Loading AI tools
Nederlands schrijver (1940-2013) Van Wikipedia, de vrije encyclopedie
Frans Hoppenbrouwers (Valkenswaard, 2 januari 1940 – Eindhoven, 21 november 2013) was een Nederlands schrijver, dichter en vertaler. Hij was van 2005 tot 2012 stadsdichter van de gemeente Valkenswaard.
Frans Hoppenbrouwers | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Algemene informatie | ||||
Volledige naam | Franciscus Adrianus Maurus Hoppenbrouwers | |||
Geboren | 2 januari 1940 | |||
Overleden | 21 november 2013 | |||
Land | ![]() | |||
Beroep | Schrijver, dichter, vertaler | |||
Dbnl-profiel | ||||
Website | ||||
|
Frans (Franciscus Adrianus Maurus) Hoppenbrouwers werd geboren op 2 januari 1940 te Valkenswaard als zoon van Jan Hoppenbrouwers en An Vaessen. Hij was de vierde van 13 kinderen. Hij groeide op te Westerhoven waarheen het gezin in 1946 verhuisde. In 1953 ging hij naar het seminarie te Helmond.
Vanaf 1958 was hij werkzaam bij de belastingdienst te Eindhoven en op grenskantoor Bergeijk/Lommel-Kolonie. In 1960 werd zijn eerste hoorspel uitgezonden: "Reis naar Tarcia". Er zouden er vele volgen.
In 1963 trad hij in het huwelijk met Roos Wijnants. Ze kregen twee zonen: Jeroen (1967) en Stijn (1970). Vanaf 1971 werkte Hoppenbrouwers in een orthopedagogische zorginstelling in Boxtel, waar hij uiteindelijk ruim 25 jaar zou werken, tot aan zijn vervroegd pensioen. In 1975 verhuisden ze terug naar Valkenswaard, waar ze een huis betrokken aan het Wilhelminapark.
In 1975 werd het eerste deel gepubliceerd van een serie kinderboeken van zijn hand, de Poolsterreeks (uitgeverij Malmberg), die uiteindelijk dertig delen zou omvatten, vertaald in dertien talen. Het deel "Hasse de Haas" (geïllustreerd door The Tjong King) kreeg een eervolle vermelding van de Universiteit van Padua in het kader van de prijs voor Europese jeugdliteratuur. In Engeland verschenen daarnaast in 1980 vier Watching Books bij uitgeverij Ginn and Company (Aylesbury). In opdracht van Malmberg schreef hij ook verhalen voor Okki, Jippo en Taptoe, tijdschriften voor schoolgaande kinderen.
In 1980 verscheen het eerste deel van een lange reeks cultuurhistorische boeken: de "Kroniek van de Kempen", gebaseerd op de gelijknamige wekelijkse pagina in een regionale weekkrant. Hieraan werkte een groot aantal deskundigen mee, op tal van gebieden. Hoppenbrouwers was medeoprichter, droeg structureel bij aan de inhoud, en was secretaris van de Stichting Kroniek van de Kempen. In 2001 verscheen het twintigste en laatste deel, en een index.
In 1981 verscheen "'n Snee irluk brood", zijn bekendste publicatie in het Kempisch dialect. In 1983 werd zijn laatste hoorspel, "de Bijenman" uitgezonden, het jaar waarin van zijn hand ook een dichtbundel over kinderen in instituten: "Kinderen van de Keerzijde" verscheen (deze werd later heruitgegeven).
Vanaf 1990 besloot Hoppenbrouwers zich voornamelijk aan de poëzie te wijden. In 1998 kwam zijn magnum opus "Calendarium Poeticum" uit bij uitgeverij Sun (Nijmegen). In 2004 werden vier van zijn gedichten opgenomen in Gerrit Komrij's bloemlezing, en werd hij lid van de redactie van het tijdschrift "Brabants".
Frans Hoppenbrouwers werd in 2005 Koninklijk onderscheiden als lid in de orde van Oranje-Nassau vanwege literaire en cultuurhistorische verdiensten voor de regio, en in datzelfde jaar volgde de benoeming tot gemeentedichter van Valkenswaard, wat hij tot 2012 bleef.
Op de Oude Begraafplaats in Valkenswaard is sinds 2005 het kunstwerk Tales of Endurance[1] (verhalen die voortduren) te zien van Paul van Osch, een serie van vijf (kerk)bankjes met op ieder bankje een regel uit het gedicht 'Berusting' van Hoppenbrouwers: De tijd is op / en legt zich neer / omarmt het lot / en voegt zich dan / naar rust en duur.
In 2006 verscheen zijn eerste roman "Wolfsklauw" en werd zijn werk grotendeels integraal op internet gebracht (CuBra: Cultureel Brabant). In 2007 werd hij met drie gedichten opgenomen in Komrij's bloemlezing kinderpoëzie.
Hoppenbrouwers bleef tot kort voor zijn dood actief als schrijver en redacteur. In 2013 werd de fiets- en wandelroute "Beleef het Gedicht" te Valkenswaard geopend als eerbetoon, en overleed Hoppenbrouwers te Eindhoven. Hij werd begraven op begraafplaats "Eikenhof" te Valkenswaard, waar zijn Roos hem in januari 2024 kwam vergezellen.
In 2018 werd in de gemeente Bergeijk brug 6 voorzien van leuningen met daarop een gedicht van Hoppenbrouwers (uitgevoerd door kunstenaar Frans Smolders).[2] In 2022 kwam er in de Valkenswaardse wijk de Kreijenbeek een Frans Hoppenbrouwersplantsoen. In mei 2024 werd een gedenksteen met zijn naam geplaatst voor het voormalige woonhuis van de familie Hoppenbrouwers aan de Dorpsstraat 5 in Westerhoven. Ook verscheen er een informatiebord met twee gedichten aan de Provincialeweg, nabij de plaats waar Jan Hoppenbrouwers sr. ooit zijn boomgaard hield.