Una trobairitz (prononciat [tɾuβajˈɾits]) èra una compositriz en lenga d'òc del corrent del fin' amor, creat als sègles XII e XIII.[1][2] En Euròpa Occidentala, foguèron las primièras autoras conegudas de musica profana e lirica.[3] Apareis dins lo tractat Doctrina d'acort de Terramagnino da Pisa, escrit entre 1282 e 1296, qu'utiliza e coma exemple de mot identic al singular e al plural.[4] Dins la lenga modèrna, se pòt tanben dire las trobairises.[5]
Aquel article es pas acabat. Es en fasa d'escritura o de reconstruccion importanta.
Wilson, Katharina M.Medieval Women Writers. University of Georgia Press,1984. ISBN 9780820306414.
Shepard, Laurie;Bruckner, Matilda Tomaryn;White, Sarah.Songs of the Women Troubadours. Taylor & Francis. ISBN 9781135577797.
Schulman, Jana K.The Rise of the Medieval World 500–1300: A Biographical Dictionary. Westport, Conn:Greenwood Publishing Group. ISBN ISBN 978-0-313-30817-8.
Elizabeth W. Poe, "Cantairitz e Trobairitz: A Forgotten Attestation of Old Provençal »Trobairitz«," Romanische Forschungen, 114, 2 (2002), pp. 206–215, at 207: "which are correctly used only with flexional endings in all numbers ... trobayritz" (sol per us de parladura en totz los nombres ... trobayritz). Poe, 210, n. 15, notes that "TROBAIRITZ is the same in the singular and plural of all cases".