Voorjaar - Liudolf, de oudste zoon van koning Otto I ("de Grote"), verzoent zich met zijn vader en vraagt opnieuw om de aanstelling als hertog van Zwaben. Otto weigert dit verzoek, maar op instigatie van zijn oom Bruno de Grote (hertog van Lotharingen) staat hij Liudolf toe een expeditie te leiden naar Italië om de vazal Berengarius II te dwingen zijn suzereiniteit te erkennen.[1]
De 12-jarige Otto volgt zijn schoonvader Giselbert van Chalon op als hertog van Bourgondië en zijn vader Hugo de Grote als graaf van Auxerre. Hij legt geen aanspraak op Aquitanië, waar Willem III als hertog terugkeert. Otto's oom Bruno de Grote wordt aangesteld als zijn regent. De 10-jarige Hendrik, de jongste zoon van Hugo de Grote, wordt naar het klooster gestuurd.
Koning Ordoño III overlijdt in Zamora na een regeerperiode van 5 jaar. Hij wordt opgevolgd door zijn halfbroer Sancho I ("de Vette") als heerser van León.[3]
Dunstan, een Engelse geestelijke en abt, wordt door koning Edwy ("the All-Fair") verbannen. Hij zoekt zijn toevlucht in Vlaanderen, waar graaf Arnulf I ("de Grote") hem onderdak geeft in de abdij van Blandijnberg.[4]
Otto I ("de Grote") schenkt de rechten om belasting op zout te heffen aan het plaatselijke Sint-Michaelsklooster van Lüneburg.
Schutz, Hubert (2010). The Medieval Empire in Central Europe: Dynastic Continuity in the Post-Carolingian Frankish Realm, 900–1300, p. 48. Cambridge University Scholars.