From Wikipedia, the free encyclopedia
Lo Cardo maximus es la via d'axe màger nòrd-sud d'una vila romana (dels tèrmes latins Cardo per « pivòt » o « gafon de pòrta », emplegat en tèrmes d'orientacion geografica per designar l’axe nòrd-sud a l'entorn de que semble pivotar la vòlta celèsta[1] e maximus per « mai grand » : superlatiu de magnus). Dins la centuriacion romana, lo cardo maximus èra l'axe nòrd-sud qu'estructurava la ciutat dempuèi sa creacion. Enseguida, lo cardo èra una de las vias màger al còr de la vida economica e sociala de la vila. A la crosada del cardo e del decumanus (axe èst-oèst) d'una ciutat, mai sovent èra lo forum.
Un exemple de cardo es aquel de l'antica Jerusalèm. Après la répression de la revòlta josièva de 70 per las tropas de Titus, l'emperaire Adrian comencèt a tornar bastir Jerusalèm sul modèl e los nòus plans de la vila comportavan un cardo amb colomnadas.
Lo cardo maximus[2] de Tolosa es una viá que traversa la vila de la pòrta nòrd, la Porteria trobada jol la plaça del Capitòli, per las carrièra de Sant Roman e Filatièrs per acabar, al sud, a la pòrta narbonesa. Aquel cardo es ara una zona pedona dempuèi 2010[3].