From Wikipedia, the free encyclopedia
Потсдамска декларација, или Прокламација која ги дефинира условите за јапонско предавање е заедничка декларација објавена на 26 јули 1945 година како дел од Конференцијата во Потсдам во име на владите на трите сили: Велика Британија, Соединетите Американски Држави и Република Кина. Со Постдамската декларација се барало безусловно предавање на Јапонското Царство и јапонската армија во Втората светска војна. Тоа било ултиматум даден на Јапонија, а ако го одбие, сојузниците ѝ се заканиле на Јапонија со „брзо и целосно уништување“.[1][2]
На 26 јули, Соединетите Држави, Велика Британија и Кина ја објавиле декларацијата со која ги објавиле условите за предавање на Јапонија, со предупредување како ултиматум: „Нема да отстапиме од нив. Нема алтернативи. Нема одложување“. Условите на декларацијата наведувале:[3]
Од друга страна, декларацијата нудела:
На крајот на декларацијата се спомнало и „безусловното предавање“:[5]
Клаузулата за „брзо и целосно уништување“ се толкува како прикриено предупредување дека Америка поседува атомска бомба, која била успешно тестирана во Ново Мексико на 16 јули 1945 година, ден пред почетокот на конференцијата.
Декларацијата била објавена од печатот во Потсдам вечерта на 26 јули и истовремено била пренесена до Канцеларијата за информации за војната (OWI) во Вашингтон. Попладнето, предавателите од западниот брег на насочени кон јапонските острови, го емитувале текстот на англиски, а два часа подоцна почнале да го емитуваат на јапонски. Истовремено, американски бомбардери над Јапонија фрлиле преку 3 милиони летоци, на кои се опишувала декларацијата.[7] Декларацијата не била пренесена до јапонската влада по дипломатски канали.[8] Земањето непријателски пропагандни летоци и слушањето странски радио преноси било забрането со закон во Јапонија.
Условите од декларацијата биле дебатирани во јапонската влада. По добивањето на декларацијата, министерот за надворешни работи Шигенори Того се состанал со премиерот Кантаро Сузуки и секретарот на кабинетот Хисатсуне Сакомизу. Сакомизу сметал дека декларацијата мора да биде прифатена. Того сметал дека сè уште има надеж дека Советскиот Сојуз ќе се согласи да посредува во преговорите со западните сојузници за да се добие појаснување и ревизија на условите на декларацијата. Потоа, Того се сретнал со императорот Хирохито и го советувал да биде многу претпазлив со декларацијата, но дека одговорот треба да се одложи додека Јапонците не добијат одговор од Советите.
Немањето одговор од Јапонија во врска со декларацијата САД го толкувале како „отфрлање преку игнорирање“. Затоа Белата куќа одлучила да ја спроведе заканата за уништување.[9] По одлуката на Белата куќа, воздухопловните сили на Соединетите Американски Држави на 6 август 1945 година ја фрлиле првата атомска бомба врз јапонскиот град Хирошима, а на 9 август 1945 година и втората атомска бомба врз јапонскиот град Нагасаки. Двете бомби ги опустошиле двата града, биле убиени десетици илјади луѓе и најголем дел од градската инфраструктура била уништена, како и воени бази и фабрики во полупречник од повеќе од 1,6 километри за неколку секунди.
На 9 август 1945 година, Јосиф Сталин, врз основа на таен договор на Конференцијата во Јалта (февруари 1945), еднострано го укинал советско-јапонскиот пакт за неутралност (1941) и ѝ објавил војна на Јапонија. Со тоа започнала Советско-јапонската војна, а Советите ја нападнале Манџурија на три фронта.
На 15 август 1945 година, точно на пладне по јапонско време императорот објавил дека ја прифаќа Постдамската декларација, а официјалната капитулација била потпишана на бродот Мисури на 2 септември 1945 година.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.