Loading AI tools
szwedzki zespół muzyczny Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Arch Enemy – szwedzki zespół muzyczny wykonujący melodic death metal, założony w 1996 roku przez Michaela i Christophera Amottów i Johana „Liiva” Axelssona[1].
![]() Arch Enemy, 2016 | |
Rok założenia | |
---|---|
Pochodzenie | |
Gatunek | |
Wydawnictwo | |
Powiązania |
Spiritual Beggars, Carcass, Candlemass, Witchery, Mercyful Fate, Sinergy, In Flames, Opeth, Darkane, The Agonist, Nevermore, Arsis |
Strona internetowa |
Po wydanym w 2001 roku albumie Wages of Sin nastąpił stopniowy wzrost popularności zespołu. Kolejne wydawnictwa grupy cieszyły się uznaniem fanów, jak i krytyków muzycznych. Wydany w 2007 roku album Rise of the Tyrant zadebiutował na 84 miejscu listy sprzedaży Billboard 200 w Stanach Zjednoczonych[3].
Od 2014 roku zespół tworzą wokalistka Alissa White-Gluz, gitarzyści Michael Amott i Jeff Loomis, basista Sharlee D’Angelo oraz perkusista Daniel Erlandsson.
Zespół powstał w 1996 roku w Halmstad z inicjatywy Michaela i Christophera Amottów i Johana „Liiva” Axelssona[4]. Muzycy zaprosili do współpracy sesyjnego perkusistę Daniela Erlandssona. Debiutancki album pt. Black Earth ukazał się tego samego roku nakładem wytwórni muzycznej Wrong Again Records[5]. W 1997 roku z zespołu odszedł perkusista Daniel Erlandsson, zastąpił go Peter Wildoer. Do zespołu dołączył również basista Martin Bengtsson.
18 maja 1998 roku ukazał się drugi album grupy pt. Stigmata[6]. Wkrótce potem zespół opuścili perkusista Peter Wildoer i basista Martin Bengtsson. Muzyków zastąpili znany pod pseuodnimem basista Sharlee D’Angelo i perkusista Daniel Erlandsson. 21 maja 1999 roku ukazał się trzeci album grupy pt. Burning Bridges[7]. Album był promowany teledyskiem do utworu pt. „The Immortal” w reżyserii Dicka Bewarpa. Podczas koncertów D’Angelo był dwukrotnie zastępowany przez Dicka Lövgrena, a następnie Rogera Nilssona.
5 grudnia 2000 roku ukazał się pierwszy album koncertowy pt. Burning Japan Live 1999[8]. Tego samego roku z zespołu odszedł wokalista Johan „Liiva” Axelsson[9]. Zastąpiła go niemiecka wokalistka Angela Gossow[10]. 2 kwietnia 2001 roku ukazał się zrealizowany w studiu Fredman czwarty album grupy pt. Wages of Sin[11][12]. Wydawnictwo było promowane podczas koncertów w Stanach Zjednoczonych[13].
W 2002 roku ukazał się pierwszy minialbum pt. Burning Angel[14]. 25 sierpnia 2003 roku ukazał się piąty album grupy pt. Anthems of Rebellion powstały we współpracy z producentem Adny Sneapem[15][16][17]. Wydawnictwo ukazało się również w limitowanej wersji dwupłytowej zawierającej nagrania zarejestrowane podczas koncertów[18]. 15 listopada 2004 roku ukazał się drugi minialbum pt. Dead Eyes See No Future[19]. 22 sierpnia 2005 roku ukazał się szósty album grupy pt. Doomsday Machine[20]. Wydawnictwo zostało nagrane w studiu Slaughterhause we współpracy z producentem muzycznym Rickardem Bengtssonem[21]. Natomiast miksowanie nagrań odbyło się w miejscowości Derbyshire, we współpracy z Andym Sneapem[21]. Album był promowany teledyskami do utworów „Nemesis” w reżyserii George’a Bravo i „My Apocalypse” w reżyserii Rogera Johanssona. W lipcu tego samego roku z zespołu odszedł Christopher Amott. Tymczasowo zastąpił go Gus G., a następnie Fredrik Åkesson.
