuskiego słowa bas (niski)[4].
Sierść jest gładka, krótka i przylegająca. Maść zróżnicowana, typowe dla rasy jest umaszczenie łaciate.
Basset to uparty pies myśliwski, ale zarazem przyjazny członek rodziny. Pomimo krótkich nóg potrafi poruszać się bardzo szybko. Jako pies polujący odznacza się wytrwałością i poświęceniem, spuszczony ze smyczy może nie reagować na nawoływania właściciela, gdy złapie trop. W domu ujawnia łagodniejszą stronę swojej natury: jest przyjazny, spokojny aż do flegmatyczności, tolerancyjny dla dzieci, zwykle toleruje też inne psy. Ma głęboki, przeciągły głos. Bassety źle znoszą samotność, co może mieć wpływ na ich głośne zachowanie[5].
Pierwotnie pies tej rasy był cenionym tropowcem, często używanym do polowań na zające. Pomimo tego, że ma rodowód psa myśliwskiego, hoduje się go obecnie głównie jako psa rodzinnego.
Basset nadaje się do małego mieszkania, o ile właściciel zapewni mu odpowiednią ilość ruchu. Pielęgnacja psa jest bardzo prosta, wystarczy szczotkowanie od czasu do czasu, można też wygładzać szatę rękawicą do czesania. Sierść basseta może wydzielać dość intensywny zapach i wymagać kąpieli nieco częściej niż w przypadku innych krótkowłosych psów.
Młode psy są podatne na okaleczenia końcówek uszu podczas chodzenia, stąd wymagają odpowiedniego ich zabezpieczenia i pielęgnacji. Inne typowe dla bassetów problemy zdrowotne to zapalenie spojówek, ektropium oraz choroby dysków międzykręgowych. Psy tej rasy mają też skłonność do chorób skóry, m.in. łojotoku[6]. Mniejsze jest prawdopodobieństwo wystąpienia skrętu żołądka: bassety znajdują się w grupie średniego ryzyka. Psa nie należy przekarmiać, jest bowiem łakomy i łatwo tyje.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.