8 sierpnia 2006 roku ukazało się pierwsze wydawnictwo DVD pt. Live Apocalypse[22][23][24]. Wydawnictwo zawiera m.in. zarejestrowany w grudniu 2004 roku w londyńskim The Forum koncert, teledyski oraz wywiady z muzykami zespołu[23]. 31 sierpnia 2007 roku ukazał się trzeci minialbum pt. Revolution Begins[25][26]. 24 września tego samego roku ukazał się siódmy album grupy pt. Rise of the Tyrant[27]. Album został nagrany w studiu nagraniowym Fredman i wyprodukowany przez Fredrika Nordströma[28]. Wkrótce potem do zespołu powrócił Christopher Amott. Album był promowany teledyskami do utworów „I Will Live Again” i „Revolution Begins” w reżyserii Patrica Ullaeusa[29][30]. Grupa odbyła również trasę koncertową w Stanach zjednoczonych wraz z Machine Head, Throwdown i Sanctity[31]. Angela Gossow o albumie:
Na ostatnim albumie eksperymentowałam trochę z podwajaniem linii wokalnych, co teraz uważam za zabieg, który w jakimś stopniu pozbawia wokal charakteru i agresji. Dlatego tym razem jest klasycznie - jedna ścieżka wokalu, żadnych wypełnień, zero dodatkowych efektów[32].
12 listopada ukazał się drugi album koncertowy Tyrants of the Rising Sun[33]. 24 listopada tego samego roku ukazało się drugi album DVD pt. Tyrants of the Rising Sun[34][35]. Wydawnictwo zawiera zapis koncertu zarejestrowanego w 2008 roku w Tokio[36]. Koncert został wyreżyserowany przez Paula Smitha[36]. Natomiast miksowanie wykonał producent muzyczny Andy Sneap[36]. Okładkę przygotował Niklas Sundin z Cabin Fever Media, gitarzysta szwedzkiej grupy Dark Tranquillity[36]. W 2009 roku ukazała się kompilacja pt. The Root of All Evil na której znalazły się ponownie zarejestrowane utwory z trzech pierwszych albumów grupy, na których zaśpiewał Johan „Liiva” Axelsson[37].
2 marca 2009 roku nakładem wieloletniego wydawcy grupy Century Media Records ukazała się kompilacja nagrań grupy pt. Manifesto of Arch Enemy[38][39]. 30 maja 2011 roku została wydana kolejny album studyjny formacji zatytułowany Khaos Legions[40]. Nagrania zadebiutowały na 78. miejscu listy Billboard 200 w USA sprzedając się w nakładzie 6000 egzemplarzy w przeciągu tygodnia od dnia premiery[41]. W ramach promocji do utworu „Yesterday Is Dead And Gone” został zrealizowany teledysk, który wyreżyserował Patric Ullaeus[42].
W 2014 roku z zespołu odeszła Angela Gossow, która przez 13 lat pełniła obowiązki wokalistki grupy. Powodami tej decyzji były kwestie osobiste, które ostatecznie zaważyły na postanowieniu o rozstaniu się z zespołem[43]. Nową wokalistką Arch Enemy została Alissa White-Gluz, którą wybrano w porozumieniu oraz według sugestii Angeli Gossow. W tym samym roku grupa nagrała dziesiąty album pt. War Eternal. Wydaniu oraz promocji albumu towarzyszyły liczne trasy koncertowe, które zespół odbył na przestrzeni kilku lat. Do utworów „War Eternal”, „You Will Know My Name”, „No More Regrets” oraz „Stolen Life” zrealizowano teledyski.
|
|
|
Rok | Tytuł | Pozycja na liście | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
DEU [44] |
FIN [45] |
SWE [46] |
FRA [47] |
AUT [48] |
CHE [49] |
NLD [50] |
USA [51] |
GBR [52] |
JPN [53] | ||
1996 | Black Earth
|
– | – | – | – | – | – | – | – | – | – |
1998 | Stigmata
|
– | – | – | – | – | – | – | – | – | 94 |
1999 | Burning Bridges
|
– | – | – | – | – | – | – | – | – | 22 |
2001 | Wages of Sin
|
– | – | – | – | – | – | – | – | – | 25 |
2003 | Anthems of Rebellion
|
69 | – | 60 | 83 | – | – | 97 | – | – | 22 |
2005 | Doomsday Machine
|
34 | – | 23 | – | 74 | – | – | 87 | – | 28 |
2007 | Rise of the Tyrant
|
28 | 18 | 20 | 72 | 50 | 65 | 83 | 84 | – | 14 |
2011 | Khaos Legions
|
15 | 9 | 25 | 77 | 37 | 41 | 75 | 78 | 105 | 11 |
2014 | War Eternal
|
9 | 5 | 40 | 56 | 13 | 16 | 36 | 44 | 85 | 17 |
2017 | Will to Power
|
3 | 2 | 11 | 22 | 6 | 5 | 11 | 90 | 37 | 15 |
2022 | Deceivers
|
2 | 1 | 9 | 14 | 2 | 1 | 5 | – | 80 | 17 |
„–” pozycja nie była notowana. |
Rok | Tytuł | Pozycja na liście | ||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
JPN [53] | ||||||||||||||
2000 | Burning Japan Live 1999
|
94 | ||||||||||||
2008 | Tyrants of the Rising Sun
|
– | ||||||||||||
2012 | Astro Khaos 2012 – Official Live Bootleg
|
108 | ||||||||||||
„–” pozycja nie była notowana. |
Rok | Tytuł | Pozycja na liście | ||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
JPN [53] | ||||||||||||||
2002 | Burning Angel
|
– | ||||||||||||
2004 | Dead Eyes See No Future
|
97 | ||||||||||||
2007 | Revolution Begins
|
– | ||||||||||||
„–” pozycja nie była notowana. |
Rok | Tytuł | Pozycja na liście | ||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
DEU [44] |
FRA [47] |
JPN [53] | ||||||||||||
2009 | Manifesto of Arch Enemy
|
– | – | – | ||||||||||
2009 | The Root of All Evil
|
84 | 133 | 21 | ||||||||||
2011 | Dawn of Khaos
|
– | – | – | ||||||||||
„–” pozycja nie była notowana. |
Rok | Tytuł | Pozycja na liście | |
---|---|---|---|
JPN [55] |
SWE [56] | ||
2006 | Live Apocalypse (DVD)
|
61 | 2 |
2008 | Tyrants of the Rising Sun (DVD)
|
37 | 8 |
Tytuł | Rok | Reżyseria | Album | Źródło |
---|---|---|---|---|
„Bury Me An Angel” | 1996 | – | Black Earth | [57] |
„The Immortal” | 1999 | Dick Bewarp | Burning Bridges | [58] |
„Ravenous” | 2002 | Huge Films | Wages of Sin | [57] |
„We Will Rise” | 2003 | George Bravo | Anthems of Rebellion | [59] |
„Dead Eyes See No Future” | Michael Amott | [57] | ||
„Nemesis” | 2005 | George Bravo | Doomsday Machine | |
„My Apocalypse” | Roger Johansson | |||
„I Will Live Again” | 2007 | Patric Ullaeus | Rise of the Tyrant | |
„Revolution Begins” | ||||
„Yesterday Is Dead And Gone” | 2011 | Khaos Legions | ||
„Bloodstained Cross” | Clem Bennett | |||
„Under Black Flags We March” | 2012 | Patric Ullaeus | [60] | |
„Cruelty Without Beauty” | – | [61] | ||
„War Eternal” | 2014 | Patric Ullaeus | War Eternal | [57] |
„You Will Know My Name” | [62] | |||
„No More Regrets” | [63] | |||
„Stolen Life” Version 2015 | 2015 | Carlos Toro V. | [64] | |
„Stolen Life” Version 2016 | 2017 | [57] | ||
„Time Is Black” | – | |||
„The World Is Yours” | Patric Ullaeus | Will To Power | ||
„The Eagle Flies Alone” | ||||
„The Race” |
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.